Jak prawidłowo dawkować lek Kleder?
W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Kleder, który zawiera substancję czynną lenalidomid. Przedstawimy, jak i kiedy należy przyjmować lek, uwzględniając różne wskazania medyczne oraz szczególne przypadki, takie jak problemy z nerkami czy wiek pacjenta. Informacje te są oparte na dokumentach: Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Szczególne przypadki
- Ważne uwagi dotyczące stosowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Lek Kleder jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu:
- Szpiczaka mnogiego – nowotworu atakującego komórki plazmatyczne w szpiku kostnym[1].
- Zespołów mielodysplastycznych (MDS) – grupy chorób krwi i szpiku kostnego[1].
- Chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) – nowotworu układu limfatycznego[1].
- Chłoniaka grudkowego (FL) – powoli rosnącego nowotworu złośliwego atakującego limfocyty B[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Kleder musi być podawany przez fachowy personel medyczny z doświadczeniem w leczeniu szpiczaka mnogiego, MDS, MCL lub FL[2]. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania:
Szpiczak mnogi
W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego, lek Kleder stosuje się w monoterapii w dawce początkowej 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub pojawienia się nietolerancji leczenia[1]. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli będzie dobrze tolerowana[1].
Zespoły mielodysplastyczne (MDS)
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli[1]. Dawkę można modyfikować w zależności od wyników badań krwi i stanu pacjenta[1].
Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli[1]. Dawkę można modyfikować w zależności od wyników badań krwi i stanu pacjenta[1].
Chłoniak grudkowy (FL)
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia[1]. Lek przyjmuje się razem z rytuksymabem[1].
Szczególne przypadki
W niektórych przypadkach dawkowanie leku Kleder może wymagać dostosowania:
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (CLkr)[1]:
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLkr < 50 ml/min): 10 mg raz na dobę[1].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr < 30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ): 7,5 mg raz na dobę lub 15 mg co drugi dzień[1].
- Schyłkowa niewydolność nerek (CLkr < 30 ml/min, pacjent wymaga dializ): 5 mg raz na dobę, w dniach dializ lek należy podawać po dializie[1].
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy zachować ostrożność przy dobieraniu dawki, szczególnie w przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego[1]. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od stanu zdrowia pacjenta i wyników badań[1].
Ważne uwagi dotyczące stosowania
Podczas stosowania leku Kleder należy przestrzegać kilku ważnych zasad:
- Nie otwierać, nie łamać ani nie rozgryzać kapsułek. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą[2].
- W razie kontaktu proszku z uszkodzonej kapsułki ze skórą, należy natychmiast dokładnie umyć skórę wodą z mydłem[2].
- Osoby należące do fachowego personelu medycznego, opiekunowie i członkowie rodziny powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką[2].
- Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki[2].
- Lek Kleder należy zażywać w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie leku[2].
Słownik pojęć
- Lenalidomid – substancja czynna leku Kleder, wpływająca na działanie układu immunologicznego.
- Szpiczak mnogi – rodzaj nowotworu atakującego komórki plazmatyczne w szpiku kostnym.
- Zespoły mielodysplastyczne (MDS) – grupa różnych chorób krwi i szpiku kostnego.
- Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) – nowotwór układu limfatycznego.
- Chłoniak grudkowy (FL) – powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B.
- Klirens kreatyniny (CLkr) – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza, chłoniak grudkowy |
| Dawkowanie | Różne w zależności od wskazania, np. 10 mg raz na dobę w dniach 1-28 dla szpiczaka mnogiego po przeszczepie |
| Szczególne przypadki | Dostosowanie dawki w zależności od funkcji nerek i wieku pacjenta |
| Ważne uwagi | Nie otwierać, nie łamać ani nie rozgryzać kapsułek, zażywać o tej samej porze każdego dnia |



















