Przeciwwskazania do stosowania leku Phenytoin Hikma

Lek Phenytoin Hikma, zawierający sól sodową fenytoiny, jest stosowany w leczeniu napadów padaczkowych. Jednakże istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W artykule omówimy, kiedy nie należy stosować tego leku oraz jakie są potencjalne zagrożenia związane z jego stosowaniem.

Spis treści

• Kiedy nie stosować leku Phenytoin Hikma
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje lekowe
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Kiedy nie stosować leku Phenytoin Hikma

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku Phenytoin Hikma jest przeciwwskazane:

• Alergia na fenytoinę – Jeśli pacjent ma uczulenie na fenytoinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, nie powinien go stosować^[1].
• Uszkodzenie komórek krwi i szpiku kostnego – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z poważnym uszkodzeniem komórek krwi i szpiku kostnego^[1].
• Blok przedsionkowo-komorowy – Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym stopnia II lub III nie powinni stosować tego leku^[1].
• Zespół Stokes-Adamsa – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów cierpiących na zespół Stokes-Adamsa, który powoduje omdlenia i czasem drgawki^[1].
• Bradykardia zatokowa – Pacjenci z wolną czynnością serca (poniżej 50 uderzeń na minutę) nie powinni stosować leku^[1].
• Ostatni zawał serca – Lek nie jest zalecany dla pacjentów, którzy przeszli zawał serca w ciągu ostatnich trzech miesięcy^[1].
• Niewielka objętość wyrzutowa serca – Pacjenci z niewielką objętością wyrzutową serca powinni unikać stosowania tego leku^[1].
• Podskórne, pozanaczyniowe i dotętnicze podanie – Leku nie należy stosować podskórnie, pozanaczyniowo ani dotętniczo ze względu na jego wysokie pH^[1].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Phenytoin Hikma należy wziąć pod uwagę następujące ostrzeżenia i środki ostrożności:

• Myśli samobójcze – Niewielka liczba osób leczonych lekami przeciwdrgawkowymi miała myśli o zranieniu lub zabiciu się. W razie wystąpienia takich myśli pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].
• Niewydolność serca – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością serca^[2].
• Upośledzenie oddychania – Pacjenci z upośledzeniem oddychania powinni unikać stosowania tego leku^[2].
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze – Lek nie jest zalecany dla pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie krwi poniżej 90 mmHg)^[2].
• Zaburzenia rytmu serca – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym stopnia I, migotaniem przedsionków lub trzepotaniem przedsionków^[2].
• Upośledzenie czynności nerek i wątroby – Pacjenci z upośledzeniem czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani przez lekarza^[2].
• Cukrzyca – U pacjentów z cukrzycą bardziej prawdopodobne jest wystąpienie hiperglikemii^[2].
• Zmiany skórne – Przy stosowaniu leku zgłaszano występowanie potencjalnie zagrażających życiu zmian skórnych, takich jak zespół Stevens-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka^[2].

Interakcje lekowe

Wiele leków może wpływać na stężenia fenytoiny we krwi, a fenytoina może zmieniać stężenia innych leków. Oto niektóre z nich:

• Substancje zwiększające stężenia fenytoiny – Alkohol, doustne leki przeciwzakrzepowe, benzodiazepiny, leki znieczulające, inne leki przeciwdrgawkowe, niesteroidowe leki przeciwreumatyczne, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, inhibitory kanału wapniowego, hormony, disulfiram, metylfenidat, cymetydyna, omeprazol, ranitydyna, tyklopidyna, wiloksazyna, fluoksetyna, kwas paraaminosalicylowy, cykloseryna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, tolbutamid^[2].
• Substancje zmniejszające stężenia fenytoiny – Antybiotyki, inne leki przeciwdrgawkowe, rezerpina, sukralfat, diazoksyd, teofilina, długotrwale nadużywany alkohol, nelfinawir^[2].
• Substancje zwiększające lub zmniejszające stężenia fenytoiny – Leki przeciwdrgawkowe, chlordiazepoksyd, diazepam^[2].

Słownik pojęć

• Fenytoina – Substancja czynna stosowana w leczeniu napadów padaczkowych.
• Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Zespół Stokes-Adamsa – Zaburzenie rytmu serca powodujące omdlenia i czasem drgawki.
• Bradykardia zatokowa – Wolna czynność serca, poniżej 50 uderzeń na minutę.
• Hiperglikemia – Wysoki poziom cukru we krwi.
• Zespół Stevens-Johnsona – Ciężka reakcja skórna, często z pęcherzami i złuszczaniem się skóry.
• Toksyna nekroliza naskórka – Ciężka reakcja skórna, prowadząca do złuszczania się skóry.

Podsumowanie

Phenytoin Hikma jest lekiem przeciwdrgawkowym stosowanym w leczeniu napadów padaczkowych. Istnieje jednak wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak alergia na fenytoinę, uszkodzenie komórek krwi i szpiku kostnego, blok przedsionkowo-komorowy, zespół Stokes-Adamsa, bradykardia zatokowa, ostatni zawał serca, niewielka objętość wyrzutowa serca oraz podskórne, pozanaczyniowe i dotętnicze podanie. Przed rozpoczęciem leczenia należy również wziąć pod uwagę ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak myśli samobójcze, niewydolność serca, upośledzenie oddychania, ciężkie niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, upośledzenie czynności nerek i wątroby, cukrzyca oraz zmiany skórne. Wiele leków może wpływać na stężenia fenytoiny we krwi, dlatego ważne jest monitorowanie interakcji lekowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku