Jak prawidłowo dawkować lek Arpixor?
Lek Arpixor, zawierający substancję czynną arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie w szczególnych populacjach
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie u dorosłych
Lek Arpixor jest dostępny w różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 30 mg. Dawkowanie zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.
Schizofrenia
Zalecana dawka początkowa to 10 mg lub 15 mg na dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę, niezależnie od posiłków. Arpixor jest skuteczny w dawkach od 10 mg do 30 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 30 mg[1].
Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I
Zalecana dawka początkowa to 15 mg na dobę, podawane raz na dobę, niezależnie od posiłków, jako monoterapia lub terapia złożona. U niektórych pacjentów może być korzystne zastosowanie większej dawki, jednak maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 30 mg[1].
Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych
W celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol w monoterapii lub terapii złożonej, należy kontynuować leczenie stosując ustaloną dawkę. Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu klinicznego[1].
Dawkowanie w szczególnych populacjach
Niektóre grupy pacjentów mogą wymagać dostosowania dawki leku Arpixor.
Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu lekkim do umiarkowanego. Brak wystarczających danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie[1].
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
Osoby w podeszłym wieku
Bezpieczeństwo i skuteczność leku Arpixor w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I nie została zbadana u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności kliniczne[1].
Sposób podawania
Lek Arpixor jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości i popijać wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków[2].
Przeciwwskazania
Lek Arpixor nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
Słownik pojęć
- Arypiprazol – Substancja czynna leku Arpixor, stosowana w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
- Schizofrenia – Choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji.
- Epizody maniakalne – Okresy nadmiernego pobudzenia, euforii, drażliwości i zmniejszonego zapotrzebowania na sen, występujące w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.
- Aktyzja – Stan niepokoju ruchowego, objawiający się niemożnością pozostawania w bezruchu.
- Hiperglikemia – Podwyższone stężenie glukozy we krwi.
Podsumowanie
Arpixor jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Dawkowanie leku zależy od rodzaju leczonej choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. W szczególnych populacjach, takich jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek czy osoby w podeszłym wieku, może być konieczne dostosowanie dawki. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na arypiprazol lub inne składniki leku.
| Schizofrenia | 10-15 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Epizody maniakalne | 15 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Zapobieganie nawrotom | Ustalona dawka, dostosowanie w zależności od stanu klinicznego |
| Zaburzenia czynności wątroby | Brak konieczności modyfikacji dawki (lekkie do umiarkowane) |
| Zaburzenia czynności nerek | Brak konieczności modyfikacji dawki |
| Osoby w podeszłym wieku | Rozważyć mniejszą dawkę początkową |



















