Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Viglita

Lek Viglita, zawierający substancję czynną wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go zażywać. W tym artykule omówimy te przypadki, aby pacjenci mogli świadomie podejmować decyzje dotyczące swojego zdrowia.

Spis treści

• Uczulenie na wildagliptynę lub inne składniki leku
• Cukrzyca typu 1 i cukrzycowa kwasica ketonowa
• Choroby nerek
• Choroby wątroby
• Niewydolność serca
• Choroby trzustki
• Dzieci i młodzież

Uczulenie na wildagliptynę lub inne składniki leku

Pacjenci, którzy są uczuleni na wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Viglita, nie powinni go zażywać. Objawy uczulenia mogą obejmować obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu oraz wysypkę lub pokrzywkę^[2].

Cukrzyca typu 1 i cukrzycowa kwasica ketonowa

Lek Viglita nie jest przeznaczony dla pacjentów z cukrzycą typu 1, czyli stanem, w którym organizm nie wytwarza insuliny. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycową kwasicą ketonową, stanem charakteryzującym się wysokim poziomem ketonów we krwi^[2].

Choroby nerek

Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek powinni stosować mniejszą dawkę leku Viglita. W przypadku pacjentów dializowanych, również zaleca się ostrożność i dostosowanie dawki^[2]. Wildagliptyna może być stosowana w dawce 50 mg raz na dobę u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek^[1].

Choroby wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, w tym ci, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy, nie powinni stosować leku Viglita^[1]. Wildagliptyna może powodować zapalenie wątroby, dlatego przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania należy monitorować czynność wątroby^[2].

Niewydolność serca

Pacjenci z niewydolnością serca powinni zachować ostrożność podczas stosowania leku Viglita. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wildagliptyną nie wiązało się ze zmianą czynności lewej komory serca, jednak doświadczenie kliniczne u pacjentów z niewydolnością serca stopnia III wg NYHA jest ograniczone^[1].

Choroby trzustki

Pacjenci, u których występują lub występowały choroby trzustki, powinni zachować ostrożność podczas stosowania leku Viglita. Wildagliptyna jest związana z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki^[2]. W razie podejrzenia zapalenia trzustki, należy przerwać stosowanie leku^[1].

Dzieci i młodzież

Lek Viglita nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Brak jest dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku w tej grupie wiekowej^[1].

Słownik pojęć

• Wildagliptyna – Substancja czynna leku Viglita, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Cukrzyca typu 1 – Choroba, w której organizm nie wytwarza insuliny.
• Cukrzycowa kwasica ketonowa – Stan charakteryzujący się wysokim poziomem ketonów we krwi.
• Aminotransferaza alaninowa (AlAT) – Enzym wątrobowy, którego podwyższony poziom może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Aminotransferaza asparaginianowa (AspAT) – Enzym wątrobowy, którego podwyższony poziom może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Ostre zapalenie trzustki – Stan zapalny trzustki, który może być poważnym powikłaniem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku