Menu

Zapalenie trzustki

Produkty powiązane z zapalenie trzustki
Vermox, tabletki, 100 mg
Vermox, tabletki, 100 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Andepin, kapsułki twarde, 20 mg
Andepin, kapsułki twarde, 20 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Avilin Gastro, płyn
Avilin Gastro, płyn
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Błonnik naturalny MyVita, nasiona, proszek
Błonnik naturalny MyVita, nasiona, proszek
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Esoxx One, saszetki
Esoxx One, saszetki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Anna Brandys
Anna Brandys
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Sunitinib Sandoz, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Atazanavir Accord, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Coroswera, 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  4. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – stosowanie u dzieci
  6. Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?
  7. Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Suvezen Neo, 40 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Bortezomib Adamed, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  10. Okteva, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Okteva, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Atostat, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Grofibrat M, 267 mg – wskazania – na co działa?
  14. Grofibrat M, 267 mg – przeciwwskazania
  15. Grofibrat M, 267 mg – przedawkowanie leku
  16. Fibralipid, 200 mg – przeciwwskazania
  17. Fibralipid, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Fibralipid, 200 mg – dawkowanie leku
  19. Fibralipid, 200 mg – przedawkowanie leku
  20. Grofibrat M, 267 mg
  21. Fibralipid, 200 mg – wskazania – na co działa?
  22. Atorvastatin US Pharmacia, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Cytosar, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  24. Cytosar, 100 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sunitinib Sandoz, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Sunitinib Sandoz mogą wystąpić różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie liczby płytek krwi, wysokie ciśnienie tętnicze, zmęczenie, ból i podrażnienie jamy ustnej oraz zmniejszoną czynność tarczycy. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak problemy z sercem, płucami, nerkami lub krwawienie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atazanavir Accord, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atazanavir Accord to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, wymioty, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność i bardzo silne zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują neuropatię obwodową, nadwrażliwość, astenia, zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała, depresję, lęk, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, łysienie i śródmiąższowe zapalenie nerek. Rzadkie działania niepożądane to zaburzenia chodu, obrzęk, powiększenie wątroby i śledziony, miopatia i ból nerki. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, kamica żółciowa, hemofilia typu A lub B oraz hemodializa. W…

  • Ilustracja poradnika Coroswera, 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Coroswera jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej oraz w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. Zawiera rozuwastatynę i ezetymib, które obniżają poziom cholesterolu we krwi. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, czynną chorobę wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, miopatię oraz ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, ból brzucha, zaparcia, nudności, ból mięśni, uczucie osłabienia i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym biegunki, pleśniawki, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić wysypki, niestrawność, zawroty głowy i ból głowy. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze skutki uboczne, takie jak rumień wielopostaciowy, mała liczba komórek krwi, reakcje uczuleniowe, zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki, zapalenie jelit indukowane lekami, ciężkie reakcje skórne, zapalenie wątroby, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużenie czasu krzepnięcia krwi, pobudzenie ruchowe, drgawki, czarny język i linijna IgA dermatoza. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – stosowanie u dzieci

    Auglavin PPH, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 25 kg. Alternatywy dla dzieci obejmują amoksycylinę w zawiesinie, cefalosporyny i makrolidy. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – wskazania – na co działa?

    Auglavin PPH to antybiotyk zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia ucha środkowego, zatok, dróg oddechowych, dróg moczowych, skóry, tkanek miękkich oraz kości i stawów. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężkie reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki i zapalenie jelit indukowane lekami. Częste skutki uboczne to biegunka, pleśniawki, nudności i wymioty. Niezbyt częste obejmują wysypkę, pokrzywkę, niestrawność, zawroty głowy i ból głowy. Rzadkie działania niepożądane to rumień wielopostaciowy. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują ciężkie reakcje skórne, zapalenie wątroby, żółtaczkę, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużenie czasu krzepnięcia krwi, pobudzenie ruchowe, drgawki, czarny język i linijną IgA dermatozę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Suvezen Neo, 40 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    SUVEZEN NEO to lek obniżający poziom cholesterolu, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to biegunka, wzdęcia, ból głowy i mięśni. Niezbyt częste obejmują kaszel, niestrawność i ból stawów. Rzadkie działania to zmniejszenie liczby krwinek i silny ból brzucha. Bardzo rzadkie to żółtaczka i zapalenie wątroby. Działania o częstości nieznanej to duszność, depresja i problemy z oddychaniem. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bortezomib Adamed, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Bortezomib Adamed jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza. Podawany jest dożylnie lub podskórnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta i rodzaju leczonego schorzenia. Najczęstsze działania niepożądane to nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia, ból rąk lub stóp, zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek, gorączka, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zmęczenie, ból mięśni i ból kości. Rzadkie działania niepożądane obejmują choroby serca, napady czerwienienia się, odbarwienie żył, zapalenie rdzenia kręgowego, choroby uszu, niedoczynność tarczycy, zespół Budd-Chiari, zmienioną czynność jelit, krwawienie w mózgu, zażółcenie oczu lub skóry, ciężką reakcję alergiczną, choroby piersi, owrzodzenie pochwy, obrzęk narządów…

  • Ilustracja poradnika Okteva, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Okteva, zawierający oktreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz guzów neuroendokrynnych. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej mogą wystąpić zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i mała liczba płytek krwi. Reakcje alergiczne, takie jak anafilaksja, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Podczas leczenia zaleca się regularne badania kontrolne czynności tarczycy, wątroby oraz stężenia witaminy B12.

