Menu

Wstrząs kardiogenny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Staveran 120, 120 mg – wskazania – na co działa?
  2. Staveran 120, 120 mg – przeciwwskazania
  3. Biosotal 80, 80 mg – dawkowanie leku
  4. Isoptin 40, 40 mg – skład leku
  5. Isoptin 40, 40 mg – wskazania – na co działa?
  6. Betoptic S, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  7. Betoptic S, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania
  8. Betaloc, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  9. Betaloc, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Betaloc, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Atenolol Sanofi 25, 25 mg – przeciwwskazania
  13. Acecor, 400 mg – przeciwwskazania
  14. Acecor, 400 mg – stosowanie w ciąży
  15. Bisocard, 5 mg – przeciwwskazania
  16. Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?
  17. Bisocard, 10 mg – przeciwwskazania
  18. Amlozek, 10 mg – dawkowanie leku
  19. Amlozek, 10 mg – przeciwwskazania
  20. Amlozek, 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Karteolol
  22. Lewobupiwakaina
  23. Tafluprost
  24. Metoprolol
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od nasilenia choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta, zazwyczaj wynosi od 120 mg do 480 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny oraz blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – przeciwwskazania

    Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest przeciwwskazany w przypadku uczulenia na składniki leku, wstrząsu kardiogennego, bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III°, zespołu chorego węzła zatokowego, niewydolności serca, migotania/trzepotania przedsionków z dodatkową drogą przewodzenia, jednoczesnego stosowania leków beta-adrenolitycznych oraz iwabradyny.

  • Ilustracja poradnika Biosotal 80, 80 mg – dawkowanie leku

    Lek Biosotal jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie rozpoczyna się od 80 mg na dobę, zwiększając co 2-3 dni o 40 mg, maksymalnie do 480 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć przez wydłużenie odstępów między dawkami. U osób starszych zaleca się rozpoczęcie leczenia od małej dawki i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Lek nie jest zalecany dla dzieci. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sotalol, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, astmę oskrzelową, zespół chorego węzła zatokowego, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu…

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – skład leku

    Isoptin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Substancją czynną jest werapamilu chlorowodorek, który działa jako selektywny antagonista wapnia. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, sodu laurylosiarczan, makrogol 6000, talk i tytanu dwutlenek (E171). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne schorzenia, które mogą wpływać na ich reakcję na lek.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej (w tym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala oraz dławicy po zawale mięśnia sercowego) oraz zaburzeń rytmu serca (napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków). Dawkowanie leku wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 480 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, zespół chorego węzła zatokowego, niewydolność serca, migotanie/trzepotanie przedsionków z dodatkową drogą przewodzenia oraz jednoczesne przyjmowanie iwabradyny.

  • Ilustracja poradnika Betoptic S, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Betoptic S to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej u pacjentów z przewlekłą jaskrą z otwartym kątem przesączania lub nadciśnieniem ocznym. Lek należy do grupy beta-adrenolityków i skutecznie zmniejsza ciśnienie płynu w oku. Zalecana dawka to jedna kropla do worka spojówkowego chorego oka, dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betaksolol, choroby serca, ciężką astmę i POChP. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby serca, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, problemy z oddychaniem, cukrzycę, nadczynność tarczycy, miastenię lub reakcje alergiczne. Betoptic S może mieć wpływ na działanie innych leków,…

  • Ilustracja poradnika Betoptic S, 2,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Betoptic S to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, choroby serca i problemy oddechowe. Środki ostrożności dotyczą m.in. choroby niedokrwiennej serca, jaskry z zamkniętym kątem przesączania, cukrzycy i nadczynności tarczycy. Możliwe działania niepożądane to m.in. uczucie dyskomfortu w oku, niewyraźne widzenie i ból głowy. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

  • Ilustracja poradnika Betaloc, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Betaloc, zawierający metoprololu winian, jest stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, wstrząsu kardiogennego, zespołu chorego węzła zatokowego, bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, niewyrównanej niewydolności serca, bradykardii, bardzo niskiego ciśnienia tętniczego, ciężkich zaburzeń krążenia w tętnicach obwodowych, kwasicy metabolicznej, nieleczonego guza chromochłonnego nadnerczy, podejrzenia świeżego zawału mięśnia sercowego oraz podczas leczenia lekami o działaniu inotropowym.

  • Ilustracja poradnika Betaloc, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Betaloc, zawierający metoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak klonidyna, terbinafina, propafenon, difenhydramina, leki obniżające ciśnienie tętnicze, sympatykomimetyki, inhibitory MAO, werapamil, diltiazem, nifedypina, chinidyna, amiodaron, glikozydy naparstnicy, hydralazyna, cymetydyna, ryfampicyna, adrenalina, indometacyna, celekoksyb, SSRI, fenotiazyna, barbiturany, insulina, lidokaina i pochodne ergotaminy. Metoprolol może również wchodzić w interakcje z sodem obecnym w roztworach stosowanych do rozcieńczania leku. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne metoprololu. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i spożywaniu alkoholu przed podaniem leku Betaloc.

  • Ilustracja poradnika Betaloc, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Betaloc to lek stosowany w leczeniu częstoskurczów i ostrego zawału mięśnia sercowego. Dawkowanie obejmuje podanie dożylne 5-15 mg, a następnie doustne 50 mg co 6 godzin przez 2 doby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wstrząs kardiogenny i blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak astma, cukrzyca czy zaburzenia krążenia.

