Jak prawidłowo dawkować lek Pediaven G15?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Pediaven G15
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Lek Pediaven G15 jest roztworem do infuzji, który zawiera mieszankę aminokwasów, glukozy, elektrolitów i pierwiastków śladowych. Jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów, którzy nie mogą otrzymywać żywienia doustnego lub dojelitowego[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.
Dawkowanie leku Pediaven G15
Dawkowanie leku Pediaven G15 zależy od wieku pacjenta, masy ciała, zapotrzebowania metabolicznego i energetycznego oraz stanu klinicznego pacjenta[1]. Poniżej przedstawiono ogólne wytyczne dotyczące dawkowania:
- Niemowlęta (1. miesiąc życia do 2 lat): Zalecana dawka to 2-3 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę oraz 15-22 g glukozy na kg masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji to 9 ml/kg mc./godz., co odpowiada 1,4 g glukozy/kg mc./godz.[1]
- Dzieci (2-11 lat): Zalecana dawka to 1-2 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę oraz 10-15 g glukozy na kg masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji to 8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 1,2 g glukozy/kg mc./godz.[1]
- Młodzież (11-18 lat): Zalecana dawka to 1-2 g aminokwasów na kg masy ciała na dobę oraz 5-10 g glukozy na kg masy ciała na dobę. Maksymalna szybkość infuzji to 3 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,5 g glukozy/kg mc./godz.[1]
Wartości te są zgodne z wytycznymi ESPEN-ASPEN[1]. Lekarz regularnie ocenia stan odżywienia i sytuację metaboliczną pacjenta, szczególnie w przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego.
Sposób podawania
Lek Pediaven G15 jest podawany wyłącznie przez personel medyczny i tylko drogą dożylną, do żyły centralnej[2]. Podczas stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania[2]. Szybkość infuzji należy dostosować do zaleconej przez lekarza dawki, dobowej objętości produktu leczniczego do podania i czasu trwania infuzji[1].
Przeciwwskazania
Leku Pediaven G15 nie należy stosować w następujących przypadkach[2]:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
- Ciężka niewydolność nerek bez możliwości przeprowadzenia dializy.
- Ciężka, niekontrolowana hiperglikemia.
- Patologicznie zwiększone stężenie w osoczu jednego z elektrolitów zawartych w produkcie leczniczym.
- Niestabilny stan ogólny, taki jak ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostra faza wstrząsu krążeniowego, ciężka kwasica metaboliczna, ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (wstrząs septyczny) oraz śpiączka hiperosmolarna.
- Pacjent jest w stanie ciężkiego niedożywienia z ryzykiem wystąpienia „zespołu szoku pokarmowego”.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Pediaven G15 może powodować działania niepożądane. Mogą one obejmować[2]:
- Reakcje alergiczne, takie jak pocenie się, gorączka, dreszcze, bóle głowy, wysypka lub problemy z oddychaniem.
- Podwyższenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia).
- Zaburzenia żołądka i jelit (nudności, wymioty).
- Kwasica metaboliczna (zaburzenia równowagi substancji kwaśnych i zasadowych w organizmie).
- Hiperazotemia (zbyt duża ilość związków azotowych we krwi).
- Chwilowe zaburzenie czynności wątroby.
Słownik pojęć
- Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
- Aminokwasy – podstawowe jednostki budulcowe białek, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
- Glukoza – prosty cukier, który jest głównym źródłem energii dla komórek organizmu.
- Elektrolity – minerały, które pomagają w regulacji równowagi wodno-elektrolitowej w organizmie.
- Hiperglikemia – stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki.
- Kwasica metaboliczna – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie, charakteryzujące się nadmiarem kwaśnych substancji we krwi.
- Hiperazotemia – stan, w którym poziom związków azotowych we krwi jest zbyt wysoki.
Podsumowanie
Pediaven G15 jest lekiem stosowanym w żywieniu pozajelitowym, który dostarcza niezbędne aminokwasy, glukozę, elektrolity i pierwiastki śladowe. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Lek jest podawany dożylnie, do żyły centralnej, i wymaga regularnej oceny stanu odżywienia i sytuacji metabolicznej pacjenta. Pediaven G15 nie jest zalecany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, niekontrolowanej hiperglikemii oraz innych stanów klinicznych. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, hiperglikemię, zaburzenia żołądka i jelit, kwasicę metaboliczną, hiperazotemię i chwilowe zaburzenia czynności wątroby.
| Produkt | Pediaven G15 |
| Forma | Roztwór do infuzji |
| Podanie | Dożylne, do żyły centralnej |
| Wskazania | Żywienie pozajelitowe |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, niekontrolowana hiperglikemia |
| Możliwe działania niepożądane | Reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia żołądka i jelit, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, chwilowe zaburzenia czynności wątroby |














