Przeciwwskazania i środki ostrożności przy stosowaniu leku Lanvis

Lanvis to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami i środkami ostrożności, które są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. W artykule omówimy, kiedy nie należy stosować leku Lanvis oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.

Spis treści

• Kiedy nie stosować leku Lanvis
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Kiedy nie stosować leku Lanvis

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku Lanvis jest przeciwwskazane:

• Nadwrażliwość na tioguaninę – Jeśli pacjent ma uczulenie na tioguaninę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Lanvis, nie powinien go stosować^[1].
• Dziedziczna nietolerancja galaktozy – Lek Lanvis zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lanvis należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeżeli pacjent:

• Stosuje lek przez dłuższy czas – Długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak uszkodzenie wątroby^[2].
• Ma niedobór TPMT – Pacjenci z wrodzonym niskim poziomem lub brakiem aktywności S-metylotransferazy tiopuryny (TPMT) są bardziej narażeni na ciężką toksyczność tioguaniny^[1].
• Ma zespół Lesch-Nyhana – Jest to rzadka, dziedziczna choroba spowodowana niedoborem fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRT), która może powodować oporność na działanie leku Lanvis^[2].
• Ma mutację genu NUDT15 – Pacjenci z tą mutacją mogą być bardziej narażeni na zmniejszenie liczby białych krwinek i utratę włosów^[2].
• Jest wrażliwy na światło słoneczne – Podczas przyjmowania leku Lanvis pacjent może być bardziej wrażliwy na światło słoneczne, co może spowodować przebarwienia skórne lub wysypkę^[2].

Interakcje z innymi lekami

Lanvis może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w szczególności:

• Olsalazyna, mesalazyna, sulfasalazyna – Leki te mogą hamować aktywność TPMT, co zwiększa ryzyko toksyczności tioguaniny^[1].
• Inne leki mielotoksyczne – Jednoczesne stosowanie z innymi lekami mielotoksycznymi lub radioterapią zwiększa ryzyko mielosupresji^[1].
• Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje – Stosowanie takich szczepionek może spowodować zakażenie u pacjentów w immunosupresji^[1].

Słownik pojęć

• Tioguanina – Substancja czynna leku Lanvis, stosowana w leczeniu ostrych białaczek.
• TPMT – S-metylotransferaza tiopuryny, enzym odpowiedzialny za metabolizm tioguaniny.
• NUDT15 – Gen, którego mutacja może zwiększać ryzyko toksyczności tioguaniny.
• Zespół Lesch-Nyhana – Rzadka, dziedziczna choroba spowodowana niedoborem fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRT).
• Mielosupresja – Zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek.

Lanvis to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami i środkami ostrożności, które są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. W artykule omówimy, kiedy nie należy stosować leku Lanvis oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku