Wskazania do stosowania leku Orebriton: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania leku Orebriton
- Mechanizm działania leku Orebriton
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Orebriton to lek zawierający substancję czynną o nazwie tikagrelor, który należy do grupy leków przeciwpłytkowych. Jest stosowany w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów, którzy przeszli zawał serca lub mają wysokie ryzyko takich zdarzeń. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Orebriton, mechanizm jego działania, dawkowanie oraz przeciwwskazania.
Wskazania do stosowania leku Orebriton
Lek Orebriton jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:
- Zawał serca – Lek jest stosowany u pacjentów, którzy przeszli zawał serca co najmniej rok temu. Orebriton pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolejnego zawału serca, udaru mózgu lub zgonu z powodu choroby sercowo-naczyniowej[1].
- Ostre zespoły wieńcowe (OZW) – Lek jest stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z OZW[1].
Mechanizm działania leku Orebriton
Orebriton zawiera tikagrelor, który jest antagonistą receptora P2Y12. Działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów wewnątrz naczyń krwionośnych. Tikagrelor wiąże się odwracalnie z receptorem P2Y12, co zapobiega stymulowanemu przez ADP przekazywaniu sygnału[1]. Dzięki temu zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar mózgu.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Orebriton zależy od stanu pacjenta:
- Pacjenci po zawale serca – Zalecana dawka to 60 mg dwa razy na dobę. Leczenie można rozpocząć natychmiast po zakończeniu rocznego leczenia początkowego tikagrelorem 90 mg lub innym lekiem hamującym receptory ADP[1].
- Pacjenci z ostrymi zespołami wieńcowymi – Leczenie rozpoczyna się od dawki nasycającej 180 mg (2 tabletki po 90 mg), a następnie kontynuuje się dawką 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy[1].
Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. W przypadku trudności z połykaniem, tabletki można rozgnieść i zmieszać z wodą[2].
Przeciwwskazania
Orebriton nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Uczulenie na tikagrelor lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Aktywne krwawienie – Czynne krwawienie patologiczne[1].
- Krwotok śródczaszkowy – Krwotok śródczaszkowy w wywiadzie[1].
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby – Stosowanie tikagreloru jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby[1].
- Interakcje z lekami – Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP3A4, takich jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir[1].
Słownik pojęć
- ADP – Adenozynodifosforan, związek chemiczny biorący udział w procesach energetycznych komórek.
- Agregacja płytek krwi – Proces, w którym płytki krwi łączą się, tworząc skrzep.
- Antagonista receptora P2Y12 – Lek, który blokuje receptor P2Y12 na powierzchni płytek krwi, zapobiegając ich agregacji.
- Ostre zespoły wieńcowe (OZW) – Grupa schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym zawał serca i niestabilna dusznica bolesna.
- Przewlekła niewydolność nerek – Długotrwałe uszkodzenie nerek, które prowadzi do ich niewydolności.
- Receptor P2Y12 – Białko na powierzchni płytek krwi, które odgrywa kluczową rolę w procesie agregacji płytek.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Zawał serca, Ostre zespoły wieńcowe |
| Mechanizm działania | Antagonista receptora P2Y12, hamowanie agregacji płytek krwi |
| Dawkowanie | 60 mg dwa razy na dobę (zawał serca), 90 mg dwa razy na dobę (OZW) |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, aktywne krwawienie, krwotok śródczaszkowy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, interakcje z lekami |



















