Jak prawidłowo dawkować lek Glandex?
Glandex to lek stosowany w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Co to jest Glandex?
- Dawkowanie
- Specjalne przypadki
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Co to jest Glandex?
Glandex to lek zawierający substancję czynną eksemestan, który należy do grupy tzw. inhibitorów aromatazy. Substancja ta hamuje działanie enzymu aromatazy, co prowadzi do zmniejszenia ilości estrogenów w organizmie kobiety. Jest to skuteczny sposób leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie[1].
Dawkowanie
Dawkowanie leku Glandex zależy od stanu zdrowia pacjentki oraz etapu choroby. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania:
Dorośli i pacjentki w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Zaleca się podawanie jednej tabletki powlekanej (tj. 25 mg) raz na dobę, najlepiej po posiłku. Tabletki należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia[1][2].
Wczesny rak piersi
U pacjentek z wczesnym rakiem piersi lek Glandex należy stosować przez okres 2 do 3 lat, jako uzupełnienie wcześniejszej terapii tamoksyfenem, tak by łączny czas leczenia wyniósł 5 lat. Jeśli dojdzie do nawrotu guza, leczenie lekiem Glandex można zakończyć wcześniej[1][2].
Zaawansowany rak piersi
U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi przyjmowanie leku Glandex należy kontynuować do czasu stwierdzenia wyraźnego postępu choroby[1][2].
Specjalne przypadki
W niektórych przypadkach dawkowanie leku Glandex może wymagać dostosowania:
Niewydolność nerek
U pacjentek z niewydolnością nerek nie jest wymagana zmiana dawkowania, jednak lek należy stosować ostrożnie[1][2].
Niewydolność wątroby
U pacjentek z niewydolnością wątroby również nie jest wymagana zmiana dawkowania, ale zaleca się ostrożność[1][2].
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Glandex u dzieci i młodzieży[1][2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Glandex może powodować działania niepożądane. Większość z nich jest związana ze skutkami obniżenia stężenia estrogenów. Poniżej przedstawiamy najczęstsze działania niepożądane:
- Bardzo często (u więcej niż 1 pacjenta na 10): bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, bóle stawów i bóle mięśniowo-szkieletowe, uczucie nadmiernego zmęczenia[1][2].
- Często (u 1 do 10 pacjentów na 100): jadłowstręt, stany depresji, zespół cieśni kanału nadgarstka, parestezje, zawroty głowy, wymioty, biegunka, zaparcia, dyspepsja, bóle brzucha, łysienie, wysypka, pokrzywka, świąd, złamania kości, osteoporoza, ból, obrzęki dłoni i stóp[1][2].
- Niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów na 1 000): leukopenia, nadwrażliwość, senność, zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny i fosfatazy alkalicznej we krwi, ostra uogólniona osutka krostkowa, osłabienie[1][2].
- Rzadko (u 1 do 10 pacjentów na 10 000): trombocytopenia[1][2].
- Nieznana częstość: limfopenia[1][2].
Słownik pojęć
- Inhibitory aromatazy – Leki hamujące działanie enzymu aromatazy, co prowadzi do zmniejszenia ilości estrogenów w organizmie.
- Hormonozależny rak piersi – Rodzaj raka piersi, którego wzrost jest stymulowany przez hormony, takie jak estrogeny.
- Menopauza – Okres w życiu kobiety, w którym ustają miesiączki i zmniejsza się produkcja hormonów płciowych.
- Osteoporoza – Choroba charakteryzująca się zmniejszeniem gęstości mineralnej kości, co prowadzi do zwiększonego ryzyka złamań.
- Densytometria – Badanie diagnostyczne służące do oceny gęstości mineralnej kości.
Podsumowanie
| Substancja czynna | Eksemestan |
| Dawkowanie | 25 mg raz na dobę |
| Wczesny rak piersi | 2-3 lata jako uzupełnienie tamoksyfenu |
| Zaawansowany rak piersi | Do czasu stwierdzenia postępu choroby |
| Specjalne przypadki | Ostrożność w niewydolności nerek i wątroby |
| Możliwe działania niepożądane | Bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, bóle stawów, uczucie nadmiernego zmęczenia |



















