Menu

Płytki krwi

Produkty powiązane z płytki krwi
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Altacet, tabletki, 1 g
Altacet, tabletki, 1 g
Altacet, żel, 10 mg/g
Altacet, żel, 10 mg/g
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Avetin Chrom Max, tabletki, 120 µg
Avetin Chrom Max, tabletki, 120 µg
Błonnik z ananasem i chromem, tabletki
Błonnik z ananasem i chromem, tabletki
Chrom organiczny z niacyną, tabletki
Chrom organiczny z niacyną, tabletki
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Fortiven Activ Gel, żel, 2400 j.m./g
Fortiven Activ Gel, żel, 2400 j.m./g
Hasco-Lek Heparin-Hasco Forte, żel, 1000 j.m./g
Hasco-Lek Heparin-Hasco Forte, żel, 1000 j.m./g
Heparin Hasco, żel, 250 j.m./g
Heparin Hasco, żel, 250 j.m./g
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Myleran – wskazania – na co działa?
  2. Myleran – dawkowanie leku
  3. Meronem, 1 g – wskazania – na co działa?
  4. Meronem, 1 g – przedawkowanie leku
  5. Meronem – wskazania – na co działa?
  6. Meronem – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Meronem – dawkowanie leku
  8. Madopar HBS, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Lotensin, 10 mg – dawkowanie leku
  10. Lipofundin MCT/LCT 20% – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku
  12. Lipanor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Ketotifen WZF, 1 mg – przeciwwskazania
  14. Intralipid 20%, 200 mg/ml – przeciwwskazania
  15. Intralipid 10%, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Intralipid 20%, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?
  17. Inhibace, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Imuran, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Imuran, 50 mg – stosowanie w ciąży
  20. Holoxan, 2 g – stosowanie u dzieci
  21. Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – profil bezpieczenstwa
  22. Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – dawkowanie leku
  23. Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – stosowanie w ciąży
  24. Glurenorm, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Myleran – wskazania – na co działa?

    Lek Myleran, zawierający busulfan, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, czerwienicy prawdziwej, nadpłytkowości samoistnej, mielofibrozy oraz jako preparat kondycjonujący przed przeszczepieniem komórek macierzystych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, mdłości, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, żółtaczka, uszkodzenie wątroby, zanik miesiączki u kobiet, opóźnienie dojrzewania płciowego u dziewczynek oraz zmniejszenie wytwarzania plemników u mężczyzn.

  • Ilustracja poradnika Myleran – dawkowanie leku

    Myleran to lek stosowany w leczeniu różnych chorób krwi, takich jak przewlekła białaczka szpikowa, czerwienica prawdziwa, nadpłytkowość samoistna i mielofibroza. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta i innych czynników. Przed przeszczepieniem komórek macierzystych dawka wynosi 1 mg/kg co 6 godzin przez 4 dni dla dorosłych i 30-37,5 mg/m² co 6 godzin przez 4 dni dla dzieci. W przewlekłej białaczce szpikowej dawka wynosi 0,06 mg/kg na dobę w fazie indukcji remisji i 0,5-2 mg na dobę w leczeniu podtrzymującym. W czerwienicy prawdziwej dawka wynosi 4-6 mg na dobę przez 4-6 tygodni. W mielofibrozie i nadpłytkowości samoistnej dawka wynosi 2-4 mg…

  • Ilustracja poradnika Meronem, 1 g – wskazania – na co działa?

    Meronem to antybiotyk z grupy karbapenemów stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, mukowiscydoza, zakażenia układu moczowego, jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich oraz bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na meropenem, karbapenemy, penicyliny i cefalosporyny. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka i stan zapalny w miejscu podania.

  • Ilustracja poradnika Meronem, 1 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Meronem może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drgawki, bóle głowy, nudności, wymioty i biegunka. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie objawowe może obejmować hemodializę oraz monitorowanie czynności wątroby i nerek.

  • Ilustracja poradnika Meronem – wskazania – na co działa?

    Meronem to antybiotyk z grupy karbapenemów stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia układu moczowego, zakażenia jamy brzusznej, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na meropenem, karbapenemy, penicyliny lub cefalosporyny. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka i świąd skóry.

