Konsekwencje przedawkowania leku Hydroxyzinum Aflofarm

Przedawkowanie leku Hydroxyzinum Aflofarm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie leku Hydroxyzinum Aflofarm może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawki znacznie wyższe niż zalecane. Zalecane dawkowanie dla dorosłych wynosi:

• W objawowym leczeniu lęku: 50 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych^[1].
• W objawowym leczeniu świądu: 25 mg przed snem, z możliwością zwiększenia do 25 mg 3 lub 4 razy na dobę^[1].
• W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi: 50 do 100 mg w dawce jednorazowej^[1].

Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg wynosi 100 mg^[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Hydroxyzinum Aflofarm są związane głównie z nadmiernym działaniem przeciwcholinergicznym oraz działaniem depresyjnym lub pobudzającym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Mogą obejmować:

• Nudności i wymioty^[1].
• Tachykardię (szybkie bicie serca)^[1].
• Gorączkę^[1].
• Senność i osłabienie^[1].
• Drżenie, stan splątania lub omamy^[1].
• Obniżenie poziomu przytomności, depresję układu oddechowego, drgawki, obniżenie ciśnienia krwi lub arytmię^[1].
• Głęboką śpiączkę i zapaść^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Hydroxyzinum Aflofarm konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań medycznych. Postępowanie obejmuje:

• Ścisłe kontrolowanie drożności dróg oddechowych, oddychania i krążenia oraz podanie tlenu w razie konieczności^[1].
• Kontrolowanie czynności serca i ciśnienia krwi aż pacjent pozostanie bez objawów przez 24 godziny^[1].
• Podanie tlenu, naloksonu, glukozy i tiaminy w razie potrzeby^[1].
• Unikanie podawania środków wymiotnych pacjentom z zaburzeniami świadomości, drgawkami lub w stanie śpiączki^[1].
• Przeprowadzenie płukania żołądka po intubacji dotchawiczej, jeśli wystąpią objawy kliniczne^[1].
• Podanie węgla aktywnego, choć brak jest wystarczających danych potwierdzających jego skuteczność^[1].
• Unikanie stosowania fizostygminy, chyba że inne leki są nieskuteczne w przypadku ciężkich działań przeciwcholinergicznych^[1].

Słownik pojęć

• Ośrodkowy układ nerwowy (OUN) – Część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy, odpowiedzialna za przetwarzanie informacji i kontrolę funkcji organizmu.
• Tachykardia – Szybkie bicie serca, które może być objawem różnych stanów chorobowych.
• Przeciwcholinergiczne działanie – Działanie polegające na blokowaniu receptorów cholinergicznych, co może prowadzić do różnych efektów, takich jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu.
• Fizostygmina – Lek stosowany w leczeniu zatrucia substancjami o działaniu przeciwcholinergicznym, jednak jego stosowanie jest ograniczone ze względu na ryzyko powikłań.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku