Menu

Zespół Stevensa-Johnsona

Produkty powiązane z zespół Stevensa-Johnsona
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, 1000 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?
  2. Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Mucofortin, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Laboratoria PolfaŁódź Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku
  5. Ibandronic acid Synthon – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Triplixam, 10 mg + 2,5 mg + 10 – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Triplixam, 10 mg + 2,5 mg + 5 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Salofalk, 1000 mg – stosowanie u dzieci
  9. Salofalk, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Salofalk, 1000 mg – dawkowanie leku
  11. Salofalk, 3 g – przeciwwskazania
  12. Salofalk, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Modafen Grip, 200 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Acatar Zatoki Tabs, 200 mg + 6,1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Metex PEN, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Metex PEN, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Symquel XR, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Rosutrox, 20 mg – przeciwwskazania
  19. Rosutrox, 5 mg – stosowanie u dzieci
  20. Rosutrox, 5 mg – przedawkowanie leku
  21. Zinoxx, 250 mg – wskazania – na co działa?
  22. Zinoxx, 250 mg – przeciwwskazania
  23. Zinoxx, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Zinoxx, 500 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, 1000 mg + 200 mg – wskazania – na co działa?

    Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ciężkie zakażenia ucha, nosa i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, zakażenia w obrębie jamy brzusznej oraz zakażenia narządów płciowych u kobiet. Lek jest podawany dożylnie i ma określone przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości i zapalenie jelita grubego.

  • Ilustracja poradnika Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi, 1000 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi to lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to pleśniawki i biegunka. Niezbyt częste obejmują wysypkę, świąd, nudności, wymioty, niestrawność, zawroty głowy i ból głowy. Rzadkie działania niepożądane to rumień wielopostaciowy, obrzęk żył, mała liczba komórek krwi. Inne, mniej powszechne skutki uboczne to reakcje nadwrażliwości, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużenie czasu krzepnięcia krwi, drgawki, znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek, niedokrwistość hemolityczna i kryształy w moczu.

  • Ilustracja poradnika Mucofortin, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mucofortin to lek stosowany w celu rozrzedzenia wydzieliny dróg oddechowych i ułatwienia jej odkrztuszania. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje alergiczne, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella i wstrząs anafilaktyczny. Częste skutki uboczne to ból głowy, szumy uszne, tachykardia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunka, ból brzucha, nudności, pokrzywka, wysypka, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy, gorączka i zmniejszone ciśnienie krwi. Rzadkie działania niepożądane obejmują skurcz oskrzeli, duszność i niestrawność, a bardzo rzadkie – krwotok. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Laboratoria PolfaŁódź Zatoki, 200 mg + 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Laboratoria PolfaŁódź ZATOKI stosuje się doustnie w celu złagodzenia objawów niedrożności nosa i zatok, bólu głowy oraz gorączki. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 12 lat mogą przyjmować 2 tabletki na początek, a następnie 1-2 tabletki co 4-6 godzin, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Osoby powyżej 65 lat nie muszą modyfikować dawki, chyba że mają zaburzenia czynności nerek lub wątroby. Leku nie należy podawać dzieciom poniżej 12 lat bez zalecenia lekarza. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje czynne, ciężką niewydolność nerek i wątroby, chorobę wrzodową, ciężkie nadciśnienie, ciążę i karmienie piersią. Należy zachować…

  • Ilustracja poradnika Ibandronic acid Synthon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ibandronic acid Synthon 50 mg może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle brzucha, niestrawność, małe stężenie wapnia we krwi i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić silny ból brzucha, ból w klatce piersiowej, uczucie świądu lub mrowienia skóry, objawy grypopodobne, suchość w ustach, anemia oraz duże stężenie mocznika i hormonu przytarczyc we krwi. Bardzo rzadko mogą pojawić się przewlekły ból i zapalenie oczu, nowy ból w okolicy uda, biodra lub pachwiny, ból lub owrzodzenie jamy ustnej, szczęki lub żuchwy, ból ucha, wydzielina z ucha i/lub zakażenie ucha, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła oraz ciężkie niepożądane reakcje skórne. W…

  • Ilustracja poradnika Triplixam, 10 mg + 2,5 mg + 10 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Triplixam, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze to obrzęk, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, kaszel, duszność, reakcje alergiczne, zmęczenie i osłabienie. Rzadkie i bardzo rzadkie skutki uboczne obejmują zawał serca, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy i ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Triplixam, 10 mg + 2,5 mg + 5 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Triplixam to lek na nadciśnienie tętnicze, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to obrzęk, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, kaszel, duszność, reakcje alergiczne, kurcze mięśni i zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie nadciśnienia tętniczego jest zwykle długotrwałe, dlatego nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 1000 mg – stosowanie u dzieci

    Artykuł omawia stosowanie leku Salofalk u dzieci z zapaleniem jelita grubego. Salofalk może być stosowany u dzieci w wieku 6 lat i starszych, ale dawkowanie musi być ustalane indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę oraz ciężkie zaburzenia wątroby lub nerek. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy i wysypka. Alternatywne leki to sulfasalazyna, budezonid i azatiopryna.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Salofalk to lek stosowany w leczeniu zapalnych chorób jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, wysypkę, ból brzucha, biegunki, zawroty głowy, żółtaczkę, nadwrażliwość na światło, ból stawów, neuropatię obwodową, duszność, wypadanie włosów, ból mięśni oraz ciężkie wysypki skórne i problemy z czynnością nerek. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 1000 mg – dawkowanie leku

    Salofalk to lek stosowany w leczeniu zapalnych chorób jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dawkowanie leku zależy od fazy choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta. Dorośli zwykle przyjmują 3 saszetki 1000 mg raz na dobę lub 1 saszetkę trzy razy na dobę. Dawkowanie dla dzieci jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Granulat należy przyjmować doustnie, bez żucia, popijając dużą ilością płynu. Możliwe działania niepożądane obejmują ból głowy, wysypkę oraz poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza czy zespół Stevensa-Johnsona.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 3 g – przeciwwskazania

    Salofalk to lek stosowany w leczeniu zapalnych chorób jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na mesalazynę, kwas salicylowy lub inne salicylany oraz w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy z płucami, alergie na sulfasalazynę, zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz możliwość wystąpienia ciężkich reakcji skórnych. Salofalk może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak azatiopryna, 6-merkaptopuryna, tioguanina, warfaryna i laktuloza. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią powinno być dokładnie omówione z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Salofalk, 1,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Salofalk to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, wysypkę, świąd, ból brzucha, biegunki, zawroty głowy, żółtaczkę, nadwrażliwość na światło, ból stawów, uczucie osłabienia, neuropatię obwodową, reakcje alergiczne i zapalne płuc, wypadanie włosów, ból mięśni oraz zmniejszenie liczby plemników. Ciężkie reakcje skórne, takie jak DRESS, SJS i TEN, wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Inne działania niepożądane obejmują zmiany parametrów czynności wątroby, zmiany aktywności enzymów trzustkowych oraz zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Modafen Grip, 200 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Modafen Grip to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, zawierający ibuprofen i fenylefrynę. Chociaż jest skuteczny, może powodować różne działania niepożądane, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, bóle głowy, zawroty głowy, szumy uszne, wrzód żołądka, perforacja oraz krwotok z przewodu pokarmowego. Może również wywoływać ciężkie reakcje alergiczne i skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Acatar Zatoki Tabs, 200 mg + 6,1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Acatar Zatoki Tabs może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak zgaga i bóle brzucha, po bardzo rzadkie, takie jak reakcje psychotyczne i ciężkie reakcje skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Metex PEN, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metex PEN to lek stosowany w leczeniu chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, łuszczyca oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, zmniejszenie apetytu, ból brzucha oraz nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych. Rzadziej występują zapalenie dziąseł, zmniejszenie stężenia przeciwciał we krwi, zapalenie worka osierdziowego, zwłóknienie płuc oraz zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ostre toksyczne rozdęcie jelita grubego, zapalenie opon mózgowych, encefalopatię/leukoencefalopatię, zespół Stevensa-Johnsona oraz martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. Pacjenci powinni regularnie poddawać się badaniom kontrolnym i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Metex PEN, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Metex PEN, zawierający metotreksat, jest stosowany w leczeniu chorób zapalnych i autoimmunologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, mdłości, zmniejszenie apetytu, ból brzucha oraz nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych. Rzadziej mogą wystąpić zapalenie dziąseł, trądzik, zmiany nastroju, zapalenie worka osierdziowego, zwłóknienie płuc i gorączka. Bardzo rzadko mogą pojawić się ostre toksyczne rozdęcie jelita grubego, zapalenie opon mózgowych, encefalopatia, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci powinni regularnie poddawać się badaniom kontrolnym i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Symquel XR, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symquel XR to lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, mania oraz depresja w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, senność, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała oraz objawy odstawienia. W przypadku poważnych skutków ubocznych, takich jak gorączka, sztywność mięśni, napady drgawek, długotrwały bolesny wzwód lub objawy alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rosutrox, 20 mg – przeciwwskazania

    Rosutrox to lek obniżający poziom cholesterolu, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, ciąży, choroby wątroby, ciężkiej choroby nerek, miopatii, stosowania cyklosporyny oraz ciężkich reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem terapii należy zwrócić uwagę na choroby nerek, wątroby, dolegliwości mięśniowe, regularne spożywanie alkoholu, choroby tarczycy, wiek powyżej 70 lat, rasę azjatycką oraz miastenię.

  • Ilustracja poradnika Rosutrox, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Rosutrox może być stosowany u dzieci w wieku 6 lat i starszych, ale tylko pod nadzorem specjalisty i w odpowiednich dawkach. Stosowanie leku wiąże się z pewnymi ryzykami, takimi jak miopatia, rabdomioliza, wpływ na wzrost i rozwój oraz reakcje alergiczne. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczne dla dzieci, to ezetymib, fibraty oraz żywice jonowymienne.

  • Ilustracja poradnika Rosutrox, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rosutrox może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Bezpieczne dawki to 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg. Objawy przedawkowania obejmują trudności w oddychaniu, bóle mięśni, objawy zespołu toczniopodobnego, zespołu Stevensa-Johnsona i zespołu DRESS. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie polega na leczeniu objawowym i podtrzymującym, a hemodializa nie jest skuteczna.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Zinoxx to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie gardła, zatok, ucha środkowego, oskrzeli, pęcherza moczowego, nerek, skóry i tkanek miękkich oraz wczesnej postaci boreliozy. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju zakażenia. Lek nie jest zalecany dla osób z nadwrażliwością na cefuroksym lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 250 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Zinoxx, pacjent powinien zapoznać się z przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na cefalosporyny, reakcje alergiczne na beta-laktamy oraz ciężkie reakcje skórne. Ważne jest również, aby omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i inne czynniki, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku. Zinoxx może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Stosowanie leku w okresie ciąży i karmienia piersią powinno być dokładnie omówione z lekarzem. Zinoxx może wpływać na wyniki badań krwi, dlatego pacjent powinien poinformować personel medyczny o jego stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zinoxx, zawierający cefuroksym, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wymioty, wysypki skórne, zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Rzadkie i ciężkie skutki uboczne to ciężka biegunka, reakcje alergiczne, reakcje skórne, wysoka temperatura, zażółcenie białkówek oczu lub skóry, zapalenie wątroby i niedokrwistość hemolityczna. Pacjenci powinni zwracać uwagę na objawy takie jak ciężka reakcja alergiczna, ból w klatce piersiowej, rozległa wysypka, wysypka na skórze, rozlane zmiany skórne, zakażenia grzybicze i reakcja Jarischa-Herxheimera.

  • Ilustracja poradnika Zinoxx, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Zinoxx to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Kobiety karmiące mogą stosować lek po konsultacji z lekarzem. Prowadzenie pojazdów nie jest zalecane, jeśli występują zawroty głowy. Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni dostosować dawkę w zależności od czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni zmniejszyć dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie wymagają specjalnych dostosowań.