Przeciwwskazania do stosowania leku Emtricitabine + Tenofovir Zentiva
Spis treści
- Wstęp
- Przeciwwskazania do stosowania leku
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Emtricitabine + Tenofovir Zentiva to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP). Zawiera dwie substancje czynne: emtrycytabinę oraz tenofowir dizoproksyl. W artykule omówimy przeciwwskazania do stosowania tego leku oraz sytuacje, w których nie należy go przyjmować.
Przeciwwskazania do stosowania leku
Istnieje kilka sytuacji, w których nie należy stosować leku Emtricitabine + Tenofovir Zentiva:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub jakikolwiek składnik pomocniczy leku. Jeśli pacjent ma uczulenie na emtrycytabinę, tenofowir, tenofowir dizoproksyl lub inne składniki, nie powinien przyjmować tego leku[1].
- Stosowanie w profilaktyce przedekspozycyjnej u osób z nieznanym lub dodatnim statusem HIV. Przed rozpoczęciem stosowania leku w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV, pacjent musi być HIV-ujemny[2].
- Ciężka niewydolność nerek lub pacjenci poddawani dializie. Lek nie jest zalecany dla osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek[1].
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Emtricitabine + Tenofovir Zentiva należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Choroby nerek: Lek może szkodliwie oddziaływać na nerki. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia lekarz może zlecić badania krwi w celu oceny czynności nerek[2].
- Choroby wątroby: Pacjenci z chorobami wątroby, w tym zapaleniem wątroby typu B lub C, powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia[2].
- Pacjenci w wieku powyżej 65 lat: Nie przeprowadzono badań nad stosowaniem leku u osób w wieku powyżej 65 lat, dlatego należy zachować ostrożność[2].
Interakcje z innymi lekami
Emtricitabine + Tenofovir Zentiva może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych:
- Leki nefrotoksyczne: Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami, które mogą uszkadzać nerki, takimi jak aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, interleukina-2, cydofowir oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)[2].
- Dydanozyna: Jednoczesne stosowanie z dydanozyną może zwiększać stężenie dydanozyny we krwi oraz zmniejszać liczbę komórek CD4, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych[2].
- Inhibitory proteazy: Stosowanie z inhibitorami proteazy może zwiększać ryzyko niewydolności nerek, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności nerek[1].
Słownik pojęć
- Emtrycytabina – Nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy stosowany w leczeniu zakażeń HIV.
- Tenofowir dizoproksyl – Nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy stosowany w leczeniu zakażeń HIV.
- Profilaktyka przedekspozycyjna (PrEP) – Metoda zapobiegania zakażeniu HIV polegająca na przyjmowaniu leków przez osoby niezakażone, ale narażone na ryzyko zakażenia.
- Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna organizmu na określone substancje.
- Inhibitory proteazy – Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu zakażeń HIV, które hamują działanie enzymu proteazy wirusa.
Materiały źródłowe
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, nieznany lub dodatni status HIV, ciężka niewydolność nerek |
| Środki ostrożności | Choroby nerek, choroby wątroby, wiek powyżej 65 lat |
| Interakcje | Leki nefrotoksyczne, dydanozyna, inhibitory proteazy |


















