Jak prawidłowo dawkować lek ILUVIEN?
ILUVIEN to implant do ciałka szklistego, który uwalnia fluocynolonu acetonid przez okres do 36 miesięcy. Jest stosowany w leczeniu zaburzeń widzenia związanych z przewlekłym cukrzycowym obrzękiem plamki żółtej oraz w zapobieganiu nawrotom niezakaźnego zapalenia obejmującego tylny odcinek błony naczyniowej oka[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku ILUVIEN, jak i kiedy go stosować oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
ILUVIEN jest wskazany do leczenia zaburzeń widzenia związanych z przewlekłym cukrzycowym obrzękiem plamki żółtej, który nie reaguje wystarczająco na inne dostępne terapie. Jest również stosowany w zapobieganiu nawrotom choroby w przebiegu nawracającego niezakaźnego zapalenia obejmującego tylny odcinek błony naczyniowej oka[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecaną dawką jest jeden implant ILUVIEN do chorego oka. Podawanie do obu oczu jednocześnie nie jest zalecane[1]. Każdy implant ILUVIEN uwalnia fluocynolonu acetonid przez okres do 36 miesięcy.
Cukrzycowy obrzęk plamki żółtej
Kolejny implant może być podany po 12 miesiącach, jeżeli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub zwiększenie grubości siatkówki wtórne do nawrotu lub pogorszenia cukrzycowego obrzęku plamki żółtej. Nie należy stosować ponownego leczenia, o ile potencjalne korzyści nie przewyższają ryzyka[1].
Niezakaźne zapalenie obejmujące tylny odcinek błony naczyniowej oka
Brak jest dostępnych danych, aby uzasadnić ponowne leczenie pacjentów dodatkowym implantem w celu zapobiegania nawrotom choroby w przebiegu nawracającego niezakaźnego zapalenia obejmującego tylny odcinek błony naczyniowej oka[1].
Dzieci i młodzież
Podawanie fluocynolonu acetonidu do ciałka szklistego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu cukrzycowego obrzęku plamki żółtej. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka u dzieci i młodzieży[1].
Specjalne grupy pacjentów
U pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki[1].
Sposób podawania
Implant ILUVIEN jest przeznaczony wyłącznie do podawania do ciałka szklistego i powinien być podawany przez okulistę doświadczonego w wykonywaniu wstrzyknięć do ciałka szklistego. Zabieg wstrzyknięcia do ciałka szklistego powinien być wykonywany w kontrolowanych warunkach aseptycznych, co obejmuje jałowe rękawiczki, jałową serwetę i jałowy wziernik powiekowy[1].
Przeciwwskazania
Stosowanie implantu do ciałka szklistego ILUVIEN jest przeciwwskazane przy współistniejącej jaskrze lub czynnym czy podejrzewanym zakażeniu oczu lub okolic oczu, w tym z chorobami wirusowymi rogówki i spojówek, włącznie z czynnym nabłonkowym opryszczkowym zapaleniem rogówki, krowianką, ospą wietrzną, zakażeniami Mycobacterium i chorobami grzybiczymi[1]. ILUVIEN jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz z zakaźnym zapaleniem błony naczyniowej oka[1].
Środki ostrożności
Wstrzyknięcia do ciałka szklistego były związane z wewnętrznym zapaleniem oka, zwiększeniem lub zmniejszeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego, odklejeniem siatkówki i krwawieniem lub odklejeniem ciałka szklistego. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania wszelkich objawów sugerujących wewnętrzne zapalenie oka[1]. Monitorowanie pacjenta w ciągu dwóch do ośmiu dni po wstrzyknięciu może pozwolić na wczesną identyfikację i leczenie zakażenia oka, zwiększenia lub zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego lub innych powikłań. Następnie zaleca się monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego co najmniej raz na kwartał[1].
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane obejmują operację zaćmy, zaćmę i zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W badaniach III fazy 38,4% osób leczonych implantem ILUVIEN wymagało zastosowania leku obniżającego ciśnienie wewnątrzgałkowe, a 4,8% wymagało zabiegów chirurgicznych obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe[1]. Zgłoszono również przypadki zapalenia wewnętrznego oka oraz inne powikłania, takie jak odwarstwienie siatkówki, krwawienie do ciałka szklistego i zmniejszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego[1].
Słownik pojęć
- Cukrzycowy obrzęk plamki żółtej – Zaburzenie występujące u osób z cukrzycą, powodujące uszkodzenie wrażliwej na światło warstwy w tylnej części oka, odpowiedzialnej za widzenie centralne.
- Fluocynolonu acetonid – Substancja czynna stosowana w leczeniu stanów zapalnych i obrzęków w oku.
- Implant do ciałka szklistego – Mała rurka wprowadzana do oka, uwalniająca substancję czynną przez długi okres czasu.
- Jaskra – Choroba oczu charakteryzująca się zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, mogąca prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
- Zaćma – Zmętnienie naturalnej soczewki oka, prowadzące do pogorszenia widzenia.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Leczenie zaburzeń widzenia związanych z przewlekłym cukrzycowym obrzękiem plamki żółtej oraz zapobieganie nawrotom niezakaźnego zapalenia obejmującego tylny odcinek błony naczyniowej oka |
| Dawkowanie | Jeden implant do chorego oka, kolejny implant może być podany po 12 miesiącach |
| Przeciwwskazania | Jaskra, zakażenie oczu, nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Środki ostrożności | Monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zgłaszanie objawów zapalenia oka |
| Działania niepożądane | Operacja zaćmy, zaćma, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zapalenie wewnętrzne oka |



