  • Ilustracja poradnika Meronem – działania niepożądane i skutki uboczne

    Meronem to antybiotyk z grupy karbapenemów stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka i świąd skóry. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych i zgłaszali je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Meronem – dawkowanie leku

    Meronem to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta i funkcji nerek. U dorosłych dawki wynoszą od 500 mg do 2 g co 8 godzin, a u dzieci od 10 do 40 mg/kg mc. co 8 godzin. Lek podaje się w formie wlewu dożylnego lub wstrzyknięcia dożylnego. Możliwe działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy i wysypka. W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać jak najszybciej, ale nie podwajać dawki.

  • Ilustracja poradnika Madopar HBS, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Madopar to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności oraz zaburzenia rytmu serca. Rzadziej mogą wystąpić niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość, depresja, halucynacje, senność, nagłe napady snu, niedociśnienie ortostatyczne i zmiana zabarwienia moczu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić. Regularne konsultacje z lekarzem i monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe dla bezpiecznego stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 10 mg – dawkowanie leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca oraz postępującej przewlekłej niewydolności nerek. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 40 mg na dobę. Dla dzieci w wieku 7-16 lat, o masie ciała ≥ 25 kg, dawka początkowa wynosi 0,2 mg/kg mc. raz na dobę. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta oraz dostosowywanie dawki w zależności od reakcji na leczenie. Lotensin może powodować działania niepożądane, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, kaszel i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipofundin MCT/LCT 20% może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, trudności z oddychaniem, zsinienie krwi, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna i ketonowa, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, nudności, wymioty, utrata apetytu, ból głowy, uderzenia gorąca, zaczerwienie skóry, podwyższona temperatura ciała, potliwość, uczucie zimna, dreszcze, bóle pleców, klatki piersiowej, kości lub okolicy lędźwiowej, cholestaza, leukopenia i małopłytkowość. Zespół przeciążenia tłuszczem to poważny stan, który może wystąpić w wyniku przedawkowania leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipofundin MCT/LCT 20% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, kwasica metaboliczna i zespół przeciążenia tłuszczami. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku dzieci maksymalna dawka wynosi 3,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i monitorować stan pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Lipanor, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipanor, zawierający cyprofibrat, jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wysypka, łysienie, ból mięśni i zmęczenie. Rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc, zwłóknienie płuc, zaburzenia czynności wątroby, cholestazę, kamicę żółciową, rozpad komórek wątroby, pokrzywkę, świąd, nadwrażliwość na światło, wyprysk, zaburzenia dotyczące mięśni, zaburzenia erekcji i łatwe powstawanie siniaków. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka oraz duszność. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak fibraty, statyny, warfaryna, metformina, środki antykoncepcyjne i hormonalna…

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – przeciwwskazania

    Ketotifen WZF nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na ketotifen lub inne składniki leku, pacjentów z padaczką, osoby przyjmujące doustne leki przeciwcukrzycowe oraz kobiety karmiące piersią. Lek nie jest skuteczny w leczeniu ostrej reakcji alergicznej ani w przerywaniu napadów duszności w astmie. Należy unikać alkoholu podczas stosowania leku. W przypadku wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – przeciwwskazania

    Intralipid 20% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują uczulenie na białko jaja, soi lub orzeszków ziemnych, ostry wstrząs, ciężką hiperlipemię, ciężką niewydolność wątroby oraz zespół hemofagocytarny. Ostrzeżenia dotyczą pacjentów z zaburzonym metabolizmem tłuszczów, hiperbilirubinemią, nadciśnieniem płucnym oraz noworodków i wcześniaków podczas długotrwałego podawania leku. Należy również monitorować pacjentów pod kątem reakcji alergicznych.

