Jak prawidłowo dawkować lek Trimesolphar?
Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie
- Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Trimesolphar jest wskazany do leczenia różnych zakażeń wywołanych przez wrażliwe na kotrimoksazol drobnoustroje. Lek ten jest przeznaczony do stosowania u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku powyżej 6 tygodni życia. Wskazania obejmują:
- Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych – zaleca się stosowanie pojedynczego skutecznego leku przeciwbakteryjnego, a nie leku złożonego, jak kotrimoksazol w postaci do infuzji[1].
- Leczenie i zapobieganie zapaleniu płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii – znane również jako PJP[1].
- Leczenie i zapobieganie wystąpieniu toksoplazmozy – choroba wywołana przez drobnoustroje, objawiająca się zmianami w oczach, układzie nerwowym, a także w rozwijającym się płodzie, jeżeli matka jest zakażona[2].
- Leczenie nokardiozy – choroba wywołana przez drobnoustroje, objawiająca się zmianami na skórze lub w narządach, np. w płucach[2].
Dawkowanie
Dawkowanie leku Trimesolphar zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju i ciężkości zakażenia. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania w różnych grupach wiekowych i przypadkach:
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat
Zalecana dawka to 2 ampułki (10 ml) co 12 godzin[1].
Dzieci w wieku 12 lat i poniżej
Zalecane dawkowanie to około 30 mg sulfametoksazolu i 6 mg trimetoprimu na kg masy ciała na dobę, podawane w 2 równych dawkach podzielonych. Przed podaniem należy produkt rozcieńczyć[1]:
- Od 6 tygodni do 5 miesięcy życia: 1,25 ml co 12 godzin.
- Od 6 miesięcy życia do 5 lat: 2,5 ml co 12 godzin.
- Od 6 lat do 12 lat: 5 ml co 12 godzin.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się regularne, comiesięczne wykonywanie badań laboratoryjnych krwi. Ponadto zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, ponieważ jest to grupa bardziej wrażliwa na działania niepożądane[2].
Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania
W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawkowania leku Trimesolphar:
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat z niewydolnością nerek należy zmodyfikować dawkowanie produktu w zależności od klirensu kreatyniny[1]:
- Klirens kreatyniny powyżej 30 ml/min: zwykła dawka.
- Klirens kreatyniny od 15 do 30 ml/min: ½ zwykłej dawki.
- Klirens kreatyniny poniżej 15 ml/min: nie zaleca się stosowania.
Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (PJP)
Leczenie: 100 mg sulfametoksazolu i 20 mg trimetoprimu na kg masy ciała na dobę w 2 lub więcej dawkach podzielonych. Gdy tylko będzie to możliwe, pacjentowi należy podać postać doustną leku i kontynuować leczenie w sumie przez 14 dni[1].
Nokardioza
Nie ustalono standardowego dawkowania. U dorosłych stosowano od 6 do 8 tabletek na dobę przez okres do 3 miesięcy[1].
Toksoplazmoza
Nie ustalono odpowiedniego dawkowania w leczeniu lub zapobieganiu wystąpienia toksoplazmozy. Decyzję należy podjąć na podstawie doświadczenia klinicznego[1].
Sposób podawania
Trimesolphar, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego i przed podaniem należy go rozcieńczyć. Lek należy stosować tylko w okresie, gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie, gdy należy natychmiast wdrożyć leczenie lub jeśli pacjent już otrzymuje dożylnie płyny i jednoczesne podanie leku jest wygodne[1].
Przeciwwskazania
Trimesolphar nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[2]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby.
- Ciężka niewydolność nerek, gdy nie ma możliwości powtarzania oznaczania stężenia leku w osoczu.
- Polekowa małopłytkowość immunologiczna po zastosowaniu trimetoprimu i (lub) sulfonamidów w wywiadzie.
- Ostra porfiria.
- Kotrimoksazolu nie należy podawać niemowlętom w pierwszych 6 tygodniach życia.
Słownik pojęć
- Kotrimoksazol – połączenie dwóch substancji czynnych: sulfametoksazolu i trimetoprimu, stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Pneumocystis jirovecii – drobnoustrój wywołujący zapalenie płuc, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.
- Toksoplazmoza – choroba wywołana przez pasożyta Toxoplasma gondii, mogąca prowadzić do poważnych powikłań u osób z osłabionym układem odpornościowym i kobiet w ciąży.
- Nokardioza – zakażenie wywołane przez bakterie z rodzaju Nocardia, objawiające się zmianami na skórze lub w narządach wewnętrznych.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
| Wskazania | Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, toksoplazmoza, nokardioza |
| Dawkowanie | Dorośli: 2 ampułki co 12 godzin; Dzieci: dawka zależna od wieku i masy ciała |
| Specjalne zalecenia | Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku |
| Sposób podawania | Dożylne, po uprzednim rozcieńczeniu |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby, ciężka niewydolność nerek, polekowa małopłytkowość immunologiczna, ostra porfiria, wiek poniżej 6 tygodni życia |



