  • Ilustracja poradnika Okteva, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Okteva, stosowany w leczeniu akromegalii oraz hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kamica żółciowa, hiperglikemia, biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia, bóle głowy oraz ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej mogą wystąpić niedoczynność tarczycy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, hipoglikemia, bradykardia, odwodnienie oraz tachykardia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby czy arytmia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atostat, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atostat, zawierający atorwastatynę, jest lekiem stosowanym do regulacji poziomu lipidów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (zapalenie przewodów nosowych, bóle głowy, nudności), niezbyt częste (anoreksja, koszmary senne, zawroty głowy), rzadkie (zaburzenia widzenia, cholestaza), bardzo rzadkie (reakcje alergiczne, utrata słuchu) oraz o nieznanej częstości (zaburzenia seksualne, depresja). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat M, 267 mg – wskazania – na co działa?

    Grofibrat M to lek stosowany w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii i mieszanej hiperlipidemii, szczególnie gdy statyny są przeciwwskazane lub nietolerowane. Zalecana dawka to 1 kapsułka 200 mg raz na dobę, w razie potrzeby zwiększona do 267 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność wątroby, chorobę pęcherzyka żółciowego, ciężką niewydolność nerek, zapalenie trzustki i uczulenie na światło. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia trawienne, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat M, 267 mg – przeciwwskazania

    Grofibrat M to lek obniżający stężenie tłuszczów we krwi, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na fenofibrat lub inne składniki leku, ciężkich schorzeń wątroby, nerek lub pęcherzyka żółciowego, zapalenia trzustki, uczulenia na światło, wieku powyżej 70 lat, chorób tarczycy, picia dużych ilości alkoholu, dziedzicznych chorób mięśni oraz stosowania statyn. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat M, 267 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Grofibrat M może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, bóle brzucha, żółtaczka, reakcje alergiczne i zmęczenie. Zalecana dawka to 1 kapsułka 200 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 1 kapsułki 267 mg raz na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie ma swoistej odtrutki na fenofibrat.

  • Ilustracja poradnika Fibralipid, 200 mg – przeciwwskazania

    Fibralipid to lek obniżający stężenie tłuszczów we krwi, ale ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, uczulenie na światło, ciężkie schorzenia wątroby, nerek lub pęcherzyka żółciowego oraz zapalenie trzustki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma schorzenia wątroby, nerek, zapalenie wątroby lub niedoczynność tarczycy. Fibralipid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, statyny, leki stosowane w leczeniu cukrzycy i cyklosporyna. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia podczas przyjmowania leku oraz informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fibralipid, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fibralipid, zawierający fenofibrat, stosowany jest w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia homocysteiny we krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują bóle głowy, kamicę żółciową, zmniejszenie popędu płciowego, wysypkę, świąd, czerwone wykwity na skórze oraz zwiększenie stężenia kreatyniny. Rzadkie działania niepożądane to łysienie, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie stężenia mocznika, zwiększona wrażliwość skóry na światło, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby krwinek białych. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zmęczenie, reakcje alergiczne, skurcze mięśni, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, żółtaczkę, ciężką…

  • Ilustracja poradnika Fibralipid, 200 mg – dawkowanie leku

    Fibralipid to lek obniżający stężenie tłuszczów we krwi. Zalecana dawka dla dorosłych to 200 mg raz na dobę, przyjmowana podczas posiłku. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek. Lek nie jest zalecany dla dzieci, młodzieży oraz pacjentów z niewydolnością wątroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężkie schorzenia wątroby, nerek i pęcherzyka żółciowego.

  • Ilustracja poradnika Fibralipid, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fibralipid może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, bóle brzucha, żółtaczka, reakcje alergiczne oraz zmęczenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie przedawkowania jest objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie ma swoistej odtrutki na fenofibrat. Fenofibrat nie może być usunięty na drodze hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat M, 267 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Grofibrat M to lek stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi, szczególnie triglicerydów. Działa w połączeniu z dietą niskotłuszczową oraz innymi metodami leczenia, takimi jak ćwiczenia fizyczne i utrata masy ciała. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z podwyższonym poziomem lipidów, ale nie jest zalecany dla osób z ciężkimi schorzeniami wątroby, nerek czy zapaleniem trzustki. Należy go przyjmować podczas posiłku, aby zwiększyć jego skuteczność. Możliwe działania niepożądane obejmują bóle mięśni, bóle brzucha oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fibralipid, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Fibralipid to lek stosowany w leczeniu różnych form hiperlipidemii, w tym ciężkiej hipertrójglicerydemii i mieszanej hiperlipidemii. Standardowa dawka to 1 kapsułka 200 mg raz na dobę, przyjmowana podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenofibrat, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz uczulenie na światło. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia trawienne, bóle głowy i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin US Pharmacia, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atorvastatin US Pharmacia to lek obniżający poziom cholesterolu i triglicerydów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, bóle głowy, nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców oraz wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Cytosar, zawierający cytarabinę, jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek, w tym ostrej białaczki szpikowej, ostrej białaczki limfoblastycznej i przewlekłej białaczki szpikowej (faza blastyczna). Może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Dawkowanie zależy od rodzaju białaczki i schematu leczenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę oraz stosowanie rozcieńczalników zawierających alkohol benzylowy u niemowląt i dzieci do 3 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku zahamowania czynności szpiku, stosowania dużych dawek, ryzyka neuropatii, zapalenia trzustki oraz hiperurykemii. Najczęstsze działania niepożądane to posocznica, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, gorączka oraz zespół cytarabinowy.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Cytosar jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na cytarabinę oraz stosowania rozcieńczalników zawierających alkohol benzylowy u niemowląt i dzieci do 3 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyko związane z hamowaniem czynności szpiku kostnego, stosowaniem dużych dawek, uszkodzeniem oka, neuropatiami, zapaleniem trzustki oraz interakcjami z innymi lekami. Pacjenci powinni unikać szczepień żywymi szczepionkami i monitorować stężenie kwasu moczowego we krwi.