Menu

Zawał mięśnia sercowego

Produkty powiązane z zawał mięśnia sercowego
Armolipid Plus, tabletki
Armolipid Plus, tabletki
Crosuvo, tabletki powlekane, 10 mg
Crosuvo, tabletki powlekane, 10 mg
Crosuvo, tabletki powlekane, 20 mg
Crosuvo, tabletki powlekane, 20 mg
Crosuvo, tabletki powlekane, 40 mg
Crosuvo, tabletki powlekane, 40 mg
Ezehron, tabletki, 10 mg
Ezehron, tabletki, 10 mg
Ezen, tabletki, 10 mg
Ezen, tabletki, 10 mg
LipiForma Plus, kapsułki
LipiForma Plus, kapsułki
LipiForma, kapsułki
LipiForma, kapsułki
Mylan Armolipid, tabletki
Mylan Armolipid, tabletki
Rosutrox, tabletki powlekane, 10 mg
Rosutrox, tabletki powlekane, 10 mg
Rosutrox, tabletki powlekane, 20 mg
Rosutrox, tabletki powlekane, 20 mg
Rosutrox, tabletki powlekane, 40 mg
Rosutrox, tabletki powlekane, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Staveran 40, 40 mg – wskazania – na co działa?
  2. Staveran 80, 80 mg – wskazania – na co działa?
  3. Sotahexal 80, 80 mg – przeciwwskazania
  4. Sotahexal 80, 80 mg – dawkowanie leku
  5. Sotahexal 160, 160 mg – wskazania – na co działa?
  6. Solcoseryl – przeciwwskazania
  7. Solcoseryl – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Solcoseryl – dawkowanie leku
  9. Sintrom, 4 mg – wskazania – na co działa?
  10. Sermion, 30 mg – przeciwwskazania
  11. Sermion, 30 mg – wskazania – na co działa?
  12. Sermion, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Sermion, 10 mg – przeciwwskazania
  14. Rytmonorm 300, 300 mg – przeciwwskazania
  15. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania
  17. Rytmonorm 150, 150 mg – przeciwwskazania
  18. Luteina 50, 50 mg – przeciwwskazania
  19. Primolut-Nor, 5 mg – dawkowanie leku
  20. Polopiryna S, 300 mg – wskazania – na co działa?
  21. Polfenon, 300 mg – wskazania – na co działa?
  22. Polfenon, 300 mg – przeciwwskazania
  23. Polfenon, 150 mg – wskazania – na co działa?
  24. Polfenon, 150 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Staveran 40, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Działa poprzez hamowanie przechodzenia jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych, co zmniejsza opór obwodowy i normalizuje rytm serca. Lek jest skuteczny w zapobieganiu powikłaniom sercowo-naczyniowym i poprawie jakości życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Staveran 80, 80 mg – wskazania – na co działa?

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na werapamilu chlorowodorek, wstrząsu kardiogennego, bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, niewydolności serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35%, migotania/trzepotania przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia, jednoczesnego stosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne podawanych dożylnie oraz jednoczesnego stosowania leków zawierających iwabradynę.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – przeciwwskazania

    Lek SotaHEXAL nie powinien być stosowany przez pacjentów uczulonych na sotalol lub inne składniki leku, osoby z wydłużeniem odstępu QT w EKG, astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami serca i krążenia, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, kwasicą metaboliczną, niewydolnością nerek oraz osoby przyjmujące niektóre leki przeciwdepresyjne i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – dawkowanie leku

    Lek SotaHEXAL stosuje się w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od indywidualnej reakcji pacjenta, wieku i funkcji nerek. Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając płynem. Nie wolno przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – wskazania – na co działa?

    SotaHEXAL to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu komorowego. Lek wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością serca lub po zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sotalol, wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT oraz przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solcoseryl – przeciwwskazania

    Solcoseryl nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki lub alergii na białka mleka. Należy zachować ostrożność przy jego przygotowaniu do podania, wykonać próbę uczuleniową oraz unikać stosowania w przypadku zwiększonego stężenia potasu we krwi. Solcoseryl może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza tymi, które zwiększają stężenie potasu. W ciąży i podczas karmienia piersią lek można stosować tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko.

  • Ilustracja poradnika Solcoseryl – interakcje z lekami i alkoholem

    Solcoseryl może wchodzić w interakcje z innymi lekami, szczególnie z wyciągiem z miłorzębu japońskiego, naftydrofurylem i wodorofumaranem bencyklanu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu Solcoserylu z lekami mogącymi zwiększać stężenie potasu we krwi. Solcoseryl nie powinien być rozcieńczany roztworami zawierającymi potas. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Solcoseryl – dawkowanie leku

