Jak prawidłowo dawkować lek Klertis?

Lek Klertis, zawierający substancję czynną sunitynib, jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Klertis, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie w przypadku GIST i MRCC
• Dawkowanie w przypadku pNET
• Dostosowanie dawki
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie w przypadku GIST i MRCC

W przypadku nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC), zalecana dawka leku Klertis wynosi 50 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi pełny cykl 6 tygodni^[1].

Dawkowanie w przypadku pNET

W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), zalecana dawka leku Klertis wynosi 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez przerw^[1].

Dostosowanie dawki

Bezpieczeństwo i tolerancja leku mogą wymagać dostosowania dawki. W przypadku GIST i MRCC można stopniowo dokonywać zmian dawkowania za każdym razem o 12,5 mg, zależnie od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 75 mg i nie powinna być mniejsza niż 25 mg. W przypadku pNET można stopniowo dokonywać zmian dawkowania za każdym razem o 12,5 mg, zależnie od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji. Dawka maksymalna podawana w badaniu III fazy dotyczącym pNET wynosiła 50 mg na dobę^[1].

Szczególne populacje

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Klertis u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: Około jedna trzecia uczestników badań klinicznych, u której zastosowano sunitynib, była w wieku 65 lat lub powyżej. Nie obserwowano istotnych różnic pod względem bezpieczeństwa lub skuteczności leczenia pomiędzy młodszymi i starszymi pacjentami^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A i B według klasyfikacji Child-Pugh), którym podaje się sunitynib, nie jest zalecane modyfikowanie początkowego dawkowania. Nie przeprowadzono badań z sunitynibem stosowanym u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stopnia C według klasyfikacji Child-Pugh i dlatego jego stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie jest zalecane^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikowania dawki początkowej podczas podawania sunitynibu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek (lekkimi do ciężkich) ani u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanym hemodializie. Późniejsze modyfikacje dawkowania powinny zależeć od bezpieczeństwa i tolerancji leczenia u poszczególnych pacjentów^[1].

Sposób podawania

Lek Klertis należy przyjmować doustnie. Może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia. W przypadku pominięcia jednej z dawek nie należy stosować dodatkowej dawki. Pacjent powinien przyjąć zwykłą przepisaną dawkę następnego dnia^[1].

Słownik pojęć

• Sunitynib – Substancja czynna leku Klertis, inhibitor kinazy białkowej, stosowany w leczeniu nowotworów.
• GIST – Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rodzaj nowotworu żołądka i jelit.
• MRCC – Rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rodzaj nowotworu nerki, który rozprzestrzenił się do innych części ciała.
• pNET – Nowotwory neuroendokrynne trzustki, nowotwory komórek trzustkowych wytwarzających hormony.
• Child-Pugh – Klasyfikacja stosowana do oceny stopnia zaawansowania marskości wątroby.
• ESRD – Schyłkowa niewydolność nerek, stan, w którym nerki przestają działać i wymagają dializy lub przeszczepu.

Podsumowanie

Klertis jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W przypadku GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa. W przypadku pNET zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Dawkowanie może być dostosowywane w zależności od indywidualnej tolerancji i bezpieczeństwa. Lek należy przyjmować doustnie, z jedzeniem lub bez jedzenia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku