Jak prawidłowo dawkować lek Monural?
Monural to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Monural jest stosowany w leczeniu:
- Ostre niepowikłane bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego – infekcja pęcherza moczowego, która nie jest skomplikowana przez inne choroby.
- Obfity bezobjawowy bakteriomocz – obecność dużej ilości bakterii w moczu bez objawów infekcji.
- Zapobieganie zakażeniom dróg moczowych związanym z zabiegami chirurgicznymi i przezcewkowymi zabiegami diagnostycznymi.
Monural jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku powyżej 5 lat[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Monural należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie:
- Dzieci w wieku powyżej 5 lat: 1 saszetka (2 g) w dawce jednorazowej[1][2].
- Zakażenia pęcherza moczowego u dzieci obłożnie chorych: zaleca się po 24 godzinach podanie drugiej dawki leku (2 g)[1][2].
- Zapobieganie zakażeniom związanym z zabiegami na drogach moczowych: zaleca się dwie dawki (po 1 saszetce). Pierwszą dawkę należy podać 3 godziny przed zabiegiem, a drugą 24 godziny po zabiegu[1][2].
Monural przyjmuje się doustnie 2-3 godziny po posiłku, najlepiej przed snem i po opróżnieniu pęcherza moczowego. Zawartość saszetki należy dokładnie rozpuścić w 50-75 ml wody i wypić bezpośrednio po sporządzeniu roztworu[1][2].
Przeciwwskazania
Monural nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku[1][2].
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min)[1][2].
- Pacjenci poddawani hemodializie[1][2].
Środki ostrożności
Podczas stosowania Monural mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja anafilaktyczna i wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu. W przypadku wystąpienia takich reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem[1][2].
Monural może powodować biegunkę, która może być objawem zakażenia Clostridium difficile. W takim przypadku należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Jednoczesne stosowanie fosfomycyny i metoklopramidu powoduje zmniejszenie stężenia fosfomycyny w surowicy krwi oraz w moczu. Inne leki, które przyspieszają motorykę jelit, mogą mieć podobne działanie[1][2].
Pokarm może opóźniać wchłanianie leku Monural, dlatego zaleca się przyjmować lek na czczo lub 2-3 godziny po posiłku[1][2].
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane po podaniu pojedynczej dawki fosfomycyny z trometamolem dotyczą układu pokarmowego, głównie występowania biegunki. Zdarzenia te są zwykle ograniczone czasowo i ustępują samoistnie[1][2].
Inne możliwe działania niepożądane to:
- Często: zapalenie sromu i pochwy, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, dyspepsja.
- Niezbyt często: parestezje, wymioty, ból brzucha, wysypka, pokrzywka, świąd, zmęczenie.
- Rzadko: tachykardia.
- Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, astma, zapalenie jelit związane ze stosowaniem antybiotyku, obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie[1][2].
Przechowywanie leku
Monural należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania leku. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu[1][2].
Słownik pojęć
- Ostre niepowikłane bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego – infekcja pęcherza moczowego, która nie jest skomplikowana przez inne choroby.
- Obfity bezobjawowy bakteriomocz – obecność dużej ilości bakterii w moczu bez objawów infekcji.
- Clostridium difficile – bakteria, która może powodować ciężkie zakażenia jelit, często związane z antybiotykoterapią.
- Reakcja anafilaktyczna – gwałtowna, uogólniona reakcja alergiczna, która może zagrażać życiu.
- Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk występujący zwykle w obrębie twarzy lub gardła, mogący zagrażać życiu.
Monural jest skutecznym lekiem w leczeniu zakażeń układu moczowego, jednak jego stosowanie wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
| Wskazania | Ostre niepowikłane bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, obfity bezobjawowy bakteriomocz, zapobieganie zakażeniom dróg moczowych związanym z zabiegami chirurgicznymi i przezcewkowymi zabiegami diagnostycznymi |
|---|---|
| Dawkowanie | Dzieci powyżej 5 lat: 1 saszetka (2 g) w dawce jednorazowej; w zakażeniach pęcherza moczowego u dzieci obłożnie chorych: druga dawka po 24 godzinach; w zapobieganiu zakażeniom: dwie dawki (po 1 saszetce) |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki leku, ciężka niewydolność nerek, pacjenci poddawani hemodializie |
| Środki ostrożności | Reakcje nadwrażliwości, biegunka związana z Clostridium difficile |
| Interakcje | Metoklopramid, leki przyspieszające motorykę jelit, pokarm |
| Działania niepożądane | Biegunka, zapalenie sromu i pochwy, ból głowy, zawroty głowy, nudności, dyspepsja, parestezje, wymioty, ból brzucha, wysypka, pokrzywka, świąd, zmęczenie, tachykardia, reakcje anafilaktyczne, astma, zapalenie jelit, obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie |
| Przechowywanie | Brak specjalnych zaleceń, przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci |



















