Jak prawidłowo dawkować lek Sufentanil hameln?
Sufentanil hameln to silny opioidowy środek znieczulający stosowany w celu łagodzenia bólu podczas i po zabiegach chirurgicznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci, oraz wyjaśnimy, jak i kiedy należy go stosować.
Spis treści
Dawkowanie u dorosłych
Sufentanil hameln może być podawany dożylnie lub nadtwardówkowo (zewnątrzoponowo). Dawkowanie zależy od rodzaju zabiegu chirurgicznego, stanu pacjenta oraz innych stosowanych leków znieczulających.
- Dożylne podanie: Sufentanil hameln jest podawany dożylnie w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Dawka początkowa wynosi od 0,5 do 2 mikrogramów na kilogram masy ciała, podawana powoli przez 2 do 10 minut. Dawka podtrzymująca wynosi od 10 do 50 mikrogramów, podawana w razie potrzeby[1].
- Nadtwardówkowe podanie: Sufentanil hameln jest podawany nadtwardówkowo w celu łagodzenia bólu pooperacyjnego oraz podczas porodu. Dawka początkowa wynosi od 10 do 15 ml 0,25% roztworu bupiwakainy z 1 mikrogramem sufentanylu na mililitr. W okresie pooperacyjnym dawka podtrzymująca wynosi od 4 do 14 ml/h[1].
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie sufentanylu u dzieci zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju zabiegu chirurgicznego. Lek może być podawany dożylnie lub nadtwardówkowo.
- Dożylne podanie: U dzieci powyżej 1 miesiąca sufentanyl jest podawany w dawce od 0,2 do 0,5 mikrograma na kilogram masy ciała, podawanej powoli przez co najmniej 30 sekund. W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych dawka może wynosić do 1 mikrograma na kilogram masy ciała[1].
- Nadtwardówkowe podanie: U dzieci powyżej 1 roku sufentanyl jest podawany w dawce od 0,25 do 0,75 mikrograma na kilogram masy ciała. Czas trwania działania przeciwbólowego zależy od rodzaju zabiegu chirurgicznego i jednoczesnego stosowania znieczulenia miejscowego[1].
Sposób podawania
Sufentanil hameln powinien być podawany wyłącznie przez przeszkolonych anestezjologów lub innych lekarzy, którzy są zaznajomieni z jego zastosowaniem i działaniem. Podanie nadtwardówkowe musi być wykonywane przez lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w technice nadtwardówkowego podania leku[1].
Przeciwwskazania
Stosowanie sufentanylu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne morfinomimetyki, z zaburzeniami oddychania, ostrą porfirią wątrobową, oraz u pacjentów leczonych inhibitorami MAO[1]. Nie zaleca się stosowania leku dożylnie podczas porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny w czasie cięcia cesarskiego[2].
Słownik pojęć
- Opioidowy środek znieczulający – Lek stosowany do łagodzenia bólu, działający na receptory opioidowe w mózgu.
- Nadtwardówkowe podanie – Podanie leku do przestrzeni otaczającej kręgosłup, w celu znieczulenia dolnej części ciała.
- Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami, powodując poważne skutki uboczne.
- Porfiria wątrobowa – Rzadkie zaburzenie metaboliczne, które może powodować poważne problemy zdrowotne.
| Dożylne podanie | 0,5-2 mikrogramów/kg | Podawane powoli przez 2-10 minut |
| Nadtwardówkowe podanie | 10-15 ml 0,25% roztworu bupiwakainy z 1 mikrogramem sufentanylu/ml | Podawane w okresie pooperacyjnym |
| Dożylne podanie u dzieci | 0,2-0,5 mikrograma/kg | Podawane powoli przez co najmniej 30 sekund |
| Nadtwardówkowe podanie u dzieci | 0,25-0,75 mikrograma/kg | Podawane śródoperacyjnie |



















