EXTRANEAL to specjalistyczny roztwór do dializy otrzewnowej, który jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek. Lek ten jest szczególnie zalecany dla pacjentów, u których standardowe roztwory do dializy zawierające glukozę nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. W niniejszym artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku EXTRANEAL oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania EXTRANEAL
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania EXTRANEAL
EXTRANEAL jest zalecany do zastąpienia raz na dobę pojedynczej wymiany prowadzonej z użyciem płynu zawierającego glukozę w metodzie ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO) lub automatycznej dializy otrzewnowej (ADO). Jest to szczególnie ważne dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, którzy utracili zdolność ultrafiltracji przy stosowaniu płynów z glukozą[1].
Dawkowanie i sposób podawania
EXTRANEAL jest zalecany do stosowania w trakcie wymiany o najdłuższym czasie zalegania, to znaczy w CADO – zwykle wymiany nocnej, zaś w ADO – dziennej wymiany z długim czasem zalegania. Sposób leczenia, częstość terapii, objętość wymiany, czas zalegania i długość dializy powinien ustalać i nadzorować lekarz[1].
- Dorośli: Wlew dootrzewnowy – nie więcej niż jedna wymiana na każde 24 godziny, jako część schematu CADO lub ADO. Zaleconą objętość należy podać w czasie około 10 do 20 minut z szybkością komfortową dla pacjenta. U pacjentów dorosłych o przeciętnej budowie ciała objętość ta nie powinna przekraczać 2 litrów. U pacjentów o większej masie ciała (powyżej 70-75 kg) można zastosować objętość 2,5 litra.
- Osoby w podeszłym wieku: Jak pozostali dorośli.
- Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego EXTRANEAL u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.
Przeciwwskazania
EXTRANEAL nie powinien być stosowany u pacjentów[1]:
- z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancje pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- z rozpoznaną alergią na polimery skrobi (np. skrobia kukurydziana) i (lub) ikodekstrynę;
- z nietolerancją maltozy lub izomaltozy;
- z chorobą spichrzania glikogenu;
- ze współistniejącą ciężką kwasicą mleczanową;
- z nieskorygowanymi, wadami o charakterze mechanicznym uniemożliwiającymi skuteczne przeprowadzenie dializy otrzewnowej lub zwiększającymi ryzyko zakażenia;
- z udokumentowanym brakiem czynności otrzewnej lub rozległymi zrostami upośledzającymi czynność otrzewnej.
Środki ostrożności
Podczas stosowania EXTRANEAL należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach[1]:
- Pacjenci z cukrzycą: Konieczne może być skorygowanie normalnie stosowanego dawkowania insuliny. Insulinę można podawać dootrzewnowo.
- Pacjenci z ryzykiem kwasicy mleczanowej: Należy monitorować celem wykrycia kwasicy mleczanowej przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie terapii roztworami do dializy otrzewnowej zawierającymi mleczany.
- Pacjenci z chorobami jamy brzusznej: Należy zachować ostrożność stosując dializę otrzewnową u pacjentów z chorobami jamy brzusznej, w tym przerwaniem błony otrzewnej i przepony w wyniku zabiegu operacyjnego, wad wrodzonych lub urazów aż do całkowitego wygojenia rany.
- Pacjenci z innymi stanami: Należy zachować ostrożność u pacjentów z innymi stanami, w tym niedawnym wszczepieniem aortalnej protezy naczyniowej i ciężką chorobą płuc.
Słownik pojęć
- Roztwór do dializy otrzewnowej – Płyn stosowany w dializie otrzewnowej, który wprowadza się do jamy otrzewnej w celu usunięcia nadmiaru wody i produktów przemiany materii z organizmu.
- Ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa (CADO) – Metoda dializy otrzewnowej, w której pacjent samodzielnie przeprowadza wymiany płynów dializacyjnych kilka razy dziennie.
- Automatyczna dializa otrzewnowa (ADO) – Metoda dializy otrzewnowej, w której wymiany płynów dializacyjnych są przeprowadzane automatycznie za pomocą specjalnego urządzenia, zazwyczaj w nocy.
- Ultrafiltracja – Proces usuwania nadmiaru wody z organizmu podczas dializy.
- Kwasica mleczanowa – Stan, w którym we krwi gromadzi się nadmiar kwasu mlekowego, co może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych.
| Wskazania do stosowania | Przewlekła niewydolność nerek, utrata zdolności ultrafiltracji przy stosowaniu płynów z glukozą |
| Dawkowanie | Jedna wymiana na dobę, objętość zależna od masy ciała pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną, alergia na polimery skrobi, nietolerancja maltozy, choroba spichrzania glikogenu, ciężka kwasica mleczanowa, nieskorygowane wady mechaniczne, brak czynności otrzewnej |
| Środki ostrożności | Pacjenci z cukrzycą, ryzykiem kwasicy mleczanowej, chorobami jamy brzusznej, innymi stanami (np. wszczepienie aortalnej protezy naczyniowej, ciężka choroba płuc) |


