  • Ilustracja poradnika Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Betoptic 0,5% to lek stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia w gałce ocznej. Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na betaksolol, chorobami serca, takimi jak niewydolność serca, bradykardia, oraz u pacjentów z ciężką astmą lub POChP. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca, problemy z oddychaniem, obwodową chorobę naczyń, cukrzycę, nadczynność tarczycy, miastenię, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania lub jest podatny na reakcje alergiczne. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak doustne leki blokujące kanały wapniowe, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, leki przeciwarytmiczne, glikozydy nasercowe, parasympatykomimetyki, guanetydyna, adrenalina oraz…

  • Ilustracja poradnika Atenolol Sanofi 25, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Atenolol Sanofi jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz wczesnej interwencji w ostrym zawale mięśnia sercowego. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na substancję czynną lub składniki pomocnicze, wstrząs kardiogenny, niewyrównana niewydolność serca, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, bradykardia poniżej 45 uderzeń na minutę, niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia krążenia tętniczego obwodowego oraz dożylne stosowanie antagonistów wapnia. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Acecor, 400 mg – przeciwwskazania

    Lek Acecor, zawierający acebutolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej i zaburzeń rytmu serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, wstrząs kardiogenny, niskie ciśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego, ciężka bradykardia, niewyrównana niewydolność serca, kwasica metaboliczna, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego oraz nieleczony guz chromochłonny. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak zaburzenia czynności nerek, trudności w oddychaniu, niewydolność serca, dławica typu Prinzmetala, zaburzenia przepływu w tętnicach obwodowych, nadczynność tarczycy, cukrzyca, łuszczyca i alergia. Lek Acecor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi…

  • Ilustracja poradnika Acecor, 400 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Acecor przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol, nifedypina i propranolol, są uważane za bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 5 mg – przeciwwskazania

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, wstrząs kardiogenny, ciężka astma oskrzelowa, bradykardia, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, zaburzenia rytmu serca, nagła niewydolność serca, jednoczesne stosowanie niektórych leków, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza aktywność reniny i obniża ciśnienie krwi. Lek ten jest skuteczny w kontrolowaniu ciśnienia krwi, zmniejszaniu bólu w klatce piersiowej oraz poprawie stanu czynnościowego pacjentów z niewydolnością serca. Bisocard nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol, wstrząsem kardiogennym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, wolną czynnością serca, bardzo niskim ciśnieniem tętniczym, ciężkimi zaburzeniami krążenia w kończynach, zaburzeniami rytmu serca, nagłą niewydolnością serca, kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym. Do możliwych działań niepożądanych należą m.in. zawroty…

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 10 mg – przeciwwskazania

    Bisocard jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Istnieje jednak wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny, ciężka astma oskrzelowa, bradykardia, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach, zaburzenia rytmu serca, nagła niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny. Przed rozpoczęciem leczenia Bisocardem, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 10 mg – dawkowanie leku

    Amlozek to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, a dla dzieci i młodzieży 2,5-5 mg raz na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie. Unikać interakcji z inhibitorami CYP3A4 oraz grejpfrutem. W przypadku wątpliwości skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 10 mg – przeciwwskazania

    Amlozek to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, zwężenie zastawki aorty, wstrząs kardiogenny oraz niewydolność serca po zawale. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego, niewydolności serca, przełomie nadciśnieniowym, chorobie wątroby oraz konieczności zwiększenia dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Amlozek, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Amlozek, zawierający amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej dławicy piersiowej oraz dławicy naczynioskurczowej. Dawkowanie zależy od wieku i stanu pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie niedociśnienie i wstrząs kardiogenny. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy i obrzęk okolicy kostek.

  • Ilustracja poradnika Karteolol

    Karteolol to substancja czynna z grupy beta-blokerów, stosowana głównie w leczeniu jaskry oraz nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Działa poprzez obniżenie ciśnienia w oku, co pomaga chronić wzrok przed dalszym pogorszeniem. Dostępny jest w postaci kropli do oczu, a jego skuteczność oraz bezpieczeństwo zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Lewobupiwakaina

    Lewobupiwakaina to nowoczesny środek znieczulający miejscowo, który zapewnia skuteczne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. Stosowana jest głównie podczas zabiegów chirurgicznych oraz do łagodzenia bólu po operacjach i w trakcie porodu. Dostępna w różnych postaciach i dawkach, lewobupiwakaina znajduje zastosowanie zarówno u dorosłych, jak i dzieci w określonych wskazaniach.

  • Ilustracja poradnika Tafluprost

    Tafluprost to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu jaskry oraz nadciśnienia ocznego. Działa poprzez skuteczne obniżanie ciśnienia wewnątrz oka, co zapobiega uszkodzeniu nerwu wzrokowego i utracie wzroku. Dostępny jest w różnych postaciach, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z inną substancją czynną, co pozwala na dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Metoprolol

    Metoprolol to lek z grupy beta-adrenolityków, stosowany głównie w leczeniu chorób serca i nadciśnienia. Dzięki swojemu działaniu chroni serce przed nadmierną stymulacją, pomaga kontrolować ciśnienie krwi i zapobiega powikłaniom sercowym. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.