Ondansetron B. Braun 2 mg/ml to lek przeciwwymiotny, który znajduje zastosowanie w leczeniu i zapobieganiu nudnościom oraz wymiotom wywołanym przez różne czynniki. W artykule omówimy szczegółowo, w jakich przypadkach lek ten jest stosowany, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml jest stosowany w następujących przypadkach:

• Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią cytotoksyczną i radioterapią (CINV/RINV) – Lek jest skuteczny w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów, które mogą wystąpić w wyniku terapii przeciwnowotworowej. Chemioterapia i radioterapia mogą powodować uwalnianie substancji chemicznych w organizmie, które wywołują te objawy^[1].
• Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów okresu pooperacyjnego (PONV) – Ondansetron jest również stosowany w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów, którzy są podatni na te objawy po znieczuleniu^[1].
• Leczenie nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią u dzieci w wieku 6 miesięcy i starszych – Lek jest bezpieczny i skuteczny w leczeniu nudności i wymiotów u dzieci, które są poddawane chemioterapii^[1].
• Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów okresu pooperacyjnego u dzieci w wieku 1 miesiąca i starszych – Ondansetron może być stosowany u dzieci w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów po operacjach^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Ondansetron można podawać doustnie, pozajelitowo i doodbytniczo, aby droga podania i dawkowanie były jak najbardziej elastyczne. Niemniej jednak ten lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego lub domięśniowego^[1].

Dawkowanie dla dorosłych:

• Chemioterapia i radioterapia o działaniu wymiotnym – Zalecana dawka dożylna lub domięśniowa ondansetronu wynosi 8 mg, podawanego jako powolne wstrzyknięcie przez okres nie krótszy niż 30 sekund lub krótkotrwały wlew przez 15 minut bezpośrednio przed terapią^[1].
• Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym – Ondansetron można podawać w pojedynczej dawce 8 mg poprzez powolne wstrzyknięcie dożylne lub domięśniowe bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Dawki większe niż 8 mg i maksymalnie 16 mg ondansetronu mogą być rozcieńczane wyłącznie w 50-100 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9% w/v) lub innym wykazującym zgodność płynem do wlewów i podawane we wlewie trwającym nie krócej niż 15 minut^[1].
• Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego – W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego zalecana dawka ondansetronu wynosi 4 mg w pojedynczym wstrzyknięciu domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym w trakcie wprowadzania do znieczulenia^[1].

Dawkowanie dla dzieci:

• Nudności i wymioty wywołane chemioterapią u dzieci w wieku 6 miesięcy i powyżej oraz młodzieży – Dawkę w celu leczenia nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią można obliczyć na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała. Ondansetron do wstrzykiwań należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu lub innym wykazującym zgodność płynem do wlewów i podawać we wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 15 minut^[1].
• Zapobieganie PONV u dzieci w wieku 1 miesiąca i powyżej oraz młodzieży – W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom w pediatrii u pacjentów operowanych w ogólnym znieczuleniu, ondansetron można podać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (nie krótszym niż 30 sekund) w dawce 0,1 mg/kg mc. do maksimum 4 mg, przed, w momencie albo po rozpoczęciu znieczulenia^[1].

Przeciwwskazania

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na ondansetron lub na którąkolwiek substancję pomocniczą – Pacjenci, u których wystąpiła reakcja alergiczna na ondansetron lub inne składniki leku, nie powinni go stosować^[1].
• Jednoczesne podawanie apomorfiny – Ze względu na ryzyko głębokiego niedociśnienia i utraty przytomności, ondansetron nie powinien być stosowany jednocześnie z apomorfiną^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania ondansetronu należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na inne leki przeciwwymiotne – Pacjenci, którzy mieli reakcje alergiczne na inne leki przeciwwymiotne, powinni zachować ostrożność^[2].
• Niedrożność jelit lub ciężkie zaparcia – Ondansetron może nasilić te objawy^[2].
• Choroby serca – Pacjenci z chorobami serca powinni być monitorowani podczas stosowania ondansetronu^[2].
• Zaburzenia stężenia elektrolitów – Należy skorygować hipokaliemię i hipomagnezemię przed podaniem ondansetronu^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, ondansetron może powodować działania niepożądane. Wymienione poniżej działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej:

• Bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca – Mogą wystąpić bóle w klatce piersiowej, arytmia oraz bradykardia^[2].
• Reakcje alergiczne – Mogą wystąpić natychmiastowe reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, która może być zagrażająca życiu^[2].
• Niedokrwienie mięśnia sercowego – Do objawów należą nagły ból w klatce piersiowej lub ucisk w klatce piersiowej^[2].

Słownik pojęć

• Chemioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą leków cytotoksycznych, które niszczą komórki nowotworowe.
• Radioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego.
• Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego (PONV) – Nudności i wymioty, które mogą wystąpić po operacjach chirurgicznych.
• Apomorfina – Lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona.
• Arytmia – Zaburzenia rytmu serca.
• Anafilaksja – Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku