Jak prawidłowo dawkować lek Omegaflex plus?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami
- Czas trwania leczenia
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Omegaflex plus to emulsja do infuzji, która dostarcza niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, elektrolity, kwasy tłuszczowe oraz kalorie w postaci węglowodanów i tłuszczów. Lek ten jest stosowany w żywieniu pozajelitowym, gdy pacjent nie może przyjmować pokarmów doustnie lub dojelitowo[1].
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Omegaflex plus powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zaleca się, aby lek był podawany w sposób ciągły, a szybkość infuzji była stopniowo zwiększana w ciągu pierwszych 30 minut, aby uniknąć potencjalnych powikłań[1].
- Maksymalna dawka dobowa: 40 ml/kg masy ciała, co odpowiada:
- 1,54 g aminokwasów/kg masy ciała na dobę
- 4,8 g glukozy/kg masy ciała na dobę
- 1,6 g tłuszczów/kg masy ciała na dobę
- Maksymalna szybkość infuzji: 2,0 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada:
- 0,08 g aminokwasów/kg masy ciała na godzinę
- 0,24 g glukozy/kg masy ciała na godzinę
- 0,08 g tłuszczów/kg masy ciała na godzinę
W przypadku pacjenta ważącego 70 kg maksymalna szybkość infuzji wynosi 140 ml na godzinę, co odpowiada 5,4 g aminokwasów, 16,8 g glukozy i 5,6 g tłuszczów na godzinę[1].
Dawkowanie dla dzieci
Omegaflex plus jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków, niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej dwóch lat. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku powyżej 2 lat[1].
Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami
Dawki leku Omegaflex plus należy dostosować indywidualnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia równowagi płynów, elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej[1].
Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia lekiem Omegaflex plus nie jest ograniczony. Zalecany czas trwania infuzji dla pojedynczego worka z emulsją do żywienia pozajelitowego wynosi maksymalnie 24 godziny[1].
Sposób podawania
Lek Omegaflex plus jest podawany dożylnie wyłącznie przez infuzję do żyły centralnej. Przed podaniem leku należy dokładnie wymieszać zawartość worka, aby uzyskać jednorodną emulsję[1].
Przeciwwskazania
Leku Omegaflex plus nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, białko jaj, ryb, orzechów ziemnych lub soi, ani na którąkolwiek substancję pomocniczą. Inne przeciwwskazania obejmują m.in. ciężką hiperlipidemię, ciężką niewydolność wątroby, ciężką niewydolność nerek bez terapii nerkozastępczej oraz ostre zdarzenia zakrzepowo-zatorowe[1].
Słownik pojęć
- Emulsja do infuzji – Mieszanina dwóch niemieszających się cieczy, w której jedna ciecz jest rozproszona w drugiej w postaci małych kropelek, podawana dożylnie.
- Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
- Hiperlipidemia – Stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem lipidów (tłuszczów) we krwi.
- Infuzja do żyły centralnej – Podawanie płynów lub leków bezpośrednio do dużej żyły centralnej, zazwyczaj w okolicy klatki piersiowej.
- Koagulopatia – Zaburzenie krzepnięcia krwi, które może prowadzić do nadmiernego krwawienia lub zakrzepów.
Podsumowanie
Omegaflex plus to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, dostarczająca niezbędnych składników odżywczych. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml/kg masy ciała. Lek jest przeciwwskazany u noworodków, niemowląt i małych dzieci poniżej 2 lat oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami metabolicznymi. Przed podaniem leku należy dokładnie wymieszać zawartość worka, a infuzję prowadzić wyłącznie do żyły centralnej.
| Składniki | Aminokwasy, elektrolity, kwasy tłuszczowe, glukoza |
| Maksymalna dawka dobowa | 40 ml/kg masy ciała |
| Sposób podawania | Infuzja do żyły centralnej |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka hiperlipidemia, ciężka niewydolność wątroby, ciężka niewydolność nerek |



















