Konsekwencje przedawkowania leku Locoid: dawki, objawy i środki ostrożności
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Locoid to lek zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, który jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne. Lek ten jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych owłosionej skóry głowy, które nie reagują na słabiej działające kortykosteroidy[1]. W artykule omówimy konsekwencje przedawkowania leku Locoid, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić.
Dawki przedawkowania
Zalecana dawka leku Locoid to niewielka ilość roztworu nanoszona na zmienione chorobowo miejsca na owłosionej skórze głowy od 1 do 3 razy na dobę. Maksymalna dawka tygodniowa nie powinna przekraczać 30-60 g[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekracza te zalecenia, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie leku Locoid może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy. Objawy przedawkowania mogą obejmować:
- Zanik skóry – często nieodwracalny, ze ścieńczeniem naskórka[2].
- Rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych – może prowadzić do widocznych zmian na skórze[2].
- Plamica – pojawienie się plam na skórze spowodowanych krwawieniem podskórnym[2].
- Rozstępy skórne – linie na skórze spowodowane rozciąganiem skóry[2].
- Trądzik krostkowy – pojawienie się krost na skórze[2].
- Zapalenie skóry wokół ust – stan zapalny skóry w okolicy ust[2].
- Efekt z odbicia – uzależnienie od miejscowego stosowania kortykosteroidów[2].
- Odbarwienie skóry – zmiana koloru skóry[2].
- Zapalenie skóry i wyprysk – w tym kontaktowe zapalenie skóry[2].
- Nieostre widzenie – zaburzenia widzenia[2].
Środki ostrożności
Aby uniknąć przedawkowania leku Locoid, należy przestrzegać zaleceń lekarza i nie przekraczać maksymalnej dawki tygodniowej. Ważne jest również unikanie stosowania leku na rozległe powierzchnie skóry, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym, w fałdach i zgięciach skóry, ponieważ może to zwiększyć wchłanianie kortykosteroidów i prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy[1]. Długotrwałe leczenie u dzieci powinno być stosowane ostrożnie, aby uniknąć zahamowania czynności kory nadnerczy i wydzielania hormonu wzrostu[1].
Słownik pojęć
- 17-maślan hydrokortyzonu – syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne.
- Kortykosteroid – grupa hormonów steroidowych produkowanych przez korę nadnerczy, stosowanych w leczeniu stanów zapalnych.
- Zanik skóry – proces, w którym skóra staje się cieńsza i traci swoją elastyczność.
- Plamica – pojawienie się plam na skórze spowodowanych krwawieniem podskórnym.
- Rozstępy skórne – linie na skórze spowodowane rozciąganiem skóry.
- Trądzik krostkowy – pojawienie się krost na skórze.
- Efekt z odbicia – uzależnienie od miejscowego stosowania kortykosteroidów.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Locoid może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i różne objawy skórne. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i unikanie przekraczania maksymalnej dawki tygodniowej. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
| Przedawkowanie | Zahamowanie czynności kory nadnerczy, objawy skórne |
| Maksymalna dawka tygodniowa | 30-60 g |
| Środki ostrożności | Przestrzeganie zaleceń lekarza, unikanie stosowania na rozległe powierzchnie skóry |


