    Solcoseryl to lek stosowany w leczeniu miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych, zaburzeń gojenia się ran, oparzeń oraz uszkodzeń skóry i błon śluzowych. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby. Zaleca się stosowanie leku we wlewie dożylnym, rozcieńczonym w roztworze soli fizjologicznej lub glukozy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną i parahydroksybenzoesany. Należy zachować ostrożność w przypadku zwiększonego stężenia potasu we krwi, niewydolności nerek, zaburzeń rytmu serca i zawału mięśnia sercowego. Możliwe działania niepożądane to uczulenie, reakcje anafilaktyczne, ból w miejscu wstrzyknięcia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Sintrom, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sintrom, zawierający acenokumarol, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu chorobom zakrzepowo-zatorowym, migotaniu przedsionków, stanom po zawale serca, u pacjentów z biologicznymi i sztucznymi zastawkami serca oraz zespołem antyfosfolipidowym. Działa poprzez zmniejszenie zdolności krwi do krzepnięcia. Ważne jest regularne monitorowanie parametrów krzepliwości krwi i dostosowywanie dawki leku. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia, reakcje alergiczne, łysienie, zmniejszenie apetytu, wymioty i nudności.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, jest stosowany w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na substancję czynną lub inne składniki, świeży zawał mięśnia sercowego, krwotok, ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze lub ortostatyczne oraz jednoczesne stosowanie leków alfa- lub beta-mimetycznych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, jest stosowany w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Nicergolina poprawia przepływ krwi w mózgu oraz przeciwdziała agregacji płytek krwi. Dawkowanie wynosi od 10 do 60 mg na dobę, w dwóch dawkach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, świeży zawał mięśnia sercowego, krwotok, ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze lub ortostatyczne oraz jednoczesne stosowanie leków alfa- lub beta-mimetycznych. Możliwe działania niepożądane to m.in. dyskomfort w jamie brzusznej, pobudzenie, stan splątania, bezsenność, senność, zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcia, biegunka, nudności, świąd, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, uczucie gorąca, wysypka i włóknienie.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, jest stosowany w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Poprawia przepływ krwi w mózgu i przeciwdziała agregacji płytek krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, świeży zawał mięśnia sercowego, krwotok, ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze lub ortostatyczne oraz jednoczesne stosowanie leków alfa- lub beta-mimetycznych. Dawkowanie wynosi 10-60 mg na dobę, w dwóch dawkach: podczas śniadania i obiadu. Możliwe działania niepożądane to m.in. dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, pobudzenie, stan splątania, bezsenność, senność, zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcia, biegunka, nudności, świąd, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, uczucie gorąca, wysypka oraz włóknienie.

  • Ilustracja poradnika Sermion, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Sermion, zawierający nicergolinę, jest stosowany w leczeniu łagodnego oraz umiarkowanego otępienia. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na substancję czynną, świeży zawał mięśnia sercowego, krwotok, ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze oraz jednoczesne stosowanie leków alfa- lub beta-mimetycznych. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem kwestie związane z podwyższonym poziomem kwasu moczowego, dną moczanową oraz stosowaniem leków wpływających na metabolizm kwasu moczowego. Lek Sermion może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm 300, 300 mg – przeciwwskazania

    Lek Rytmonorm 300, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na substancję czynną lub składniki pomocnicze, zespół Brugadów, istotne klinicznie strukturalne choroby serca, objawowa ciężka bradykardia, zaburzenia przewodzenia serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężka obturacyjna choroba płuc, miastenia oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm, 3,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i tachyarytmii komorowych. Działa poprzez stabilizację błony komórkowej i blokowanie kanałów sodowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badania EKG i ocena stanu klinicznego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm, 3,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół Brugadów, istotne choroby serca, bradykardię, zaburzenia przewodzenia serca, ciężkie niedociśnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem i monitorować EKG. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rytmonorm 150, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Rytmonorm 150 nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, zespołu Brugadów, istotnych klinicznie strukturalnych chorób serca, objawowej ciężkiej bradykardii, zaburzeń przewodzenia serca, ciężkiego niedociśnienia tętniczego, zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkiej obturacyjnej choroby płuc, miastenii oraz jednoczesnego stosowania rytonawiru. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić odpowiednie badania.

  • Ilustracja poradnika Luteina 50, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Luteina 50, zawierający progesteron, ma wiele przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na składniki, niezdiagnozowane krwawienia, ciężkie zaburzenia wątroby, żółtaczkę cholestatyczną, zespół Rotora, zespół Dubin-Johnsona, nowotwory piersi i narządu rodnego, zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, dusznicę bolesną, zawał mięśnia sercowego, poronienia oraz okres karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić dokładne badania. Należy również zachować ostrożność w przypadku przebytej zakrzepicy, stanów depresyjnych, chorób wątroby i cukrzycy. Metabolizm progesteronu może być przyspieszony przez niektóre leki, takie jak leki przeciwdrgawkowe, przeciwzakaźne i produkty ziołowe.

  • Ilustracja poradnika Primolut-Nor, 5 mg – dawkowanie leku

    Primolut-Nor to lek stosowany w leczeniu krwawień na tle zaburzeń czynnościowych oraz endometriozy. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania i powinno być ściśle przestrzegane. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności. Możliwe działania niepożądane najczęściej występują w pierwszych miesiącach stosowania i ustępują w trakcie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna S, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Polopiryna S to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Jest stosowany w leczeniu dolegliwości bólowych, przeziębienia i grypy, chorób reumatycznych oraz w profilaktyce zawału serca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, dzieci poniżej 16 roku życia, czynna choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz ostatni trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to niestrawność, zgaga, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, skurcz oskrzeli i wstrząs.

  • Ilustracja poradnika Polfenon, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii nadkomorowych i komorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem WPW, napadowe migotanie przedsionków oraz zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub inne składniki leku, z zespołem Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobą serca, objawami zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobą płuc, miastenią oraz u pacjentów stosujących rytonawir. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca.

  • Ilustracja poradnika Polfenon, 300 mg – przeciwwskazania

    Polfenon to lek przeciwarytmiczny, który nie powinien być stosowany przez pacjentów uczulonych na jego składniki, z zespołem Brugadów, istotnymi klinicznie chorobami serca, zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobą płuc, miastenią oraz jednocześnie stosujących rytonawir. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polfenon, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem WPW, napadowe migotanie przedsionków oraz zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca, objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz stosowanie rytonawiru. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, a lek należy przyjmować po posiłku. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca.

  • Ilustracja poradnika Polfenon, 150 mg – przeciwwskazania

    Polfenon to lek przeciwarytmiczny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, zespołu Brugadów, istotnych chorób serca, zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkiej obturacyjnej choroby płuc, miastenii oraz jednoczesnego stosowania rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie konieczne jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.