Menu

Wrzód żołądka

Produkty powiązane z wrzód żołądka
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Nurofen Mięśnie i stawy, żel, 50 mg/g
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Apo-Napro Fast, kapsułki miękkie, 220 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dektac, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Trosicam – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Vixam – przeciwwskazania
  3. Vixam – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Flegamina Baby – profil bezpieczenstwa
  5. Sandimmun Neoral, 50 mg – wskazania – na co działa?
  6. Zentel, 400 mg – przeciwwskazania
  7. Zentel, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Xyvelam, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Voltaren Express Forte – wskazania – na co działa?
  10. Helides, 20 mg – stosowanie u dzieci
  11. Helides, 20 mg
  12. Helides, 20 mg – skład leku
  13. Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Helides, 20 mg – przeciwwskazania
  15. Helides, 20 mg – dawkowanie leku
  16. Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży
  17. Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – wskazania – na co działa?
  18. Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – dawkowanie leku
  19. Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – stosowanie u dzieci
  20. Opokan Actigel, 100 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Opokan Actigel, 100 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Donectil ODT, 10 mg – wskazania – na co działa?
  23. Donectil ODT, 10 mg – przeciwwskazania
  24. Donectil ODT, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Trosicam – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Trosicam, zawierający meloksykam, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inne NLPZ, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, lit, metotreksat oraz cholestyramina. Może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak aspartam i sorbitol. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Trosicam, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Vixam – przeciwwskazania

    Lek Vixam, zawierający klopidogrel, jest stosowany w profilaktyce przeciwzakrzepowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, aktywne krwawienie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Pacjenci powinni poinformować lekarza o ryzyku krwawienia, niedawnym udarze niedokrwiennym oraz chorobach nerek lub wątroby. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, takimi jak doustne leki przeciwzakrzepowe, NLPZ i inhibitory pompy protonowej.

  • Ilustracja poradnika Vixam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Vixam, zawierający klopidogrel, jest stosowany w profilaktyce przeciwzakrzepowej. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak krwawienie i biegunka, po bardzo rzadkie, jak żółtaczka i omamy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Baby – profil bezpieczenstwa

    Lek Flegamina Baby, zawierający bromoheksynę, jest stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych. Nie zaleca się stosowania u kobiet karmiących piersią, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i zawiera małą ilość alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany w zapobieganiu odrzucaniu przeszczepionych narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, zespół nerczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca i atopowe zapalenie skóry. Dawkowanie zależy od wskazania i indywidualnych potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy i nadmierny wzrost włosów.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – przeciwwskazania

    Lek Zentel, zawierający albendazol, jest stosowany w leczeniu chorób pasożytniczych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę. Środki ostrożności dotyczą karmienia piersią, zaburzeń czynności nerek lub wątroby oraz wieku podeszłego. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami, takimi jak cymetydyna, prazykwantel, deksametazon, rytonawir, fenytoina, karbamazepina i fenobarbital.

  • Ilustracja poradnika Zentel, 400 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Zentel może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak cymetydyna, prazykwantel, deksametazon, rytonawir, fenytoina, karbamazepina i fenobarbital. Zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje alergiczne. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Xyvelam, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Xyvelam, zawierający lewofloksacynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak kortykosteroidy, warfaryna, teofilina, NLPZ, cyklosporyna, leki wpływające na rytm serca, probenecyd i cymetydyna. Może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak tabletki zawierające żelazo, suplementy cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy, dydanozyna i sukralfat. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia lewofloksacyną.

  • Ilustracja poradnika Voltaren Express Forte – wskazania – na co działa?

    Voltaren Express Forte to lek zawierający diklofenak potasowy, stosowany w leczeniu bólu mięśni, bólu reumatycznego, bólu pleców, bólu głowy, bólu zębów, bolesnego miesiączkowania oraz objawów grypy i przeziębienia. Zalecane dawkowanie to jedna kapsułka co 4-6 godzin, maksymalnie 3 kapsułki na dobę. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością, chorobami serca, chorobą wrzodową, krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby oraz w trzecim trymestrze ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, biegunka, nudności, wzdęcia, wymioty, niestrawność, zmniejszony apetyt, ból głowy, zawroty głowy i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Helides, zawierający ezomeprazol, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku odpowiednich badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to ranitydyna, omeprazol i famotydyna, dostępne w formach dostosowanych do dzieci. Ważne jest dokładne dawkowanie, wybór odpowiedniej formy leku i regularne monitorowanie stanu zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz dwunastnicy, a także w zapobieganiu nawrotom wrzodów. Lek zmniejsza ilość kwasu solnego wytwarzanego w żołądku, co przynosi ulgę w objawach zgagi i bólu. Może być stosowany zarówno przez dorosłych, jak i młodzież powyżej 12. roku życia. Ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza. Długotrwałe stosowanie leku może wiązać się z pewnymi ryzykami zdrowotnymi.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – skład leku

