Menu

Zaburzenie snu

Produkty powiązane z zaburzenie snu
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Vitaminum B6 Hec, tabletki, 10 mg
Vitaminum B6 Hec, tabletki, 10 mg
2BE Slim, tabletki
2BE Slim, tabletki
APAP ICE chłodzący plaster
APAP ICE chłodzący plaster
Acatar Acti Tabs, tabletki, 60 mg + 2,5 mg
Acatar Acti Tabs, tabletki, 60 mg + 2,5 mg
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Acatar Control, aerozol do nosa, 0,5 mg/ml
Active Plast Thermal, rozgrzewający, plaster
Active Plast Thermal, rozgrzewający, plaster
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Folacid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Celipres 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Celipres 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Celipres 100, 100 mg – dawkowanie leku
  5. Flixotide, 2 mg/2 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Moklar
  7. Moklar – wskazania – na co działa?
  8. Moklar – profil bezpieczenstwa
  9. Moklar – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Moklar – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Luteina, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Decapeptyl 0,1 mg, 0,1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Decapeptyl 0,1 mg, 0,1 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Adamon SR 200 – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Adamon SR 50 – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Soyfem, 100 mg – wskazania – na co działa?
  17. Soyfem, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Soyfem, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Soyfem, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Soyfem, 100 mg – dawkowanie leku
  21. Soyfem, 100 mg – przedawkowanie leku
  22. Soyfem, 100 mg – skład leku
  23. Miflonide Breezhaler, 200 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Diazidan, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Folacid, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Folacid to lek zawierający kwas foliowy, który może powodować działania niepożądane takie jak reakcje alergiczne, złe samopoczucie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia snu, depresja i pobudzenie. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Celipres 200, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Celipres, zawierający celiprolol, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, senność, drżenie, kołatanie serca, kurcze mięśni, nudności, wymioty, ból brzucha, depresję, parestezję, szum uszny, biegunki, zaparcia, objawy skórne, zaburzenia przewodzenia w sercu, nasilenie niewydolności serca, pogorszenie zaburzeń krążenia, zmęczenie, alergiczne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni, zmniejszenie popędu płciowego, hipoglikemię, hiperglikemię, omamy, psychozy, splątanie, objawy łuszczycy, zaburzenia widzenia, zmniejszone wydzielanie łez oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Celipres 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Celipres, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, zawroty głowy, senność, koszmary senne, bezsenność, drżenie, uczucie zimna w kończynach, nagłe zaczerwienienie, kołatanie serca, spowolnienie pracy serca, znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, kurcze mięśni, omdlenie, nudności, wymioty, ból lub uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej. Rzadkie działania niepożądane obejmują depresję, parestezję, szum uszny, biegunki, zaparcia, objawy skórne, zaburzenia przewodzenia w sercu, nasilenie niewydolności serca, pogorszenie zaburzeń krążenia, zmęczenie, alergiczne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni, zmniejszenie popędu płciowego, hipoglikemię, hiperglikemię. Bardzo rzadkie działania niepożądane to omamy, psychozy, splątanie, objawy łuszczycy, zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia…

  • Ilustracja poradnika Celipres 100, 100 mg – dawkowanie leku

    Celipres 100 mg to lek stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 100-200 mg raz na dobę, a w razie potrzeby można zwiększyć do 400 mg. Pacjenci w podeszłym wieku powinni być pod stałą obserwacją lekarską. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć o połowę. Celipres nie jest zalecany dla dzieci. Lek należy przyjmować rano, godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności i omdlenie.

  • Ilustracja poradnika Flixotide, 2 mg/2 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flixotide to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to pleśniawki, chrypka, zapalenie płuc i łatwiejsze siniaczenie. Rzadziej mogą wystąpić pleśniawki przełyku, a bardzo rzadko spowolnienie wzrostu, zmniejszenie masy kostnej, zaćma, jaskra, hiperglikemia, bóle stawów, niestrawność, lęk i zaburzenia snu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, obrzęki, skurcz oskrzeli lub osłabienie, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Flixotide może również wpływać na poziom cukru we krwi, co jest szczególnie istotne dla pacjentów z cukrzycą.

