VOLUVEN: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

VOLUVEN to lek osoczozastępczy stosowany w leczeniu hipowolemii, czyli stanu, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej w organizmie. Lek ten jest szczególnie użyteczny w sytuacjach, gdy leczenie krystaloidami nie jest wystarczające. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania VOLUVEN oraz schorzeń, które można nim leczyć.

Spis treści

• Wskazania do stosowania VOLUVEN
• Przeciwwskazania
• Sposób podawania i dawkowanie
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania VOLUVEN

VOLUVEN jest stosowany w leczeniu hipowolemii spowodowanej nagłą utratą krwi, gdy leczenie krystaloidami nie jest wystarczające^[1]. Hipowolemia może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak:

• Urazy i operacje chirurgiczne – VOLUVEN jest używany do przywracania objętości krwi po dużych urazach lub operacjach, gdzie doszło do znacznej utraty krwi^[2].
• Sepsa – W przypadku ciężkiego uogólnionego zakażenia, znanego jako sepsa, VOLUVEN może być stosowany do stabilizacji objętości krwi^[1].
• Oparzenia – W leczeniu pacjentów z oparzeniami, gdzie dochodzi do znacznej utraty płynów, VOLUVEN może być używany do przywracania równowagi płynowej^[2].

Przeciwwskazania

VOLUVEN nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość – U pacjentów uczulonych na substancje czynne lub pomocnicze zawarte w leku.
• Posocznica – U pacjentów z ciężkim uogólnionym zakażeniem.
• Oparzenia – U pacjentów z oparzeniami.
• Zaburzenia czynności nerek – U pacjentów z niewydolnością nerek lub otrzymujących dializy.
• Krwawienie wewnątrzczaszkowe – U pacjentów z krwawieniem w mózgu.
• Stan krytyczny – U pacjentów w stanie krytycznym, np. przebywających na Oddziale Intensywnej Terapii.
• Przewodnienie – U pacjentów z nadmiarem płynów w organizmie.
• Obrzęk płuc – U pacjentów z płynem w płucach.
• Odwodnienie – U pacjentów odwodnionych.
• Hipernatremia i hiperchloremia – U pacjentów z dużym wzrostem stężenia chlorku sodu we krwi.
• Zaburzenia czynności wątroby – U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
• Niewydolność serca – U pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
• Zaburzenia krzepnięcia krwi – U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia krwi.
• Przeszczep narządu – U pacjentów po przeszczepie narządu.

Sposób podawania i dawkowanie

VOLUVEN jest podawany dożylnie w postaci infuzji. Lekarz dokładnie kontroluje ilość podawanego leku, aby uniknąć przeciążenia płynami^[1]. Ważne jest, aby nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej, która wynosi 30 ml/kg mc. Lekarz stosuje możliwie najmniejszą skuteczną dawkę i nie podaje infuzji dłużej niż 24 godziny^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, VOLUVEN może powodować działania niepożądane. Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco^[1]:

• Bardzo często – Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów.
• Często – Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów.
• Niezbyt często – Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów.
• Rzadko – Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów.
• Bardzo rzadko – Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów.
• Częstość nieznana – Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Do najczęstszych działań niepożądanych należą^[2]:

• Świąd – Może wystąpić podczas długotrwałego stosowania dużych dawek leku.
• Zaburzenia krzepnięcia krwi – Mogą wystąpić po podaniu hydroksyetyloskrobi.
• Reakcje alergiczne – Mogą prowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak zaczerwienienie skóry, łagodne objawy grypopodobne, niska i wysoka częstość akcji serca, opuchnięcie gardła i trudności w oddychaniu, płyn w płucach pochodzenia niesercowego.
• Uszkodzenie czynności wątroby i nerek – Częstość nieznana.

Słownik pojęć

• Hipowolemia – Stan, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej w organizmie.
• Krystaloidy – Roztwory wodne soli mineralnych lub innych substancji, które są stosowane do uzupełniania płynów w organizmie.
• Sepsa – Ciężkie uogólnione zakażenie, które może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i śmierci.
• Obrzęk płuc – Stan, w którym płyn gromadzi się w płucach, utrudniając oddychanie.
• Hipernatremia – Stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt wysokie.
• Hiperchloremia – Stan, w którym stężenie chlorku we krwi jest zbyt wysokie.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku