Właściwe dawkowanie leku Inj. Natrii Chlorati 10% Polpharma jest kluczowe dla skutecznego leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach źródłowych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przedawkowanie
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Inj. Natrii Chlorati 10% Polpharma jest stosowany w leczeniu:
- Hiponatremii – zmniejszenie stężenia sodu w surowicy[1].
- Przewodnienia hipotonicznego – zatrucie wodne[1].
- Wspomagająco w alkalozie metabolicznej – zasadowicy metabolicznej[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Inj. Natrii Chlorati 10% Polpharma powinno być indywidualne, w zależności od obrazu klinicznego i wyników oznaczeń parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej[1]. Lek podaje się w dożylnym wlewie kroplowym po uprzednim rozcieńczeniu lub jako dodatek do roztworów infuzyjnych[2].
Hiponatremia
W każdym przypadku należy ustalić przyczynę hiponatremii i dążyć do jej eliminacji[1]. W ostrej hiponatremii objawowej, trwającej krócej niż 24 godziny, należy podwyższyć stężenie Na+ w surowicy do 120-125 mmol/l w ciągu 24 godzin lub w krótszym czasie[1]. U pacjentów z objawową hiponatremią przewlekłą lub z hiponatremią o nie dającym się ustalić czasie trwania, stężenie Na+ w surowicy należy podwyższać z szybkością 0,5 mmol/l do osiągnięcia stężenia 120-125 mmol/l[1]. Wzrost stężenia Na+ w surowicy w ciągu 24 godzin nie powinien przekroczyć 12 mmol/l[1].
Zatrucie wodne
Najczęściej podaje się 3% lub 5% roztwór chlorku sodu. Nie należy podawać więcej niż 100 ml/godzinę[1]. W 1 ml 3% roztworu NaCl znajduje się 0,51 mmol Na+, zaś w 1 ml 5% roztworu NaCl – 0,86 mmol Na+[1].
Przedawkowanie
W razie przedawkowania produktu może wystąpić hipernatremia lub hiperchloremia[1]. Nieodpowiednie i nadmierne dożylne podanie chlorku sodu może spowodować hipernatremię skutkującą przesunięciem osmotycznym płynów wewnątrzkomórkowych i odwodnieniem narządów wewnętrznych[1]. Działania niepożądane związane z nadmiarem chlorku sodu obejmują: nudności, wymioty, biegunkę, kurcze w jamie brzusznej, wzmożone pragnienie, zmniejszenie wydzielania śliny i łez, pocenie się, gorączkę, tachykardię, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy i płucny, zatrzymanie oddechu, bóle głowy, zawroty głowy, uczucie niepokoju, drażliwość, osłabienie, drżenie i sztywność mięśni, drgawki, śpiączkę i śmierć[1].
Działania niepożądane
Działania niepożądane mogą wystąpić w razie nieprawidłowej oceny bilansu wodno-elektrolitowego. Najczęściej występowała hipernatremia i hiperchloremia[1]. Miejscowe odczyny ze strony naczyń to ból i zaczerwienienie, jeśli roztwór jest podawany zbyt szybko, lub niewystarczająco rozcieńczony[1].
Słownik pojęć
- Hiponatremia – zmniejszenie stężenia sodu w surowicy.
- Przewodnienie hipotoniczne – zatrucie wodne, stan nadmiaru wody w organizmie.
- Alkaloza metaboliczna – zasadowica metaboliczna, stan zwiększonego pH krwi.
- Hipernatremia – zwiększenie stężenia sodu w surowicy.
- Hiperchloremia – zwiększenie stężenia chlorków w surowicy.
- Kwasica metaboliczna – stan zwiększenia kwaśnych metabolitów we krwi.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Hiponatremia, przewodnienie hipotoniczne, alkaloza metaboliczna |
| Dawkowanie | Indywidualne, zależne od obrazu klinicznego i wyników oznaczeń |
| Przedawkowanie | Hipernatremia, hiperchloremia, odwodnienie narządów wewnętrznych |
| Działania niepożądane | Hipernatremia, hiperchloremia, miejscowe odczyny |