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Dostępny jest w postaci twardych kapsułek dojelitowych w dawkach 20 mg i 40 mg. Lek zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, hypromeloza, dimetykon i inne, które są niezbędne do jego produkcji, stabilności i działania. Pacjenci powinni być świadomi składników leku, aby uniknąć ewentualnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak działa lek.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Helides, zawierający ezomeprazol, jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowanym w leczeniu różnych schorzeń żołądkowo-jelitowych. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Helides prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, jednak są oni bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężkimi…

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Helides, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na ezomeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej oraz stosowanie nelfinawiru. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących chorób wątroby i nerek oraz potencjalnych reakcji skórnych. Lek Helides może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Długotrwałe stosowanie leku może zwiększać ryzyko złamań kości, zwłaszcza u pacjentów z osteoporozą.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – dawkowanie leku

    Helides to lek stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów spowodowanych NLPZ oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 20 mg do 80 mg na dobę. Lek można stosować o każdej porze dnia, z posiłkiem lub na czczo. W razie trudności z połykaniem kapsułki, można ją otworzyć i rozpuścić w wodzie. Przed zastosowaniem leku w ciąży lub karmieniu piersią należy skonsultować się z lekarzem. Helides może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, nudności lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Helides przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, famotydyna oraz antacida, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Pantoprazole REIG JOFRE to lek stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Lek zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co łagodzi objawy i wspomaga gojenie się błony śluzowej. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka i ból głowy. Lek jest podawany dożylnie i nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – dawkowanie leku

    Pantoprazole REIG JOFRE to lek stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Zalecana dawka to 40 mg na dobę, a w przypadku zespołu Zollingera-Ellisona 80 mg na dobę. Lek powinien być podawany dożylnie przez personel medyczny. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki leku.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Reig Jofre, 40 mg – stosowanie u dzieci

    Pantoprazole REIG JOFRE nie jest zalecany dla dzieci z powodu ograniczonego doświadczenia w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, takie jak omeprazol, ranitydyna i famotydyna, są bezpieczne dla dzieci i mają podobne działanie. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Opokan Actigel, 100 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Opokan Actigel może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, sulfonamidami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, kwasem acetylosalicylowym, innymi NLPZ, fenytoiną, hydantoiną, pochodnymi kwasu walproinowego, metotreksatem, litem, digoksyną i aminoglikozydami. Może również wchodzić w interakcje z probenecydem, lekami obniżającymi ciśnienie krwi i lekami moczopędnymi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Opokan Actigel, 100 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Opokan Actigel to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny stosowany miejscowo. Może powodować działania niepożądane, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka, pieczenie, zaczerwienienie skóry, reakcje uczuleniowe i kołatanie serca. Długotrwałe stosowanie na dużą powierzchnię skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych skutków ubocznych, takich jak zaburzenia żołądka i jelit, zaostrzenie choroby wrzodowej, żółtaczka, zaburzenia czynności nerek, bóle i zawroty głowy, osłabienie koncentracji, bezsenność, szumy uszne i zaburzenia widzenia. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry.

  • Ilustracja poradnika Donectil ODT, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Donectil ODT to lek stosowany w leczeniu objawów otępienia u pacjentów z łagodną i średnio zaawansowaną chorobą Alzheimera. Lek działa poprzez hamowanie enzymu acetylocholinesterazy, co zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu. Donectil ODT jest przyjmowany doustnie, wieczorem przed snem, a jego dawka może być zwiększana po miesiącu leczenia. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów z ciężką chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki. Do najczęstszych działań niepożądanych należą biegunka, nudności, bóle głowy, zmęczenie, wymioty i bezsenność.

  • Ilustracja poradnika Donectil ODT, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Donectil ODT, stosowany w leczeniu objawów otępienia w chorobie Alzheimera, ma pewne przeciwwskazania i wymaga środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkiej niewydolności wątroby oraz fenyloketonurii. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma historię wrzodów żołądka, napadów padaczkowych, chorób serca, astmy, chorób wątroby lub trudności z oddawaniem moczu. Donectil ODT może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym lekami na chorobę Alzheimera, przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwgrzybiczymi, NLPZ, antycholinergicznymi, zmniejszającymi napięcie mięśni, przeciwdrgawkowymi oraz lekami stosowanymi w chorobach serca i znieczuleniu ogólnym.

  • Ilustracja poradnika Donectil ODT, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Donectil ODT to lek stosowany w leczeniu objawów otępienia u pacjentów z chorobą Alzheimera. Może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunka, nudności, bóle głowy, przeziębienie, utrata apetytu, wymioty, omamy, nietrzymanie moczu, zmęczenie i bezsenność. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak wrzody żołądka, krwotok z żołądka, napady padaczkowe, uszkodzenie wątroby, gorączka ze sztywnością mięśni lub osłabienie mięśni, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn podczas stosowania leku.