  • Ilustracja poradnika Moklar

    Moklar to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz fobii społecznej. Zawiera substancję czynną moklobemid, która wpływa na układ neuroprzekaźników w mózgu, zwiększając poziom noradrenaliny, dopaminy i serotoniny. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego, a jego dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Moklar może powodować działania niepożądane, w tym zaburzenia snu, zawroty głowy i nudności. Należy unikać jednoczesnego stosowania z niektórymi innymi lekami, aby zminimalizować ryzyko poważnych interakcji. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem ewentualnych myśli samobójczych, szczególnie na początku leczenia.

  • Ilustracja poradnika Moklar – wskazania – na co działa?

    Moklar to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej. Zawiera moklobemid, który wpływa na układ monoaminergicznych neuroprzekaźników mózgowych, zwiększając ilość noradrenaliny, dopaminy i serotoniny. Zalecana dawka dla zaburzeń depresyjnych wynosi 300-600 mg na dobę, a dla fobii społecznej 600 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, guz chromochłonny nadnerczy, ostry stan splątania oraz jednoczesne stosowanie z określonymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności.

  • Ilustracja poradnika Moklar – profil bezpieczenstwa

    Lek Moklar, zawierający moklobemid, jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Moklar ma mały wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, ale na początku leczenia zaleca się monitorowanie reakcji. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy nie wymagają zmiany dawkowania, ale powinni być monitorowani pod kątem hiponatremii. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, natomiast pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawki.

  • Ilustracja poradnika Moklar – interakcje z lekami i alkoholem

    Moklar, lek stosowany w leczeniu depresji i fobii społecznej, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym selegiliną, bupropionem, tryptanami, petydyną, tramadolem, dekstrometorfanem, linezolidem, inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, buprenorfiną i omeprazolem. Może również reagować z substancjami takimi jak tyramina, ziele dziurawca, efedryna, pseudoefedryna i fenylopropanoloamina. Podczas stosowania Moklaru należy unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Moklar – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Moklar, zawierający moklobemid, stosowany jest w leczeniu zaburzeń depresyjnych i fobii społecznej. Może powodować różne działania niepożądane, które są klasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze skutki uboczne to zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nudności. Częste działania niepożądane obejmują pobudzenie, uczucie lęku, niepokój, parestezje, niedociśnienie tętnicze, wymioty, biegunkę, zaparcia, wysypkę i drażliwość. Niezbyt częste skutki uboczne to myśli samobójcze, stany splątania, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie, obrzęk, reakcje skórne i uczucie zmęczenia. Rzadkie działania niepożądane obejmują zmniejszony apetyt, hiponatremię, zachowania samobójcze, omamy, zespół serotoninowy i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych…

  • Ilustracja poradnika Luteina, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Luteina, zawierający progesteron, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak barbiturany, leki przeciwpadaczkowe, antybiotyki, fenylobutazon, spironolakton, leki przeciwgrzybicze oraz cyklosporyna. Może również wchodzić w interakcje z ziołem dziurawca zwyczajnego. Brak jest danych na temat interakcji z alkoholem. Przed rozpoczęciem terapii warto skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Decapeptyl 0,1 mg, 0,1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Decapeptyl 0,1 mg to lek stosowany w leczeniu hormonozależnego raka gruczołu krokowego u mężczyzn oraz endometriozy u kobiet. Działa poprzez zmniejszenie wytwarzania hormonów płciowych. Lek jest podawany w formie wstrzyknięć podskórnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to utrata popędu płciowego, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia wzwodu u mężczyzn, a także zmniejszony popęd płciowy, zaburzenia snu, ból głowy, krwawienie z pochwy oraz suchość pochwy i sromu u kobiet.

  • Ilustracja poradnika Decapeptyl 0,1 mg, 0,1 mg/ml – dawkowanie leku

    Decapeptyl 0,1 mg jest lekiem stosowanym w leczeniu hormonozależnego raka gruczołu krokowego u mężczyzn oraz endometriozy u kobiet. Dawkowanie wynosi 0,5 mg jeden raz na dobę przez 7 dni, a następnie 0,1 mg jeden raz na dobę. Lek podaje się podskórnie. W razie przedawkowania należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to utrata popędu płciowego, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się i zaburzenia wzwodu u mężczyzn oraz zmniejszony popęd płciowy, zaburzenia snu, ból głowy, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, krwawienie lub plamienie z pochwy oraz suchość pochwy i sromu u kobiet.

