Menu

Reakcja skórna

Produkty powiązane z reakcja skórna
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
Tormentalum, maść
Tormentalum, maść
Tormentile Forte, maść
Tormentile Forte, maść
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – profil bezpieczenstwa
  2. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Siofor 1000, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  4. Siofor 1000, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Siofor 1000, 1000 mg – dawkowanie leku
  6. Siofor 1000, 1000 mg – stosowanie u dzieci
  7. Aknenormin 20 mg – przedawkowanie leku
  8. Xifaxan, 200 mg – przeciwwskazania
  9. Omnic Ocas 0,4 – przedawkowanie leku
  10. Mirzaten 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Mirzaten 45 mg – wskazania – na co działa?
  12. Mirzaten 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Mirzaten 30 mg – wskazania – na co działa?
  14. Zamur 250, 250 mg – przeciwwskazania
  15. Zamur 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Zamur 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Zamur 500, 500 mg – stosowanie u dzieci
  18. Lipohep, 2400 j.m./g – profil bezpieczenstwa
  19. Lipohep, 2400 j.m./g – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Afloderm, 0,5 mg/g
  21. Afloderm, 0,5 mg/g – profil bezpieczenstwa
  22. Belogent, (0,5 mg + 1 mg)/g – skład leku
  23. Belogent, (0,5 mg + 1 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Beloderm, 0,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – profil bezpieczenstwa

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego i skóry pacjentów. Produkt jest bezpieczny do stosowania zgodnie z zaleceniami, ale należy zachować ostrożność u kobiet karmiących i pacjentów z nadwrażliwością. Nie stosować na otwarte rany i oparzenia.

  • Ilustracja poradnika Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS – działania niepożądane i skutki uboczne

    Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to płyn antyseptyczny stosowany do odkażania rąk personelu medycznego, skóry pacjentów oraz pola operacyjnego przed zabiegami chirurgicznymi. Może powodować działania niepożądane, takie jak fotodermatoza, podrażnienie skóry i reakcje alergiczne. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, na otwarte rany i oparzenia oraz u niemowląt i małych dzieci. Aktywność leku zmniejsza się przy kontakcie z roztworami mydła, jonami chlorkowymi i detergentami anionowymi.

  • Ilustracja poradnika Siofor 1000, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Siofor 1000 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Zawiera metforminę, która pomaga obniżyć stężenie glukozy we krwi. Lek jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 10 lat. Dawkowanie zależy od wieku i czynności nerek pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, zmniejszoną czynność nerek, zaburzenia czynności wątroby, niewyrównaną cukrzycę, odwodnienie, ciężkie zakażenie, niewydolność serca oraz nadużywanie alkoholu. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, obniżone stężenie witaminy B12, kwasica mleczanowa, reakcje skórne oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Siofor 1000, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Siofor 1000, zawierający chlorowodorek metforminy, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia przewodu pokarmowego, zmiany smaku i zmniejszenie stężenia witaminy B12. Rzadziej występują reakcje skórne i nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Bardzo rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek i stężenia glukozy we krwi.

  • Ilustracja poradnika Siofor 1000, 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Siofor 1000 jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego reakcji na leczenie. Zazwyczaj dawka początkowa dla dorosłych to pół tabletki powlekanej (500 mg) podawana dwa lub trzy razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 1 tabletka powlekana Siofor 1000 podawana trzy razy na dobę. U dzieci w wieku powyżej 10 lat zazwyczaj dawka początkowa to pół tabletki powlekanej (500 mg) podawana raz na dobę. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie musi być dostosowane do wartości GFR. Tabletki Siofor 1000 można podzielić na równe…

  • Ilustracja poradnika Siofor 1000, 1000 mg – stosowanie u dzieci

    Dzieci w wieku powyżej 10 lat mogą zażywać lek Siofor 1000 w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie jeśli mają nadwagę. Alternatywne leki to insulina, metformina w innych preparatach oraz pochodne sulfonylomocznika. Dawkowanie leku Siofor 1000 u dzieci zaczyna się od pół tabletki (500 mg) raz na dobę, a maksymalna dawka to jedna tabletka (1000 mg) dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zaburzenia czynności nerek i kwasicę mleczanową. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, obniżone stężenie witaminy B12, reakcje skórne, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby oraz kwasica mleczanowa.

  • Ilustracja poradnika Aknenormin 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aknenormin, zawierającego izotretynoinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to około 2000 mg/kg masy ciała u królików, 3000 mg/kg masy ciała u myszy i ponad 4000 mg/kg masy ciała u szczurów. Objawy przedawkowania obejmują silne bóle głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość i świąd. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Xifaxan, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Xifaxan, zawierający ryfaksyminę, jest stosowany w leczeniu zakażeń jelitowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na ryfaksyminę, niedrożnością jelit oraz ciężkimi wrzodziejącymi uszkodzeniami jelit. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak biegunka z gorączką, zaburzenia czynności nerek czy marskość wątroby. Lek Xifaxan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak warfaryna i cyklosporyna. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia, nudności, gorączka, ból głowy i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Omnic Ocas 0,4 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Omnic Ocas 0,4 może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i tachykardii. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zapewnić pacjentowi odpowiednią opiekę medyczną, w tym przywrócenie prawidłowej czynności układu sercowo-naczyniowego, kontrolę czynności nerek oraz prowokowanie wymiotów i płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększony apetyt, senność, ból głowy i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania obejmują nietypowe odczucia skórne, zespół niespokojnych nóg i omdlenia. Rzadkie skutki uboczne to drganie mięśni, agresywne zachowanie i ból w nadbrzuszu. Istnieją również działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak obrzęk jamy ustnej, niedobór sodu we krwi i ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 45 mg – wskazania – na co działa?

