Jak prawidłowo dawkować lek Symgliptin?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Symgliptin
- Szczególne populacje
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Symgliptin to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający substancję czynną sytagliptynę. Lek ten należy do klasy inhibitorów DPP-4, które pomagają kontrolować poziom cukru we krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak prawidłowo dawkować Symgliptin, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.
Dawkowanie leku Symgliptin
Zalecana dawka sytagliptyny wynosi 100 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków[1]. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować Symgliptin[1].
Szczególne populacje
W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki leku Symgliptin:
- Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥60 do <90 ml/min) nie jest wymagane dostosowywanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 do <45 ml/min) dawka wynosi 50 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawka wynosi 25 mg raz na dobę[1].
- Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki w zależności od wieku[1].
- Dzieci i młodzież: Sytagliptyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność[1].
Sposób podawania
Symgliptin można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości; nie wolno ich kruszyć ani żuć[2]. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Nie należy stosować podwójnej dawki tego samego dnia[1].
Przeciwwskazania
Symgliptin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego[1]. Nie należy stosować leku u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy[1].
Słownik pojęć
- Sytagliptyna – substancja czynna leku Symgliptin, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Inhibitory DPP-4 – klasa leków, które pomagają kontrolować poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie stężenia hormonów inkretynowych.
- GFR – współczynnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik funkcji nerek.
- Agonista receptora PPARγ – lek, który aktywuje receptor PPARγ, pomagając w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.
- Kwasica ketonowa – powikłanie cukrzycy charakteryzujące się dużym stężeniem cukru we krwi, szybką utratą masy ciała, nudnościami lub wymiotami.
Podsumowanie
Symgliptin to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę, a lek można przyjmować niezależnie od posiłków. W niektórych przypadkach, takich jak zaburzenia czynności nerek, konieczne jest dostosowanie dawki. Symgliptin nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących diety i ćwiczeń fizycznych podczas stosowania leku.
| Zalecana dawka | 100 mg raz na dobę |
| Zaburzenia czynności nerek | Dostosowanie dawki w zależności od GFR |
| Zaburzenia czynności wątroby | Ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Brak konieczności dostosowywania dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie zalecany |



