  • Ilustracja poradnika Adamon SR 200 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Adamon SR, zawierający tramadol, jest stosowany w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, zawroty głowy, bóle głowy, senność, zaparcia, suchość w ustach, potliwość i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, hipotonia ortostatyczna, reakcje skórne, drgawki, parestezja, nieostre widzenie, zwolnienie pracy serca, podwyższenie ciśnienia krwi, osłabienie ruchowe i zaburzenia w oddawaniu moczu. Bardzo rzadko mogą wystąpić uczucie wirowania i nagłe zaczerwienienie. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują hipoglikemię, czkawkę i zespół serotoninowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Adamon SR 50 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Adamon SR, zawierający tramadol, jest lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu bólu o średnim i dużym nasileniu. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, wymioty, nudności, bóle głowy, senność, zaparcia, suchość w ustach, potliwość i zmęczenie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawiennych.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – wskazania – na co działa?

    SOYFEM to lek dla kobiet w okresie przekwitania, który łagodzi objawy menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zakłócenia snu oraz uczucie napięcia nerwowego i niepokoju. Zalecana dawka to 1-2 tabletki dwa razy na dobę. Lek nie jest wskazany dla dzieci, młodzieży, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dotychczas nie stwierdzono działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    SOYFEM to lek stosowany u kobiet w okresie przekwitania. Jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem. Może być stosowany u seniorów, ale zaleca się ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    SOYFEM to lek stosowany u kobiet w okresie przekwitania, który pomaga łagodzić objawy takie jak uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zakłócenia snu, uczucie napięcia nerwowego i niepokoju. Lek nie wchodzi w interakcje z innymi lekami ani substancjami, takimi jak jedzenie i picie. Brak jest również informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed spożyciem alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    SOYFEM to lek stosowany u kobiet w okresie przekwitania, który pomaga łagodzić objawy takie jak uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zakłócenia snu, uczucie napięcia nerwowego i niepokoju. Dotychczas nie stwierdzono działań niepożądanych w wyniku stosowania tego leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku SOYFEM, który jest stosowany u kobiet w okresie przekwitania. Zalecana dawka to 1-2 tabletki dwa razy na dobę, najlepiej w trakcie posiłku. Lek nie jest wskazany dla osób uczulonych na soję, olej sojowy, orzeszki ziemne oraz dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dotychczas nie stwierdzono działań niepożądanych. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SOYFEM, stosowanego przez kobiety w okresie przekwitania, może prowadzić do objawów takich jak uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zakłócenia snu oraz uczucie napięcia nerwowego i niepokoju. Zalecana dawka to 1-2 tabletki dwa razy na dobę, a przedawkowanie nie zostało dotychczas zgłoszone. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Soyfem, 100 mg – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku SOYFEM, który jest stosowany u kobiet w okresie przekwitania. Głównym składnikiem jest wyciąg z nasion soi, zawierający izoflawony, takie jak genisteina i daidzeina. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon Typ A, powidon K30, magnezu stearynian, hypromeloza, talk i glicerol. Każdy składnik pełni określoną funkcję, zapewniając stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. SOYFEM pomaga łagodzić objawy przekwitania, takie jak uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zakłócenia snu, uczucie napięcia nerwowego i niepokoju.

  • Ilustracja poradnika Miflonide Breezhaler, 200 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Miflonide Breezhaler, zawierający budezonid, stosowany w leczeniu astmy i POChP, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia grzybicze jamy ustnej, kaszel, chrypka, podrażnienie gardła, dysfonia i zapalenie płuc. Niezbyt częste obejmują nieostre widzenie, zaćmę, skurcze mięśni, drżenia mięśni, depresję i niepokój. Rzadkie działania to opóźnienie wzrostu, osłabienie kości, nerwowość, zmiany zachowania, reakcje nadwrażliwości i łatwe powstawanie wybroczyn. Inne możliwe skutki to problemy ze snem, nadmierna aktywność psychoruchowa i agresja.

  • Ilustracja poradnika Diazidan, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diazidan to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest hipoglikemia, objawiająca się m.in. bólem głowy, silnym głodem, nudnościami i zmęczeniem. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują bóle brzucha, niestrawność, biegunkę i zaparcia. Rzadkie skutki uboczne to zaburzenia krwi, widzenia, wątroby i skóry. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Spożycie cukru może pomóc w łagodzeniu objawów hipoglikemii.