Jak prawidłowo dawkować lek VALIMAR?

VALIMAR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminy chlorowodorek. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

VALIMAR jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą. Może być stosowany jako jedyny lek lub w połączeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Dodatkowo, lek ten jest stosowany w zapobieganiu cukrzycy typu 2 u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku VALIMAR zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Poniżej przedstawiamy ogólne zasady dawkowania:

• Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min): Zwykle dawka początkowa to 1 tabletka 500 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku. Maksymalna zalecana dawka to 2 tabletki na dobę (2000 mg). Dawkę można dostosować na podstawie pomiarów stężenia glukozy we krwi^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Dawka metforminy powinna być ustalona na podstawie parametrów czynności nerek. Regularna kontrola czynności nerek jest konieczna^[1].
• Zaburzenie czynności nerek: Dawkowanie zależy od wartości GFR. Przykładowo, dla GFR 45-59 ml/min maksymalna dawka to 2000 mg na dobę, a dla GFR 30-44 ml/min maksymalna dawka to 1000 mg na dobę. Metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min^[1].
• W skojarzeniu z insuliną: Początkowa dawka to 1 tabletka 500 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku. Dawka insuliny jest dostosowywana na podstawie wyników badania stężenia glukozy we krwi^[1].
• Stan przedcukrzycowy: Zwykle stosuje się dawkę od 1000 do 1500 mg metforminy raz na dobę w czasie posiłku lub po posiłku. Lekarz ocenia, czy leczenie należy kontynuować, na podstawie regularnego badania poziomu glikemii oraz czynników ryzyka^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku VALIMAR w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na metforminy chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Ciężka niewydolność nerek (GFR <30 ml/min)^[2].
• Ostre stany chorobowe wiążące się z ryzykiem zaburzeń czynności nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[2].
• Choroby mogące być przyczyną niedotlenienia tkanek, takie jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego^[2].
• Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm^[2].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku VALIMAR należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby pacjenci chorzy na cukrzycę regularnie wykonywali badania stężenia cukru we krwi lub moczu. Lek VALIMAR może wywołać bardzo rzadkie, ale bardzo ciężkie działanie niepożądane nazywane kwasicą mleczanową, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek^[2].

Interakcje z innymi lekami

Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje stosować. Niektóre leki mogą wpływać na działanie metforminy lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak kwasica mleczanowa. Przykłady takich leków to:

• Kortykosteroidy (stosowane w leczeniu różnych chorób, np. ciężkie zapalenie skóry lub astma)^[2].
• Leki zwiększające wytwarzanie moczu (moczopędne)^[2].
• Leki stosowane w leczeniu bólu i stanu zapalnego (NLPZ i inhibitory COX-2, takie jak ibuprofen i celekoksyb)^[2].
• Pewne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II)^[2].
• Agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych, jak salbutamol czy terbutalina (stosowane w leczeniu astmy)^[2].
• Inne leki stosowane w leczeniu cukrzycy^[2].

Słownik pojęć

• Cukrzyca typu 2 – Choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu oporności na insulinę lub niewystarczającej produkcji insuliny.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy, prowadzące do nagromadzenia kwasu mlekowego we krwi.
• GFR (Współczynnik filtracji kłębuszkowej) – Miara czynności nerek, określająca ilość krwi filtrowanej przez nerki na minutę.
• Insulina – Hormon wytwarzany przez trzustkę, który pozwala organizmowi pobierać glukozę z krwi i wykorzystywać ją do uzyskania energii.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku