Menu

Zespół Stevensa-Johnsona

Produkty powiązane z zespół Stevensa-Johnsona
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Metamizol-SF, 500 mg – wskazania – na co działa?
  2. Rivaroxaban Synoptis, 20 mg – przedawkowanie leku
  3. Sitagliptin Medical Valley, 50 mg – wskazania – na co działa?
  4. Sitagliptin Medical Valley, 50 mg – przeciwwskazania
  5. Flegamina Fast Junior, 4 mg – przedawkowanie leku
  6. Flegamina Fast, 8 mg – wskazania – na co działa?
  7. Flegamina Fast, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Flegtac ORO – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Flegtac ORO – stosowanie u dzieci
  10. Ambroksol APTEO MED, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku
  11. Ambroksol APTEO MED, 30 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. AuroMirta ORO, 45 mg – wskazania – na co działa?
  13. AuroMirta ORO, 15 mg – wskazania – na co działa?
  14. AuroMirta ORO, 15 mg – przeciwwskazania
  15. AuroMirta ORO, 30 mg – przeciwwskazania
  16. Sunitinib Zentiva, 50 mg – przeciwwskazania
  17. Lenalidomide Ranbaxy, 25 mg – przeciwwskazania
  18. Lenalidomide Ranbaxy, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Lenalidomide Ranbaxy, 15 mg – skład leku
  20. Lenalidomide Ranbaxy, 7,5 mg – przeciwwskazania
  21. Lenalidomide Ranbaxy, 2,5 mg – przeciwwskazania
  22. Salaza, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  23. Salaza, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Furosemid Medreg, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Metamizol-SF, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Metamizol-SF to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy stosowany w leczeniu ostrego, silnego bólu po urazach lub operacjach, kolki, bólu w chorobach nowotworowych, innego ostrego lub przewlekłego, silnego bólu oraz wysokiej gorączki. Dawkowanie zależy od nasilenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metamizol, zaburzenia czynności szpiku kostnego, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ostrą przerywaną porfirię wątrobową oraz trzeci trymestr ciąży. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka reakcji anafilaktycznych, ciężkich reakcji skórnych, uszkodzenia wątroby oraz spadku ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Rivaroxaban Synoptis, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rivaroxaban Synoptis może prowadzić do poważnych krwawień i innych powikłań. Standardowe dawki to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę. Objawy przedawkowania obejmują krwawienia, niedokrwistość, reakcje skórne i alergiczne. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak monitorowanie pacjenta, podanie węgla aktywnego i andeksanetu alfa.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Medical Valley, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sitagliptin Medical Valley to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Lek nie jest odpowiedni dla pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Ważne jest monitorowanie pacjentów pod kątem możliwych działań niepożądanych, takich jak hipoglikemia, reakcje nadwrażliwości i zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Medical Valley, 50 mg – przeciwwskazania

    Leku Sitagliptin Medical Valley nie należy stosować w przypadku uczulenia na sytagliptynę lub inne składniki leku, historii zapalenia trzustki, cukrzycy typu 1, kwasicy ketonowej, chorób nerek, reakcji alergicznych, u dzieci i młodzieży, w ciąży i podczas karmienia piersią. Pacjenci przyjmujący inne leki, zwłaszcza digoksynę, powinni skonsultować się z lekarzem. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Fast Junior, 4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flegamina Fast Junior może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nadmierne zwiększenie ilości wydzieliny, ból w górnej części brzucha, reakcje alergiczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. Maksymalne dawki to 48 mg dziennie dla dorosłych i młodzieży, 16 mg dla dzieci w wieku 6-12 lat oraz 8 mg dla dzieci w wieku 2-6 lat. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, który może wykonać płukanie żołądka, podać węgiel aktywny i zastosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Fast, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Flegamina Fast to lek stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń dróg oddechowych, które przebiegają z zaburzeniami odkrztuszania i usuwania śluzu. Zawiera bromoheksyny chlorowodorek, który działa wykrztuśnie. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na bromoheksynę i wiek poniżej 12 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku stanów zapalnych dróg oddechowych, choroby wrzodowej, astmy oraz zaburzeń czynności wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to ciężkie reakcje skórne, reakcje alergiczne, ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Fast, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flegamina Fast, zawierająca bromoheksyny chlorowodorek, jest stosowana w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Rzadziej występują wysypka skórna, pokrzywka i reakcje nadwrażliwości. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, w tym ciężkie reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne, obniżenie ciśnienia krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, ból głowy, zawroty głowy, senność i skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flegtac ORO – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Flegtac ORO może powodować różne działania niepożądane, w tym ból brzucha, nudności, wymioty i biegunkę. Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka skórna i pokrzywka. Ciężkie działania niepożądane obejmują rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka i ostrą uogólnioną krostkowicę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flegtac ORO – stosowanie u dzieci

    Flegtac ORO nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Dla młodszych dzieci dostępne są inne leki o podobnym działaniu, takie jak ambroksol, acetylocysteina i karbocysteina. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Ambroksol APTEO MED, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Ambroksol APTEO MED to syrop stosowany w leczeniu chorób oskrzelowo-płucnych. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 mL syropu trzy razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, a następnie 5 mL syropu dwa razy na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Ambroksol APTEO MED, 30 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ambroksol APTEO MED to lek stosowany w leczeniu chorób oskrzelowo-płucnych, który może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia smaku, nudności oraz osłabienie czucia w obrębie jamy ustnej, języka i gardła. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 45 mg – wskazania – na co działa?

    AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych. Zwykle stosowana dawka wynosi od 15 mg do 45 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na mirtazapinę oraz u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak padaczka, choroby wątroby, choroby nerek, choroby serca, schizofrenia, depresja maniakalna i cukrzyca. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy i zmęczenie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje skórne. Leczenie depresji lekiem AuroMirta ORO zwykle trwa od 4…

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek AuroMirta ORO jest stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Skuteczna dawka wynosi od 15 mg do 45 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy i zmęczenie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, zespół serotoninowy, czy reakcje skórne. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy, a przerywanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 15 mg – przeciwwskazania

    AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mirtazapinę, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO oraz wystąpienie poważnych reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak padaczka, choroby wątroby, serca, schizofrenia, depresja maniakalna, cukrzyca, jaskra oraz trudności z oddawaniem moczu. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka myśli samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia.

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 30 mg – przeciwwskazania

    AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę, jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) oraz wystąpienia ciężkich reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o padaczce, chorobach wątroby, nerek, serca, schizofrenii, depresji maniakalnej, cukrzycy, chorobach oczu, trudnościach z oddawaniem moczu, infekcjach oraz jeśli pacjent jest osobą starszą. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z IMAO, lekami przeciwdepresyjnymi, nefazodonem, lekami na niepokój, schizofrenię, alergie, silny ból, infekcje, przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, zapobiegającymi skrzepom oraz wpływającymi na rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Zentiva, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib Zentiva jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, choroby serca, zaburzenia rytmu serca, zakrzepy, tętniak, mikroangiopatia zakrzepowa, problemy z tarczycą, zaburzenia czynności trzustki lub pęcherzyka żółciowego, choroby wątroby, choroby nerek, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, drgawki oraz cukrzyca. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne ryzyka i korzyści związane z jego stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 25 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Ranbaxy jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, osób uczulonych na składniki leku, oraz kobiet nie stosujących skutecznych środków antykoncepcyjnych. Pacjenci z historią zakrzepów krwi, zakażeń wirusowych, problemami z nerkami, zawałem serca, reakcjami alergicznymi na talidomid oraz ciężkimi reakcjami skórnymi powinni unikać stosowania tego leku lub być pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 10 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Ranbaxy jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w ciąży, w przypadku uczulenia na lenalidomid, historii zakrzepów krwi, aktywnych zakażeń, problemów z nerkami, zawału serca, reakcji alergicznych na talidomid oraz ciężkich reakcji skórnych. Kobiety w ciąży muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji, a pacjenci z problemami zdrowotnymi powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 15 mg – skład leku

    Lenalidomide Ranbaxy to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza i chłoniak grudkowy. Zawiera substancję czynną lenalidomid oraz różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna i magnezu stearynian. Lek jest dostępny w postaci twardych kapsułek żelatynowych w różnych dawkach. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Ranbaxy jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza i chłoniak grudkowy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują ciążę, uczulenie na lenalidomid, interakcje z innymi lekami oraz pewne choroby i stany zdrowotne, takie jak zakrzepy krwi, zakażenia wirusowe, problemy z nerkami i sercem. Regularne badania krwi są niezbędne podczas leczenia, aby monitorować stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Ranbaxy jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub planujących zajście w ciążę, oraz u pacjentów uczulonych na lenalidomid lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących chorobach i stanach zdrowotnych. Regularne badania krwi są konieczne w celu monitorowania liczby krwinek białych i płytek krwi oraz oceny funkcji nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zalecana dawka wynosi od 1,5 do 4 g mesalazyny na dobę w fazie ostrej oraz od 1,5 do 3 g mesalazyny na dobę w leczeniu podtrzymującym. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na mesalazynę, uczulenia na kwas acetylosalicylowy oraz ciężkich zaburzeń czynności nerek i/lub wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o planowanej ciąży, karmieniu piersią, chorobach wątroby lub nerek, chorobach płuc, uczuleniu na sulfasalazynę, czynnej chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy oraz zapaleniu serca w przeszłości. Do najczęstszych działań niepożądanych należą ból brzucha, biegunka, wzdęcia,…

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty. Rzadkie skutki uboczne obejmują zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, reakcje alergiczne w obrębie płuc, ostre zapalenie trzustki i łysienie. Bardzo rzadkie działania niepożądane to śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, zespół Stevensa-Johnsona, toksyna martwicza oddzielanie się naskórka i neuropatia obwodowa. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują kamienie nerkowe i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się do…

  • Ilustracja poradnika Furosemid Medreg, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Furosemid Medreg może wywoływać różne działania niepożądane, w tym zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi oraz podwyższone stężenie trójglicerydów. Niezbyt częste skutki uboczne to trombocytopenia, hiperglikemia, zaburzenia słuchu i świąd. Rzadkie działania niepożądane obejmują eozynofilię, leukopenię, wstrząs anafilaktyczny i parestezje. Bardzo rzadkie skutki uboczne to niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza i ostre zapalenie trzustki. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, hipokalcemia, rabdomioliza i zespół Stevensa-Johnsona.