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych. Skuteczna dawka wynosi od 15 mg do 45 mg na dobę. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na mirtazapinę oraz równocześnie z inhibitorami MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z padaczką, chorobami wątroby, serca oraz schizofrenią. Najczęstsze działania niepożądane to senność, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała oraz poważne reakcje skórne. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy. Unikaj spożywania alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększony apetyt, uspokojenie, ból głowy i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania obejmują nietypowe odczucia skórne, zespół niespokojnych nóg i omdlenia. Rzadkie skutki uboczne to żółtaczka, napady padaczkowe i agresywne zachowanie. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują objawy zakażenia, zespół serotoninowy i ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mirzaten 30 mg – wskazania – na co działa?

    Mirzaten to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych. Skuteczna dawka wynosi od 15 mg do 45 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na mirtazapinę oraz równocześnie z inhibitorami MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak napady padaczkowe, choroby wątroby, nerek, serca, schizofrenia, depresja maniakalna, cukrzyca, jaskra i trudności w oddawaniu moczu. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększony apetyt, senność, ból głowy i suchość w jamie ustnej. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Zamur 250, 250 mg – przeciwwskazania

    Lek Zamur 250, zawierający cefuroksym, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na cefuroksym, inne cefalosporyny, penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy. Pacjenci, którzy doświadczyli ciężkich skórnych reakcji alergicznych, również powinni unikać tego leku. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach alergicznych na antybiotyki. Podczas stosowania leku należy zwracać uwagę na reakcje skórne, zakażenia grzybicze i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Zamur 250 może wchodzić w interakcje z lekami zmniejszającymi kwas żołądkowy, probenecydem, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Zamur 250, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zamur 250, zawierający cefuroksym, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wymioty, wysypki skórne, zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek oraz dodatni wynik testu Coombsa. Rzadkie i poważne skutki uboczne to ciężka biegunka, reakcje alergiczne, reakcje skórne, wysoka temperatura, zażółcenie białkówek oczu lub skóry oraz reakcja Jarischa-Herxheimera. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Zamur 500, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zamur 500 to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i ból żołądka. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, ciężka biegunka, reakcje skórne i zażółcenie białkówek oczu lub skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zamur 500, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Zamur 500 nie jest zalecany dla dzieci poniżej 3 miesięcy. Dla starszych dzieci dawkowanie powinno być konsultowane z lekarzem. Alternatywne leki to amoksycylina, cefaleksyna i azitromycyna. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, zakażenia grzybicze, biegunka, nudności, ból żołądka oraz reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Lipohep, 2400 j.m./g – profil bezpieczenstwa

    Lipohep jest bezpieczny dla kobiet karmiących i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie zaleca się stosowania w okolicach oczu, nosa i ust ze względu na zawartość etanolu. Seniorzy mogą stosować lek bezpiecznie, ale powinni monitorować reakcje skórne. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lipohep, 2400 j.m./g – interakcje z lekami i alkoholem

    Lipohep to żel zawierający heparynę sodową, stosowany miejscowo w leczeniu zakrzepicy, żylaków i urazów tkanek miękkich. Nie zaleca się stosowania Lipohepu z innymi lekami miejscowymi na tę samą powierzchnię skóry. Lipohep nie powinien być stosowany na otwarte rany i błony śluzowe ze względu na zawartość etanolu. Brak jest informacji na temat interakcji Lipohepu z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Afloderm, 0,5 mg/g

    Lek Afloderm to syntetyczny kortykosteroid stosowany miejscowo w dermatologii, który działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo oraz immunosupresyjnie. Jest wskazany w leczeniu zapalnych chorób skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry oraz łuszczyca. Afloderm należy stosować na skórę, wcierając cienką warstwę w zmienione chorobowo miejsca. Nie zaleca się stosowania dłużej niż przez 3 tygodnie. U dzieci oraz w przypadku dużych powierzchni ciała należy zachować szczególną ostrożność. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje skórne, takie jak świąd, pieczenie czy rumień.

  • Ilustracja poradnika Afloderm, 0,5 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Lek Afloderm, zawierający alklometazonu dipropionian, jest stosowany miejscowo w leczeniu zapalnych chorób skóry. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, unikać aplikacji na skórę piersi przed karmieniem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak badań dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością i regularnie monitorować stan zdrowia. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Belogent, (0,5 mg + 1 mg)/g – skład leku

    Belogent to krem zawierający betametazon i gentamycynę, stosowany w leczeniu zakażeń skóry. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak chlorokrezol i wazelina biała. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i jego potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Belogent, (0,5 mg + 1 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Belogent, krem zawierający betametazon i gentamycynę, nie wykazuje znanych interakcji z innymi lekami stosowanymi miejscowo. Może jednak powodować miejscowe reakcje skórne z powodu zawartości alkoholu cetostearylowego i chlorokrezolu. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Beloderm, 0,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Beloderm to krem z betametazonem, stosowany miejscowo. Nie ma znanych interakcji z innymi lekami miejscowymi. Substancje pomocnicze mogą powodować reakcje skórne. Brak informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie podczas leczenia.