Jak prawidłowo dawkować lek Ondansetron Kabi?
Ondansetron Kabi to lek przeciwwymiotny stosowany w leczeniu i zapobieganiu nudnościom i wymiotom wywołanym przez chemioterapię, radioterapię oraz po zabiegach chirurgicznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w zależności od różnych grup pacjentów i sytuacji klinicznych.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
- Dawkowanie dla szczególnych grup pacjentów
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Ondansetron Kabi dla dorosłych zależy od rodzaju terapii, jaką pacjent przechodzi, oraz od jego stanu zdrowia.
Chemioterapia i radioterapia
W przypadku chemioterapii i radioterapii zalecana dawka ondansetronu wynosi od 8 do 32 mg na dobę. Lek można podawać dożylnie lub doustnie. Przykładowo, zalecana dożylna dawka ondansetronu to 8 mg podawana w infuzji dożylnej trwającej 15 minut, bezpośrednio przed leczeniem[1].
Pooperacyjne nudności i wymioty
W leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV) zalecana jest pojedyncza dawka 4 mg ondansetronu podawana przed wprowadzeniem do znieczulenia lub po operacji[1].
Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
Dawkowanie leku Ondansetron Kabi dla dzieci i młodzieży zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju terapii.
Chemioterapia
W przypadku chemioterapii u dzieci w wieku ≥ 6 miesięcy i młodzieży, dawkowanie ustala się na podstawie pola powierzchni ciała (BSA) lub masy ciała. Przykładowo, dzieciom o masie ciała ≤ 10 kg podaje się do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. w odstępach co 4 godziny[1].
Pooperacyjne nudności i wymioty
W leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci w wieku ≥ 1 miesiąca i młodzieży, zalecana dawka wynosi 0,1 mg/kg mc. do maksymalnej dawki 4 mg[1].
Dawkowanie dla szczególnych grup pacjentów
Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki leku Ondansetron Kabi.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych, początkowa dawka dożylna nie powinna przekraczać 8 mg. Dawka początkowa 8 mg może być kontynuowana dwoma kolejnymi dożylnymi dawkami ondansetronu po 8 mg, podawanymi w odstępach co najmniej 4 godzin[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, całkowita dawka dobowa nie powinna być większa niż 8 mg[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dobowej dawki leku, częstości oraz drogi jego podawania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania ondansetronu, objawy mogą obejmować zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze i epizody naczynioruchowe z przemijającym blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia. Zaleca się monitorowanie EKG i stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego[1].
Słownik pojęć
- Chemioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą leków przeciwnowotworowych.
- Radioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego.
- Pooperacyjne nudności i wymioty (PONV) – Nudności i wymioty występujące po zabiegach chirurgicznych.
- Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- QT – Odstęp w zapisie EKG, który może świadczyć o opóźnionej repolaryzacji serca.
Podsumowanie
| Dawkowanie dla dorosłych | 8-32 mg na dobę, w zależności od terapii |
| Dawkowanie dla dzieci | 0,1-0,15 mg/kg mc., w zależności od terapii |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Początkowa dawka dożylna nie powinna przekraczać 8 mg |
| Pacjenci z zaburzeniami wątroby | Maksymalna dawka dobowa 8 mg |
| Pacjenci z zaburzeniami nerek | Brak konieczności dostosowania dawki |



















