Jak prawidłowo dawkować lek Pamifos?
Pamifos to lek stosowany w leczeniu stanów związanych ze zwiększoną aktywnością osteoklastów, takich jak przerzuty nowotworowe do kości, szpiczak mnogi, hiperkalcemia w przebiegu chorób nowotworowych oraz choroba Pageta kości. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Pamifos, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Szczególne grupy pacjentów
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Pamifos jest stosowany w leczeniu stanów związanych ze zwiększoną aktywnością osteoklastów, takich jak:
- Przerzuty nowotworowe do kości (z przewagą procesów litycznych) i szpiczak mnogi[1]
- Hiperkalcemia w przebiegu chorób nowotworowych[1]
- Choroba Pageta kości[1]
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Pamifos nie należy podawać w postaci jednorazowego, szybkiego wstrzyknięcia. Proszek disodu pamidronian w fiolce należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a następnie tak przygotowany roztwór rozcieńczyć płynem infuzyjnym niezawierającym jonów wapnia (np. 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu)[1]. Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 60 mg/h (1 mg/min), a stężenie pamidronianu w płynie infuzyjnym nie może być większe niż 90 mg/250 ml[1]. Dawkę 90 mg należy podawać w 250 ml płynu infuzyjnego, w infuzji trwającej 2 godziny[1].
Wskazówki dotyczące dawkowania w zależności od stanu pacjenta:
- Hiperkalcemia: 15 do 90 mg podane w jednej lub w kilku infuzjach[2]
- Przerzuty do kości i szpiczak mnogi: Zalecana dawka pamidronianu wynosi 90 mg w pojedynczej infuzji podawanej co 4 tygodnie. U pacjentów z przerzutami do kości poddawanych chemioterapii w odstępach 3-tygodniowych, Pamifos można również stosować co 3 tygodnie[2]
- Choroba Pageta kości: 180 mg w postaci 6 pojedynczych dawek po 30 mg raz na tydzień lub 180 mg w 3 pojedynczych dawkach po 60 mg co drugi tydzień[2]
Szczególne grupy pacjentów
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz osób w podeszłym wieku, dawkowanie leku Pamifos może wymagać dostosowania[1]. Leku nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), poza przypadkami zagrażającej życiu hiperkalcemii[1].
Przeciwwskazania
Pamifos nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą[1]. Lek nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci[2].
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane to bezobjawowa hipokalcemia i gorączka, które zazwyczaj występują w ciągu pierwszych 48 godzin od infuzji[1]. Inne działania niepożądane mogą obejmować ból w miejscu podania, ból stawów i mięśni, nudności, wymioty, ból głowy, zapalenie spojówek oraz zmiany dotyczące wyników badań krwi[2].
Słownik pojęć
- Osteoklasty – komórki niszczące tkankę kostną
- Hiperkalcemia – zwiększone stężenie wapnia we krwi
- Choroba Pageta kości – przewlekła choroba układu kostnego charakteryzująca się występowaniem co najmniej jednego ogniska nieprawidłowego tworzenia kości
- Infuzja – wlew dożylny
- Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek
Podsumowanie
| Wskazania | Przerzuty nowotworowe do kości, szpiczak mnogi, hiperkalcemia, choroba Pageta kości |
| Dawkowanie | 15-90 mg w zależności od stanu pacjenta |
| Sposób podawania | Infuzja dożylna |
| Szczególne grupy pacjentów | Zaburzenia czynności nerek, wątroby, osoby w podeszłym wieku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki leku, dzieci |
| Działania niepożądane | Gorączka, objawy grypopodobne, ból w miejscu podania, ból stawów i mięśni, nudności, wymioty, ból głowy |


















