Jak prawidłowo dawkować lek Mensil MED MAX?

Mensil MED MAX to lek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zawiera substancję czynną syldenafil, która wspomaga rozkurcz naczyń krwionośnych w prąciu, zwiększając napływ krwi podczas podniecenia seksualnego. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, jak i kiedy go stosować, oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Dawkowanie leku Mensil MED MAX
• Jak stosować lek Mensil MED MAX?
• Przeciwwskazania i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Mensil MED MAX

Zalecana dawka początkowa leku Mensil MED MAX wynosi 50 mg, przyjmowane około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można zwiększyć do 100 mg lub zmniejszyć do 25 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 100 mg i nie powinna być stosowana częściej niż raz na dobę^[1].

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) dostosowanie dawkowania nie jest wymagane^[1]. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak dla dorosłych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy rozważyć zastosowanie dawki 25 mg^[1].

Pacjenci z niewydolnością wątroby (np. z marskością wątroby) powinni również rozpocząć leczenie od dawki 25 mg, którą można stopniowo zwiększać w zależności od skuteczności i tolerancji leku^[1].

Jak stosować lek Mensil MED MAX?

Mensil MED MAX jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletkę należy rozgryźć i żuć przed połknięciem^[1]. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, jednak przyjmowanie leku podczas spożywania obfitych posiłków może wydłużyć czas niezbędny do rozpoczęcia działania leku^[2].

Mensil MED MAX umożliwia osiągnięcie erekcji jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego. Czas, po którym występuje działanie leku, jest różny u różnych pacjentów, zwykle wynosi od pół godziny do jednej godziny^[2]. Jeśli działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą^[2].

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Mensil MED MAX nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Jednoczesne stosowanie azotanów, leków uwalniających tlenek azotu (np. azotyn amylu) lub riocyguatu.
• Ciężkie choroby serca lub wątroby.
• Po niedawno przebytym udarze lub zawale serca oraz w przypadkach niskiego ciśnienia tętniczego krwi.
• Dziedziczne zmiany degeneracyjne siatkówki, takie jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki.
• Utrata wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).

Przed rozpoczęciem stosowania leku Mensil MED MAX należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w przypadku występowania niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, białaczki, szpiczaka mnogiego, anatomicznych zniekształceń prącia, choroby Peyroniego, choroby wrzodowej lub zaburzeń krzepnięcia krwi^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Mensil MED MAX może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia, widzenie na niebiesko oraz niewyraźne widzenie^[1]. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych należy zaprzestać przyjmowania leku i natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej^[2]:

• Reakcja alergiczna.
• Bóle w klatce piersiowej.
• Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody.
• Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku.
• Ciężkie reakcje skórne.
• Napady padaczkowe lub drgawki.

Słownik pojęć

• Syldenafil – substancja czynna leku Mensil MED MAX, wspomagająca rozkurcz naczyń krwionośnych w prąciu.
• Azotany – leki stosowane w celu łagodzenia objawów dławicy bolesnej.
• Riocyguat – lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego.
• NAION – niezwiązana z zapaleniem tętnic przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego.
• Choroba Peyroniego – schorzenie charakteryzujące się zniekształceniem prącia.
• Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa – nieprawidłowość dotycząca czerwonych ciałek krwi.
• Białaczka – choroba nowotworowa krwi.
• Szpiczak mnogi – choroba nowotworowa szpiku kostnego.

Podsumowanie