  • Ilustracja poradnika Intralipid 10%, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Intralipid 10% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym, która może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze, uczucie zmęczenia, bóle brzucha, nudności i wymioty. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje uczuleniowe, zmiany ciśnienia krwi, przejściowe podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, priapizm, pokrzywkę i wysypki skórne. Zespół przedawkowania tłuszczu może wystąpić w wyniku nadmiernej ilości leku i objawia się gorączką, zwiększoną ilością tłuszczu we krwi, komórkach i tkankach, zaburzeniami w funkcjonowaniu wielu organów oraz śpiączką. Wszystkie te objawy na ogół ustępują po przerwaniu infuzji. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych…

  • Ilustracja poradnika Intralipid 20%, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Intralipid 20% to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym, dostarczająca niezbędnych kwasów tłuszczowych i energii. Wskazania obejmują żywienie pozajelitowe i niedobór kwasów tłuszczowych. Dawkowanie zależy od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania to m.in. uczulenie na składniki leku, ostry wstrząs i ciężka hiperlipemia. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze, uczucie zmęczenia, bóle brzucha, nudności, wymioty, reakcje uczuleniowe, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi, przejściowe podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, priapizm, pokrzywka i wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Inhibace, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Inhibace, zawierający cylazapryl, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, kaszel, nudności, zmęczenie i ból głowy. W razie wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w różnych schorzeniach autoimmunologicznych oraz po przeszczepach narządów. Kobiety karmiące nie powinny stosować leku, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Brak danych wskazujących na wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność w przypadku działań niepożądanych. Zaleca się ostrożność w spożywaniu alkoholu ze względu na możliwe obciążenie wątroby. U seniorów zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby oraz rozważenie zmniejszenia dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawek i ścisłego monitorowania działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Imuran, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Imuran przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Azatiopryna przenika przez łożysko i do mleka matki, co może wpływać na płód i niemowlę. Alternatywne leki, takie jak cyklosporyna i takrolimus, mogą być bezpieczniejsze. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed podjęciem decyzji o stosowaniu jakiegokolwiek leku w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Holoxan, 2 g – stosowanie u dzieci

    Holoxan, zawierający ifosfamid, może być stosowany u dzieci, ale wymaga to szczególnej ostrożności i monitorowania przez lekarzy. Potencjalne ryzyka obejmują mielosupresję, neurotoksyczność, nefrotoksyczność i hepatotoksyczność. Alternatywne leki bezpieczniejsze dla dzieci to cyklofosfamid, metotreksat i doksorubicyna.

  • Ilustracja poradnika Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – profil bezpieczenstwa

    Heparinum WZF jest bezpieczny dla kobiet karmiących, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni zachować ostrożność z alkoholem. Seniorzy mogą wymagać mniejszych dawek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani i stosować mniejsze dawki.

  • Ilustracja poradnika Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – dawkowanie leku

    Heparinum WZF to lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu zakrzepów krwi. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta, wieku oraz rodzaju zabiegu. Dla dorosłych dawka wstępna wynosi 5 000 IU dożylnie, a dawki podtrzymujące to 1 000-2 000 IU/h. Dla dzieci dawka wstępna to 50 IU/kg mc., a dawki podtrzymujące to 15-25 IU/kg mc./h. U pacjentów w podeszłym wieku może być wymagane zmniejszenie dawek. W krążeniu pozaustrojowym dawka wstępna to 300 IU/kg mc., a w hemodializie 1 000-5 000 IU. Przepłukiwanie cewników i kaniul wymaga dawki 200 IU heparyny raz na 4 godziny. W przypadku przedawkowania działanie heparyny można odwrócić podając siarczan…

  • Ilustracja poradnika Heparinum WZF, 5000 j.m./ml – stosowanie w ciąży

    Heparinum WZF może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, ale z dużą ostrożnością ze względu na ryzyko krwawień i hiperkaliemii. Bezpieczniejsze alternatywy to heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) i fondaparynuks. Warfin może być stosowany w niektórych przypadkach pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Glurenorm, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glurenorm to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, czyli niskie stężenie cukru we krwi. Inne możliwe skutki uboczne to m.in. agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, zaburzenia akomodacji, dusznica bolesna, niewydolność krążenia, biegunka, wymioty, cholestaza, wysypka, świąd, zespół Stevens-Johnson, bóle w klatce piersiowej i zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.