Przeciwwskazania do stosowania leku Perazin: Kiedy nie należy go zażywać?
Lek Perazin, stosowany w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych, ma szereg przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W artykule omówimy, kiedy nie należy zażywać tego leku, jakie są potencjalne interakcje oraz jakie środki ostrożności należy zachować.
Spis treści
- Przeciwwskazania do stosowania leku Perazin
- Interakcje z innymi lekami
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
Przeciwwskazania do stosowania leku Perazin
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Perazin, należy upewnić się, że nie występują poniższe przeciwwskazania:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku, a także na inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny[1].
- Złośliwy zespół poneuroleptyczny w wywiadzie – jest to rzadkie, ale poważne powikłanie związane z leczeniem neuroleptykami, charakteryzujące się m.in. podwyższoną temperaturą ciała i sztywnością mięśni[1].
- Ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi – stan ten może prowadzić do poważnych zaburzeń hematologicznych[1].
- Stany śpiączkowe – pacjenci w stanie śpiączki nie powinni zażywać leku Perazin[1].
- Ciąża i okres karmienia piersią – perazyna przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, co może mieć negatywny wpływ na płód i noworodka[1].
- Ostre zatrucia lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwdepresyjnymi oraz alkoholem[1].
- Guzy zależne od prolaktyny – perazyna zwiększa wydzielanie prolaktyny, co może wpływać na rozwój takich guzów[1].
- Ciężka niewydolność wątroby – w przypadku zaburzeń czynności wątroby, dawki leku należy odpowiednio zmniejszyć lub całkowicie przerwać leczenie[1].
- Stany depresyjne – perazyna może pogłębiać objawy depresji[1].
Interakcje z innymi lekami
Podczas stosowania leku Perazin, należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami:
- Lewodopa – wzajemne znoszenie działania[1].
- Cymetydyna – zwiększenie biodostępności perazyny[1].
- Węglan litu – zwiększone ryzyko uszkodzenia układu nerwowego i hiperglikemii[1].
- Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – nasilenie działania hipotensyjnego[1].
- Leki przeciwcholinergiczne (atropina, triheksyfenidyl) – zwiększone ryzyko majaczeń i zmniejszenie siły działania przeciwpsychotycznego[1].
- Etanol, leki nasenne i uspokajające – zwiększone działanie uspokajające i ryzyko powikłań oddechowych[1].
- Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina) – zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny[1].
- Doustne leki przeciwzakrzepowe – osłabienie działania przeciwzakrzepowego[1].
- Inhibitory MAO i środki antykoncepcyjne – osłabienie działania uspokajającego perazyny[1].
- Leki przeciwcukrzycowe – zmniejszenie ich działania[1].
- Opioidowe leki przeciwbólowe – nasilenie działania przeciwbólowego i uspokajającego[1].
- Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (TCLP) – wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki[1].
- Leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – znaczne podwyższenie stężenia perazyny we krwi[1].
- Leki mielotoksyczne (fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol) – zwiększone ryzyko zaburzeń hemopoezy[1].
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Perazin, należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Pacjenci w podeszłym wieku – powinni otrzymywać zmniejszone dawki leku, zazwyczaj połowę dawki dla dorosłych[1].
- Pacjenci z niewydolnością wątroby – dawki leku należy odpowiednio zmniejszyć, a w ciężkiej niewydolności wątroby przerwać podawanie leku[1].
- Pacjenci z niewydolnością nerek – należy zachować ostrożność, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie[1].
- Monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą[1].
- Monitorowanie czynności układu krążenia – kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja ewentualnych niemiarowości pracy serca[1].
- Wykonanie prób czynnościowych wątroby na początku leczenia i następnie po 6 miesiącach[1].
- Unikanie intensywnego światła słonecznego – stosowanie kremów ochronnych z filtrami UV[1].
Słownik pojęć
- Nadwrażliwość – nadmierna reakcja organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje takiej reakcji.
- Złośliwy zespół poneuroleptyczny – rzadkie, ale poważne powikłanie związane z leczeniem neuroleptykami, charakteryzujące się m.in. podwyższoną temperaturą ciała i sztywnością mięśni.
- Fenotiazyny – grupa leków przeciwpsychotycznych stosowanych w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych.
- Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi.
- Hipotensja – niskie ciśnienie krwi.
- Hemopoeza – proces tworzenia się nowych krwinek.
- Myasthenia gravis – choroba charakteryzująca się szybkim męczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych.
- Choroba Parkinsona – przewlekła choroba neurodegeneracyjna, charakteryzująca się m.in. drżeniem mięśniowym i sztywnością mięśni.
- SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, złośliwy zespół poneuroleptyczny, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, stany śpiączkowe, ciąża, okres karmienia piersią, ostre zatrucia, guzy zależne od prolaktyny, ciężka niewydolność wątroby, stany depresyjne |
| Interakcje | Lewodopa, cymetydyna, węglan litu, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, leki przeciwcholinergiczne, etanol, leki nasenne i uspokajające, leki przeciwpadaczkowe, doustne leki przeciwzakrzepowe, inhibitory MAO, środki antykoncepcyjne, leki przeciwcukrzycowe, opioidowe leki przeciwbólowe, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, leki z grupy SSRI, leki mielotoksyczne |
| Środki ostrożności | Zmniejszenie dawek u pacjentów w podeszłym wieku i z niewydolnością wątroby, monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, kontrola ciśnienia tętniczego krwi, unikanie intensywnego światła słonecznego |



















