Konsekwencje przedawkowania leku Dialginum: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku Dialginum, zawierającego metamizol sodowy jednowodny, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.

Spis treści

• Dawki przedawkowania
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki przedawkowania

Maksymalna dawka dobowa leku Dialginum wynosi 4000 mg, co odpowiada czterem saszetkom po 1000 mg każda. Przedawkowanie może wystąpić po przyjęciu dawki powyżej 10 g metamizolu sodowego jednowodnego^[1]. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Dialginum mogą być różnorodne i obejmują:

• Zawroty głowy – uczucie niestabilności i trudności w utrzymaniu równowagi^[2].
• Szum w uszach – dźwięki w uszach, które nie pochodzą z otoczenia^[2].
• Zaburzenia słuchu – problemy z prawidłowym odbieraniem dźwięków^[2].
• Pobudzenie psychoruchowe – nadmierna aktywność fizyczna i psychiczna^[2].
• Zaburzenia świadomości – trudności w utrzymaniu jasności myślenia^[2].
• Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości^[2].
• Drgawki – niekontrolowane skurcze mięśni^[2].
• Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – spadek ciśnienia krwi, który może prowadzić do omdleń^[2].
• Zaburzenia rytmu serca – nieregularne bicie serca, takie jak tachykardia^[2].
• Bóle brzucha – silne dolegliwości bólowe w okolicy brzucha^[2].
• Wymioty – wydalanie treści żołądkowej przez usta^[2].
• Nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy – uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego^[2].
• Krwawienia – utrata krwi z przewodu pokarmowego^[2].
• Perforacja – pęknięcie ściany narządu wewnętrznego^[2].
• Uszkodzenie komórek wątrobowych – zaburzenia funkcji wątroby^[2].
• Śródmiąższowe zapalenie nerek – zapalenie tkanki nerkowej^[2].
• Martwica cewek nerkowych – obumieranie komórek nerkowych^[2].
• Skurcz oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych^[2].
• Wysypka – zmiany skórne^[2].
• Pokrzywka – swędzące, czerwone plamy na skórze^[2].
• Obrzęk – nagromadzenie płynu w tkankach^[2].
• Złuszczające zapalenie skóry – złuszczanie się naskórka^[2].
• Toksyna nekroliza naskórka – ciężka reakcja skórna prowadząca do obumierania naskórka^[2].
• Leukopenia – zmniejszenie liczby białych krwinek^[2].
• Trombocytopenia – zmniejszenie liczby płytek krwi^[2].
• Uszkodzenie szpiku – zaburzenia funkcji szpiku kostnego^[2].
• Niedokrwistość aplastyczna – niedokrwistość spowodowana zaburzeniami czynności krwiotwórczej szpiku^[2].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Dialginum, brak jest specyficznej odtrutki. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe oraz podtrzymujące^[1]. Krótko po przyjęciu leku można próbować ograniczyć jego wchłanianie poprzez płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego^[1]. Wydalanie głównego metabolitu, 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA), można przyspieszyć przez zastosowanie hemodializy, hemofiltracji, hemoperfuzji lub filtracji osocza^[1].

Słownik pojęć

• Zawroty głowy – uczucie niestabilności i trudności w utrzymaniu równowagi.
• Szum w uszach – dźwięki w uszach, które nie pochodzą z otoczenia.
• Zaburzenia słuchu – problemy z prawidłowym odbieraniem dźwięków.
• Pobudzenie psychoruchowe – nadmierna aktywność fizyczna i psychiczna.
• Zaburzenia świadomości – trudności w utrzymaniu jasności myślenia.
• Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości.
• Drgawki – niekontrolowane skurcze mięśni.
• Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – spadek ciśnienia krwi, który może prowadzić do omdleń.
• Zaburzenia rytmu serca – nieregularne bicie serca, takie jak tachykardia.
• Bóle brzucha – silne dolegliwości bólowe w okolicy brzucha.
• Wymioty – wydalanie treści żołądkowej przez usta.
• Nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy – uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego.
• Krwawienia – utrata krwi z przewodu pokarmowego.
• Perforacja – pęknięcie ściany narządu wewnętrznego.
• Uszkodzenie komórek wątrobowych – zaburzenia funkcji wątroby.
• Śródmiąższowe zapalenie nerek – zapalenie tkanki nerkowej.
• Martwica cewek nerkowych – obumieranie komórek nerkowych.
• Skurcz oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych.
• Wysypka – zmiany skórne.
• Pokrzywka – swędzące, czerwone plamy na skórze.
• Obrzęk – nagromadzenie płynu w tkankach.
• Złuszczające zapalenie skóry – złuszczanie się naskórka.
• Toksyna nekroliza naskórka – ciężka reakcja skórna prowadząca do obumierania naskórka.
• Leukopenia – zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Trombocytopenia – zmniejszenie liczby płytek krwi.
• Uszkodzenie szpiku – zaburzenia funkcji szpiku kostnego.
• Niedokrwistość aplastyczna – niedokrwistość spowodowana zaburzeniami czynności krwiotwórczej szpiku.

Podsumowanie

Przedawkowanie leku Dialginum może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, zaburzenia słuchu, drgawki, uszkodzenie wątroby i nerek oraz reakcje skórne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na zastosowaniu leczenia objawowego i podtrzymującego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku