Menu

Obrzęk płuc

Produkty powiązane z obrzęk płuc
Activlab Pharma Selen, kapsułki, 200 µg
Activlab Pharma Selen, kapsułki, 200 µg
Amara woda utleniona, roztwór
Amara woda utleniona, roztwór
Apteo Selen + wit. E, tabletki
Apteo Selen + wit. E, tabletki
Dr Jacobs Jod + selen, kapsułki
Dr Jacobs Jod + selen, kapsułki
Hasco Lek woda utleniona, płyn, 10%
Hasco Lek woda utleniona, płyn, 10%
Naturell Selen Organiczny + E, tabletki
Naturell Selen Organiczny + E, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki
Naturell Selen Organiczny, tabletki, 200 µg
Naturell Selen Organiczny, tabletki, 200 µg
Oleofarm Selen, kapsułki, 100 µg
Oleofarm Selen, kapsułki, 100 µg
Olimp Selen 110, tabletki, 110 µg
Olimp Selen 110, tabletki, 110 µg
Selen organiczny Xenico, kapsułki, 300 µg
Selen organiczny Xenico, kapsułki, 300 µg
Selen organiczny, tabletki, 100 µg
Selen organiczny, tabletki, 100 µg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. OxyNorm, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  2. Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – wskazania – na co działa?
  3. Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – przeciwwskazania
  4. Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – dawkowanie leku
  5. Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – przedawkowanie leku
  6. Glucosum Teva, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?
  7. Glucosum Teva, 200 mg/ml – dawkowanie leku
  8. SmofKabiven – dawkowanie leku
  9. SmofKabiven – wskazania – na co działa?
  10. SmofKabiven – przeciwwskazania
  11. SmofKabiven EF – wskazania – na co działa?
  12. SmofKabiven EF – przeciwwskazania
  13. Braunol 7,5%, roztwór na skórę, 75 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Propofol-Lipuro – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Ultracod, 500 mg + 30 mg – wskazania – na co działa?
  16. Ultracod, 500 mg + 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Promonta 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Promonta 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Promonta 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Co-Prestarium, 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  21. Co-Prestarium, 10 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  22. Co-Prestarium, 10 mg + 5 mg – przedawkowanie leku
  23. Co-Prestarium, 5 mg + 5 mg – przedawkowanie leku
  24. Milukante, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika OxyNorm, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie OxyNorm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, śpiączka i śmierć. Dawki powyżej 10 mg dożylnie lub 5 mg podskórnie mogą być niebezpieczne. Objawy przedawkowania obejmują spłycenie oddechu, senność, zwężenie źrenic, bradykardię, hipotonię i obrzęk płuc. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć kroki, takie jak utrzymanie drożności dróg oddechowych i podanie naloksonu.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – wskazania – na co działa?

    GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS to roztwór do infuzji stosowany w leczeniu odwodnienia hipertonicznego lub izotonicznego, pozajelitowego uzupełniania płynów, węglowodanów i elektrolitów oraz do rozcieńczania i rozpuszczania koncentratów elektrolitów i leków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, przewodnienie, hipernatremię, hipokaliemię, hiperchloremię, hiperglikemię, kwasicę oraz stany wymagające ograniczeń w przyjmowaniu sodu. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek, obrzękami, cukrzycą oraz u pacjentów otrzymujących duże objętości roztworów niezawierających potasu. Możliwe działania niepożądane to hiperglikemia, cukromocz, obrzęki obwodowe, hiponatremia, nasilenie objawów niewydolności serca, hiperwolemia, obrzęk płuc, podwyższenie temperatury ciała, zakażenie w miejscu podania, zakrzepica, wynaczynienie oraz…

  • Ilustracja poradnika Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS należy uwzględnić przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, przewodnienie, hipernatremia, hipokaliemia, hiperchloremia, hiperglikemia, kwasica oraz stany wymagające ograniczeń w przyjmowaniu sodu. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ciężką niewydolnością nerek, obrzękami z retencją sodu, leczonych kortykosteroidami lub kortykotropiną, cukrzycą oraz otrzymujących duże objętości roztworów niezawierających potasu. Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na działanie tego leku.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – dawkowanie leku

    GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS to roztwór do infuzji stosowany w celu uzupełnienia płynów, elektrolitów oraz dostarczenia glukozy. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, maksymalnie 0,5 g glukozy/kg mc./h. Lek podaje się dożylnie, do żył obwodowych. Ważne jest monitorowanie bilansu płynów, stężenia glukozy i elektrolitów. W przypadku przedawkowania należy ocenić stan kliniczny pacjenta i podjąć odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius, (33,3 mg + 3 mg)/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przewodnienie, hiperwolemia, hiperglikemia, hiponatremia oraz encefalopatia hiponatremiczna. Maksymalna dawka dobowa wynosi 0,5 g glukozy na kilogram masy ciała na godzinę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glucosum Teva, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Glucosum Teva jest stosowany w leczeniu hipoglikemii, niedoborów węglowodanów i energetycznych, w żywieniu pozajelitowym, odwodnieniu hiperosmotycznym i izoosmotycznym oraz w objawowym leczeniu stanów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Przeciwwskazania obejmują cukrzycę, śpiączkę hiperglikemiczną, bezmocz, krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego, nietolerancję glukozy i galaktozy, odwodnienie hipotoniczne, stan przewodnienia, delirium tremens, stany po ostrym niedokrwieniu mózgu, hipokaliemię oraz uczulenie na zboża lub produkty zbożowe. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, ból w miejscu podania, podrażnienie żyły, uczucie uderzenia gorąca oraz reakcje anafilaktoidalne.

  • Ilustracja poradnika Glucosum Teva, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    Glucosum Teva to lek stosowany w leczeniu hipoglikemii, niedoborów węglowodanów, żywienia pozajelitowego oraz odwodnienia. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia, wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych można podawać do 300 g glukozy w powolnym wlewie, a w żywieniu pozajelitowym zalecana dawka to 3 g glukozy/kg mc. na dobę. U dzieci w hipoglikemii podaje się 0,5 g glukozy/kg mc. Przeciwwskazania obejmują cukrzycę, śpiączkę hiperglikemiczną, bezmocz, krwawienia do OUN, nietolerancję glukozy i galaktozy oraz inne stany. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, ból w miejscu podania, podrażnienie żyły, uczucie uderzenia gorąca, reakcje anafilaktoidalne, diureza osmotyczna, uszkodzenie śródbłonka naczyń, niewydolność krążenia,…

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven – dawkowanie leku

    SmofKabiven to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie zależy od masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych dawka wynosi od 13 do 31 ml/kg mc./dobę, a u dzieci do 35 ml/kg mc./dobę. Lek podaje się dożylnie do żyły centralnej przez 14-24 godziny. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie, alergie, hiperlipidemię, zaburzenia wątroby i krzepnięcia. Możliwe działania niepożądane to m.in. podwyższenie temperatury, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Wskazania obejmują ciężkie niedożywienie, choroby przewodu pokarmowego i stany pooperacyjne. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta i jego masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię, niewydolność wątroby i nerek oraz inne poważne stany kliniczne. Możliwe działania niepożądane to m.in. podwyższenie temperatury ciała, nudności, wymioty, zawroty głowy i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven – przeciwwskazania

    SmofKabiven to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują alergie na składniki, hiperlipidemię, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, oraz wiele innych stanów klinicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie omówić z lekarzem wszystkie potencjalne ryzyka i przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven EF – wskazania – na co działa?

    SmofKabiven EF to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów w tradycyjny sposób. Lek ten jest szczególnie przydatny w leczeniu pacjentów z ciężkim niedożywieniem, po operacjach oraz z przewlekłymi chorobami. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężką hiperlipidemię i niewydolność wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, nudności, wymioty i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven EF – przeciwwskazania

    SmofKabiven EF to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który dostarcza pacjentom niezbędnych składników odżywczych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, hiperlipidemii, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, zaburzeń krzepnięcia krwi, wad metabolizmu aminokwasów, ciężkiej niewydolności nerek, ostrego wstrząsu, nieuregulowanej hiperglikemii, ostrego obrzęku płuc, przewodnienia, niewyrównanej niewydolności serca, zespołu hemofagocytarnego, niestabilnego stanu ogólnego oraz u dzieci poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku choroby nerek, cukrzycy, zapalenia trzustki, choroby wątroby, niedoczynności tarczycy lub posocznicy. Najczęstsze działania niepożądane to nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, duże stężenie enzymów wątrobowych we krwi, brak apetytu, nudności,…

  • Ilustracja poradnika Braunol 7,5%, roztwór na skórę, 75 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Braunol może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia czynności tarczycy oraz zaburzenia osmozy surowicy krwi. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku pacjentów z chorobami tarczycy, przechodzących terapię litową oraz w podeszłym wieku. W razie przedawkowania należy natychmiast zwrócić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Propofol-Lipuro – działania niepożądane i skutki uboczne

    Propofol-Lipuro to lek stosowany do znieczulenia ogólnego i sedacji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, krótkotrwały bezdech, ból głowy, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić drgawki przypominające padaczkę i zakrzepy krwi w żyłach. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, utratę przytomności, wodę w płucach i zapalenie trzustki. Zespół popropofolowy to poważny zespół objawów, który może prowadzić do śmierci. Inne działania niepożądane o nieznanej częstości to ruchy mimowolne, euforia, nadużywanie leku, niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, spłycenie oddechu, długotrwały wzwód, ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia oraz rozpad tkanki mięśniowej.

  • Ilustracja poradnika Ultracod, 500 mg + 30 mg – wskazania – na co działa?

    Ultracod to lek zawierający paracetamol i kodeinę, stosowany w leczeniu bólu o nasileniu średnim do dużego, w tym bólów głowy, zębów, układu ruchu oraz bolesnego miesiączkowania. Może być stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie napady astmy, uraz głowy, ostrą niewydolność wątroby oraz karmienie piersią. Działania niepożądane to m.in. zmęczenie, zawroty głowy, nudności, wymioty oraz ryzyko uzależnienia.

  • Ilustracja poradnika Ultracod, 500 mg + 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ultracod, zawierający paracetamol i kodeinę, stosowany jest w leczeniu bólu o nasileniu średnim do dużego. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zmęczenie i zawroty głowy, po bardzo rzadkie, jak obrzęk płuc czy depresja ośrodka oddechowego. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Promonta 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Promonta 10 mg, zawierający montelukast, jest stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, biegunka, nudności, wymioty, gorączka, wysypka oraz zwiększona aktywność enzymów wątrobowych. Ważne jest zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich instytucji, aby umożliwić monitorowanie bezpieczeństwa leku.

  • Ilustracja poradnika Promonta 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Promonta 5 mg, stosowany w leczeniu astmy u dzieci, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy i ból brzucha. Niezbyt częste obejmują reakcje alergiczne i zmiany zachowania. Rzadkie skutki to zwiększona skłonność do krwawień i kołatanie serca, a bardzo rzadkie to omamy i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Promonta 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Promonta 4 mg to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nadmierne pragnienie i ból głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak omamy, myśli samobójcze czy zapalenie wątroby. Ważne jest, aby monitorować stan zdrowia dziecka i w razie potrzeby skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Co-Prestarium może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, duszność, tachykardia, wstrząs i obrzęk płuc. W przypadku zażycia większej ilości tabletek niż zalecana dawka, należy niezwłocznie zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala lub skontaktować się z lekarzem. Postępowanie przy przedawkowaniu obejmuje monitorowanie czynności życiowych, podanie leków zwężających naczynia, dożylne podanie glukonianu wapnia oraz płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 10 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Co-Prestarium może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych i obrzęk płuc. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala lub skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego, podanie leków zwężających naczynia krwionośne, dożylne podanie glukonianu wapnia oraz płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 10 mg + 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Co-Prestarium może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, duszność, wstrząs i obrzęk płuc. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zgłosić się do szpitala i podjąć odpowiednie kroki, takie jak aktywne podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego oraz monitorowanie czynności życiowych.

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 5 mg + 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Co-Prestarium, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, odruchowa tachykardia, znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych, obrzęk płuc, hiperwentylacja, bradykardia, palpitacje, zawroty głowy, lęk i kaszel. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala lub skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania obejmuje podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego, uniesienie kończyn, kontrolowanie objętości płynów krążących, podanie leku zwężającego naczynia krwionośne, dożylne podanie glukonianu wapnia, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz monitorowanie czynności życiowych.

  • Ilustracja poradnika Milukante, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Milukante to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nadmierne pragnienie, ból głowy oraz zakażenie górnych dróg oddechowych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi lub farmaceucie. Regularne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza jest kluczowe dla skutecznego leczenia astmy.