Jak prawidłowo dawkować lek DULTAVAX?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Szczepionka DULTAVAX jest stosowana do czynnego uodpornienia przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis u dzieci po ukończeniu 6. roku życia, nastolatków i dorosłych. Jest to szczepionka przypominająca, co oznacza, że nie jest przeznaczona do szczepienia podstawowego[1].
Dawkowanie
Dawkowanie szczepionki DULTAVAX jest jednolite dla dzieci, nastolatków i dorosłych. Każda osoba powinna otrzymać jedną dawkę 0,5 ml jako dawkę przypominającą[1]. W przypadku osób dorosłych, u których podanie dwóch dawek uznaje się za konieczne z powodu nieznanej historii szczepień lub zbyt długiego czasu od podania poprzedniej dawki, można rozważyć podanie drugiej dawki przynajmniej po miesiącu, szczególnie w przypadku ryzyka zakażenia błonicą[1].
Sposób podawania
Szczepionkę DULTAVAX należy podawać domięśniowo. Zalecanym miejscem podania jest mięsień naramienny. Nie wolno podawać szczepionki śródskórnie, podskórnie ani donaczyniowo[1]. Przed podaniem szczepionki należy ją wstrząsnąć, aby uzyskać jednorodną, mętną, białawą zawiesinę[2].
Przeciwwskazania
Szczepionki DULTAVAX nie należy stosować w przypadku:
- ostrej choroby z gorączką lub bez gorączki – szczepienie należy przełożyć[2],
- alergii na którykolwiek ze składników szczepionki, w tym neomycynę, streptomycynę lub polimyksynę B[2],
- wystąpienia nasilonych reakcji alergicznych lub zaburzeń neurologicznych po uprzednim podaniu szczepionki przeciw błonicy, tężcowi lub poliomyelitis[2].
Środki ostrożności
Podczas stosowania szczepionki DULTAVAX należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- jeśli w okresie ostatnich 5 lat podawano szczepionkę przeciw błonicy lub tężcowi[2],
- w przypadku zaburzonego układu immunologicznego lub leczenia immunosupresyjnego[1],
- jeśli po poprzednim podaniu szczepionki zawierającej toksoid tężcowy wystąpił zespół Guillain-Barré lub neuropatia splotu barkowego[2],
- w przypadku zaburzeń krwi, takich jak trombocytopenia lub zaburzenia krzepnięcia[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, szczepionka DULTAVAX może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to:
- Bardzo często: miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, stwardnienie, obrzęk)[1].
- Często: zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka[2].
- Niezbyt często: powiększenie węzłów chłonnych, ból mięśni, złe samopoczucie[2].
- Rzadko: ból stawów[2].
- Częstość nieznana: drgawki, zespół Guillain-Barré, neuropatia splotu barkowego, przejściowe parestezje, omdlenie pochodzenia wazowagalnego, obniżenie ciśnienia krwi, ból brzucha, biegunka, reakcje alergiczne, ból w kończynie, aseptyczny ropień, zmęczenie, objawy grypopodobne, bladość, dreszcze, duża reakcja w miejscu podania[2].
Słownik pojęć
- Domięśniowo – sposób podania leku bezpośrednio do mięśnia.
- Toksoid – inaktywowany toksyn, który po podaniu wywołuje odpowiedź immunologiczną.
- Immunosupresja – osłabienie lub zahamowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.
- Zespół Guillain-Barré – rzadkie zaburzenie, w którym układ odpornościowy atakuje nerwy.
- Neuropatia splotu barkowego – uszkodzenie nerwów w okolicy barku, prowadzące do bólu i osłabienia mięśni.
- Trombocytopenia – obniżona liczba płytek krwi, co może prowadzić do problemów z krzepnięciem.
- Omdlenie pochodzenia wazowagalnego – nagła utrata przytomności spowodowana reakcją na stres lub ból.
Podsumowanie
Szczepionka DULTAVAX jest stosowana jako dawka przypominająca przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis u dzieci po ukończeniu 6. roku życia, nastolatków i dorosłych. Dawkowanie wynosi 0,5 ml, a szczepionkę należy podawać domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują ostrą chorobę, alergie na składniki szczepionki oraz wcześniejsze nasilone reakcje alergiczne lub zaburzenia neurologiczne. Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia.



















