Dawkowanie leku Lignocainum hydrochloricum WZF

Lignocainum hydrochloricum WZF to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym oraz w leczeniu zaburzeń rytmu serca. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym różne metody podawania oraz maksymalne dawki dla różnych grup pacjentów.

Spis treści

• Dawkowanie leku Lignocainum hydrochloricum WZF
• Znieczulenie regionalne
• Zaburzenia rytmu serca
• Leczenie bólu okołooperacyjnego
• Leczenie bólu neuropatycznego
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Znieczulenie regionalne

Lignocainum hydrochloricum WZF jest stosowany w różnych rodzajach znieczulenia regionalnego, takich jak znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów, pni nerwowych i splotów nerwowych, znieczulenie podpajęczynówkowe oraz zewnątrzoponowe. Maksymalna dawka jednorazowa lidokainy dla dorosłego pacjenta wynosi 200 mg (4,5 mg/kg masy ciała). U dzieci nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg masy ciała^[1].

• Znieczulenie nasiękowe: Stosuje się roztwory o stężeniu od 0,5% do 2%. Maksymalna dawka wynosi 200 mg.
• Blokady pni i splotów nerwowych: Stosuje się roztwory o stężeniu od 0,5% do 2%. Maksymalna dawka wynosi 200 mg.
• Znieczulenie zewnątrzoponowe: Stosuje się roztwory o stężeniu od 0,5% do 2%. Maksymalna dawka wynosi 200 mg.
• Znieczulenie podpajęczynówkowe: Stosuje się roztwory o stężeniu od 1% do 2%. Maksymalna dawka wynosi 80 mg (1,5 do 4 ml).
• Znieczulenie odcinkowe dożylne: Stosuje się roztwory o stężeniu od 0,5% do 1%. Maksymalna dawka wynosi 200 mg^[2].

Zaburzenia rytmu serca

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dorosłych, lidokainę podaje się dożylnie w jednorazowej dawce wynoszącej od 50 do 100 mg, lub w dawkach podzielonych po 25 do 50 mg na minutę. Jeśli początkowa dawka nie była skuteczna, kolejną (50 do 100 mg) można podać po upływie 5 minut. Nie należy przekraczać dawki 200 do 300 mg w ciągu godziny^[1].

U dzieci lidokainę podaje się dożylnie w dawce 0,8 do 1 mg/kg masy ciała, którą w razie potrzeby można powtarzać do łącznej dawki 3 do 5 mg/kg masy ciała. Lidokainę można również podawać w ciągłej infuzji dożylnej z szybkością 10 do 50 μg/kg masy ciała/min^[2].

Leczenie bólu okołooperacyjnego

Lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana u pacjentów dorosłych jako adiuwant w terapii multimodalnej i w analgezji prewencyjnej. Zazwyczaj stosowane dawkowanie to dawka nasycająca 1,5 mg/kg masy ciała podawana w bolusie, a następnie 1,5 do 3 mg/kg masy ciała/godz. w infuzji ciągłej w trakcie operacji. Zalecane jest rozpoczęcie podawania lidokainy 30 minut przed indukcją znieczulenia, jednak nie później niż w czasie indukcji znieczulenia^[1].

W okresie pooperacyjnym stosuje się dawki 1 do 3 mg/kg masy ciała/godz. w infuzji ciągłej przez 24 do 48 godzin. Jeśli lidokaina jest stosowana jednocześnie jako lek znieczulający miejscowo, całkowitą dawkę lidokainy należy zmniejszyć^[2].

Leczenie bólu neuropatycznego

W leczeniu bólu neuropatycznego u dorosłych stosuje się infuzję ciągłą dożylną w dawce 3-5 mg/kg masy ciała przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Lignocainum hydrochloricum WZF nie powinno być stosowane u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę lub inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej. Przeciwwskazania obejmują również ogólne przeciwwskazania do wykonywania znieczulenia podpajęczynówkowego i zewnątrzoponowego, takie jak ostre choroby ośrodkowego układu nerwowego, zwężenie kanału rdzenia kręgowego, posocznica, wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny oraz zaburzenia krzepnięcia^[1].

Słownik pojęć

• Znieczulenie nasiękowe – Znieczulenie polegające na wstrzyknięciu środka znieczulającego bezpośrednio w miejsce, które ma być znieczulone.
• Blokady pni i splotów nerwowych – Znieczulenie polegające na wstrzyknięciu środka znieczulającego w okolicę nerwów, aby zablokować przewodzenie bodźców bólowych.
• Znieczulenie podpajęczynówkowe – Znieczulenie polegające na wstrzyknięciu środka znieczulającego do przestrzeni podpajęczynówkowej, co powoduje znieczulenie dolnej części ciała.
• Znieczulenie zewnątrzoponowe – Znieczulenie polegające na wstrzyknięciu środka znieczulającego do przestrzeni zewnątrzoponowej, co powoduje znieczulenie dolnej części ciała.
• Analgezja prewencyjna – Metoda leczenia bólu polegająca na podawaniu leków przeciwbólowych przed wystąpieniem bólu, aby zapobiec jego odczuwaniu.
• Analgezja multimodalna – Metoda leczenia bólu polegająca na stosowaniu różnych leków i technik w celu uzyskania lepszego efektu przeciwbólowego.

Podsumowanie