Menu

Zapalenie trzustki

Produkty powiązane z zapalenie trzustki
Vermox, tabletki, 100 mg
Vermox, tabletki, 100 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Andepin, kapsułki twarde, 20 mg
Andepin, kapsułki twarde, 20 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 100 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asentra, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 100, tabletki powlekane, 100 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Asertin 50, tabletki powlekane, 50 mg
Avilin Gastro, płyn
Avilin Gastro, płyn
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Błonnik naturalny MyVita, nasiona, proszek
Błonnik naturalny MyVita, nasiona, proszek
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Esoxx One, saszetki
Esoxx One, saszetki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Anna Brandys
Anna Brandys
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Gluadda, 50 mg – stosowanie u dzieci
  2. Gluadda, 50 mg – wskazania – na co działa?
  3. Gluadda, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Gluadda, 50 mg – dawkowanie leku
  5. SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – wskazania – na co działa?
  6. SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – przeciwwskazania
  7. SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – wskazania – na co działa?
  9. SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – przeciwwskazania
  10. SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Posaconazole Sandoz, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – przeciwwskazania
  14. Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Isotretinoin Aristo, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Myrelez, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Myrelez, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Myrelez, 60 mg – przeciwwskazania
  19. Myrelez, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Rozesta, 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku
  21. Rozesta, 10 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  22. Combodiab, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lisinopril Aurovitas, 20 mg – wskazania – na co działa?
  24. Lisinopril Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Gluadda, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Gluadda nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy dla dzieci z cukrzycą typu 2 to metformina, insulina oraz inhibitory SGLT2. Stosowanie leku Gluadda u dorosłych wymaga regularnego monitorowania czynności wątroby oraz przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i sposobu przyjmowania leku.

  • Ilustracja poradnika Gluadda, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Gluadda, zawierający wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi od 50 mg do 100 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wildagliptynę, cukrzycę typu 1 oraz zaburzenia czynności wątroby. Możliwe działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, choroba wątroby i zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Gluadda, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Gluadda, zawierający wildagliptynę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane, takie jak drżenie, ból głowy, zawroty głowy, nudności, zmęczenie, zaparcia, obrzęk oraz małe stężenie glukozy we krwi. Niektóre objawy, takie jak obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Inne zgłaszane działania niepożądane to swędząca wysypka, miejscowe łuszczenie skóry lub powstawanie pęcherzy oraz ból mięśni. Pacjenci powinni być świadomi tych objawów i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Gluadda, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Gluadda, zawierający wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i innych przyjmowanych leków. Standardowe dawki to 50 mg lub 100 mg na dobę, przyjmowane rano i wieczorem. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na wildagliptynę, cukrzycę typu 1, umiarkowaną lub ciężką chorobę nerek, chorobę wątroby, niewydolność serca oraz choroby trzustki.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin Bioton jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera sytagliptynę, która pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Jest wskazany do stosowania w monoterapii oraz w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem zapalenia trzustki.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Sitagliptin Bioton nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na sytagliptynę, cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach trzustki, nerek oraz wcześniejszych reakcjach uczuleniowych. Możliwe działania niepożądane obejmują silny ból brzucha i reakcje uczuleniowe. W razie pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Lek nie jest zalecany w ciąży.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Bioton stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i grypa. Niezbyt często mogą wystąpić ból żołądka, biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej. Rzadko obserwuje się zmniejszoną liczbę płytek krwi i reakcje uczuleniowe. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sitagliptin Bioton to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii, w dwuskładnikowej terapii doustnej, w trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający w stosunku do insuliny. Zalecana dawka wynosi 100 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg, grypa, suchość w jamie ustnej, ból ramienia lub nogi, zawroty głowy, świąd, zmniejszona liczba płytek krwi, choroby nerek, bóle…

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Sitagliptin Bioton nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na sytagliptynę lub inne składniki leku, pacjentów z historią zapalenia trzustki, cukrzycą typu 1, kwasicą ketonową, chorobami nerek oraz dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia. Kobiety w ciąży i karmiące piersią również powinny unikać tego leku. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza digoksynie. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Bioton stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować różne działania niepożądane, takie jak hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wymioty, zaparcia, obrzęki, grypa, suchość w jamie ustnej, reakcje uczuleniowe i zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Posaconazole Sandoz, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Posaconazole Sandoz może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, biegunka, gorączka oraz zmiany w wynikach badań krwi. Ciężkie działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, objawy zaburzeń wątroby, nieprawidłowy rytm serca, napady drgawek i zapalenie trzustki. Inne, mniej poważne skutki uboczne to ból głowy, zmiany smaku, wysypka, suchość w jamie ustnej i zmęczenie. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma stosowany w leczeniu HIV i profilaktyce PrEP może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to biegunka, wymioty, nudności, zawroty głowy, ból głowy, wysypka i uczucie osłabienia. Poważne skutki uboczne obejmują kwasicę mleczanową, zapalenie lub zakażenie oraz zaburzenia autoimmunologiczne. Niezbyt częste działania niepożądane to ból brzucha spowodowany zapaleniem trzustki, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, niedokrwistość i rozpad komórek mięśni. Rzadkie skutki uboczne obejmują stłuszczenie wątroby, zapalenie nerek, rozmiękanie kości i ból pleców. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – przeciwwskazania

    Lek Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki oraz osoby z nieznanym lub dodatnim statusem HIV. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób nerek, wątroby, osteoporozy oraz nietolerancji laktozy. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami zawierającymi emtrycytabinę, tenofowir dizoproksyl, tenofowir alafenamid, lamiwudynę, adefowir dipiwoksyl, lekami nefrotoksycznymi oraz dydanozyną.

  • Ilustracja poradnika Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Accordpharma może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami proteazy, NRTI, lekami przeciwwirusowymi przeciwko HBV i HCV, lekami immunosupresyjnymi oraz opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Może również wchodzić w interakcje z produktami zawierającymi laktozę i sód. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby oraz nerek.

  • Ilustracja poradnika Isotretinoin Aristo, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Izotretynoina jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkich postaci trądziku, ale jej stosowanie wiąże się z wieloma istotnymi kwestiami bezpieczeństwa. Kobiety karmiące nie powinny jej stosować, ponieważ może przenikać do mleka matki i uszkodzić dziecko. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione ze względu na możliwe osłabienie widzenia w nocy. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działania niepożądane, takie jak wzrost stężenia lipidów we krwi. Seniorzy mogą być bardziej podatni na działania niepożądane, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni rozpoczynać leczenie od mniejszej dawki, a pacjenci z chorobami wątroby nie powinni stosować izotretynoiny w ogóle.

  • Ilustracja poradnika Myrelez, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Myrelez, zawierający lanreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, ból brzucha, kamica żółciowa, zmniejszenie łaknienia, zmęczenie i wolne bicie serca. W przypadku poważnych skutków ubocznych, takich jak reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie i konsultacje z lekarzem w celu minimalizowania ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Myrelez, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Myrelez, zawierający lanreotyd, stosowany jest w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, kamica żółciowa, spadek masy ciała, zmniejszenie łaknienia, ogólne osłabienie oraz reakcje w miejscu podania. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Myrelez, 60 mg – przeciwwskazania

    Lek Myrelez, zawierający lanreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na lanreotyd lub somatostatynę, cukrzycy, kamicy pęcherzyka żółciowego, zaburzeń czynności tarczycy, zaburzeń czynności serca oraz u dzieci. Pacjenci z cukrzycą powinni monitorować poziom cukru we krwi, a osoby z kamicą pęcherzyka żółciowego powinny być regularnie badane. Lek może powodować bradykardię zatokową, dlatego pacjenci z zaburzeniami serca powinni zachować ostrożność. Stosowanie leku u dzieci nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Myrelez, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Myrelez, zawierający lanreotyd, jest stosowany w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, ból brzucha, kamica żółciowa, zmniejszenie łaknienia, zmęczenie, wolne bicie serca oraz reakcje w miejscu podania. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki, ropień w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie pęcherzyka żółciowego lub przewodów żółciowych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rozesta, 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Rozesta jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Przed rozpoczęciem leczenia należy stosować dietę zmniejszającą stężenie lipidów. Lek nie jest odpowiedni do rozpoczęcia leczenia; należy najpierw ustalić odpowiednie dawki substancji czynnych w postaci oddzielnych leków. Regularne badania krwi są konieczne. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów pochodzących z Azji. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunki, wzdęcia, ból głowy i mięśni. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rozesta, 10 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Rozesta może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak trudności w oddychaniu, ból mięśni, zapalenie trzustki, żółtaczka i obrzęk. Dawki powyżej 50 mg/dobę ezetymibu są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Combodiab, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Combodiab to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Jest wskazany dla pacjentów, u których monoterapia metforminą nie przynosi odpowiednich rezultatów, oraz w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i tolerancji leku przez pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność nerek i ostrą kwasicę metaboliczną. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie trzustki, kwasica mleczanowa i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Lisinopril Aurovitas, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lisinopril Aurovitas to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, ostrego zawału mięśnia sercowego oraz nerkowych powikłań cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i innych przyjmowanych leków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem/walsartanem. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, zawroty głowy, kaszel, biegunka, wymioty, zmiany nastroju, uczucie senności, trudności w zasypianiu, szybka czynność serca, katar, nudności, ból brzucha, wysypka skórna, uczucie zmęczenia, uczucie dezorientacji, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utrata włosów, łuszczyca, powiększenie piersi u mężczyzn, zmiany dotyczące niektórych…

  • Ilustracja poradnika Lisinopril Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lisinopril Aurovitas to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, po zawale mięśnia sercowego oraz w leczeniu zaburzeń nerek spowodowanych cukrzycą typu 2. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, biegunka, suchy kaszel, wymioty oraz zaburzenia dotyczące nerek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany nastroju, zmiany zabarwienia palców, zmiany w odczuwaniu smaku, uczucie senności, trudności w zasypianiu, udar mózgu, szybka czynność serca, katar, nudności, ból brzucha, wysypka skórna, impotencja, uczucie zmęczenia oraz znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Rzadkie działania niepożądane to uczucie dezorientacji, guzkowata wysypka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utrata włosów, łuszczyca, zmiany odczuwania zapachu,…