Menu

60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

Działania niepożądane i skutki uboczne leku Lerivon

Spis treści

Wprowadzenie

Lerivon to lek przeciwdepresyjny zawierający mianseryny chlorowodorek. Jest stosowany w leczeniu depresji, ale jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. W tym artykule omówimy najczęstsze i rzadkie skutki uboczne, jakie mogą wystąpić podczas stosowania Lerivonu, a także interakcje z innymi lekami i objawy przedawkowania.

Częste działania niepożądane

Podczas stosowania Lerivonu mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Ospałość lub senność – Te objawy są często przemijające i mogą wystąpić na początku leczenia[1].
  • Zwiększenie masy ciała – Może być wynikiem zmiany metabolizmu lub zwiększonego apetytu[1].
  • Myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze – W przypadku wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[2].

Rzadkie działania niepożądane

Rzadziej występujące działania niepożądane obejmują:

  • Niedobór białych krwinek – Może prowadzić do zmniejszenia odporności organizmu na zakażenia. Objawy to gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej[2].
  • Obniżone ciśnienie krwi – Objawia się zawrotami głowy, mroczkami lub omdleniami po nagłej zmianie pozycji ciała[2].
  • Drgawki – Mogą wystąpić u pacjentów z padaczką lub innymi zaburzeniami neurologicznymi[1].
  • Hipomania – Stan podwyższonego nastroju, który może wystąpić u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną[1].
  • Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych – Może wskazywać na zaburzenia czynności wątroby[2].
  • Obrzęk okolicy kostek lub stóp – Wynikający z gromadzenia się płynów[2].
  • Żółte zabarwienie oczu lub skóry – Może wskazywać na zaburzenia czynności wątroby, takie jak żółtaczka[2].
  • Zapalenie wątroby – Stan zapalny wątroby, który może być spowodowany przez lek[2].
  • Zwolnienie czynności serca – Może wystąpić po podaniu dawki początkowej[1].
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny – Objawy to sztywność całego ciała, mimowolne ruchy, zwiększenie temperatury ciała[2].
  • Bóle stawów – Mogą wystąpić jako reakcja na lek[2].
  • Zespół niespokojnych nóg – Uczucie pieczenia, mrowienia nóg, powodujące bezsenność[2].
  • Wysypka – Może być objawem reakcji alergicznej na lek[2].
  • Zmiany rytmu serca – Przyspieszone, nieregularne bicie serca, które mogą być objawem groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu serca, znanych pod nazwą „torsade de pointes”[2].

Interakcje z innymi lekami

Lerivon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać stosowania Lerivonu z:

  • Inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – Takimi jak moklobemid, tranylcypromina, selegilina oraz linezolid. Należy zachować co najmniej dwutygodniowy odstęp między zakończeniem stosowania IMAO a rozpoczęciem leczenia Lerivonem[2].
  • Lekami przeciwpadaczkowymi – Takimi jak karbamazepina oraz fenytoina, które mogą wpływać na stężenie mianseryny w osoczu[1].
  • Lekami przeciwzakrzepowymi – Takimi jak warfaryna, ponieważ Lerivon może wzmagać ich działanie[2].
  • Lekami mogącymi wpływać na rytm serca – Takimi jak niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne[2].

Przedawkowanie

Objawy ostrego przedawkowania Lerivonu obejmują przedłużającą się ospałość lub senność. Rzadziej mogą wystąpić arytmia serca, drgawki, ostre niedociśnienie i niewydolność oddechowa. W przypadku przedawkowania należy monitorować zapis EKG i zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące czynności życiowe[1].

Słownik pojęć

  • Mianseryna – Substancja czynna leku Lerivon, stosowana w leczeniu depresji.
  • Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które mogą wchodzić w interakcje z Lerivonem.
  • Hipomania – Stan podwyższonego nastroju, który może wystąpić u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną.
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny – Poważne powikłanie neurologiczne, objawiające się sztywnością całego ciała, mimowolnymi ruchami i zwiększeniem temperatury ciała.
  • Torsade de pointes – Groźne dla życia komorowe zaburzenia rytmu serca.

Podsumowanie

Lerivon jest skutecznym lekiem przeciwdepresyjnym, ale jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ospałość, zwiększenie masy ciała oraz myśli samobójcze. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak niedobór białych krwinek, drgawki czy złośliwy zespół neuroleptyczny. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych interakcji z innymi lekami oraz objawów przedawkowania. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem.

Ospałość lub senność Częste
Zwiększenie masy ciała Częste
Myśli samobójcze Częste
Niedobór białych krwinek Rzadkie
Obniżone ciśnienie krwi Rzadkie
Drgawki Rzadkie
Hipomania Rzadkie
Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych Rzadkie
Obrzęk okolicy kostek lub stóp Rzadkie
Żółte zabarwienie oczu lub skóry Rzadkie
Zapalenie wątroby Rzadkie
Zwolnienie czynności serca Rzadkie
Złośliwy zespół neuroleptyczny Rzadkie
Bóle stawów Rzadkie
Zespół niespokojnych nóg Rzadkie
Wysypka Rzadkie
Zmiany rytmu serca Rzadkie

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są najczęstsze działania niepożądane Lerivonu?

Najczęstsze działania niepożądane to ospałość lub senność, zwiększenie masy ciała oraz myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze[2].

Co zrobić w przypadku wystąpienia myśli samobójczych podczas stosowania Lerivonu?

W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala[2].

Czy Lerivon może być stosowany z innymi lekami?

Lerivon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Należy unikać stosowania Lerivonu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwzakrzepowymi oraz lekami mogącymi wpływać na rytm serca[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź