Menu

Obrzęk naczynioruchowy

Produkty powiązane z obrzęk naczynioruchowy
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Bengay, maść, 150 mg/g + 100 mg/g
Zyrtec UCB, tabletki, 10 mg
Zyrtec UCB, tabletki, 10 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
ASPIRIN Pro, tabletki powlekane, 500 mg
ASPIRIN Pro, tabletki powlekane, 500 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. DicloMAX Mobilat, 23,2 mg/g – przeciwwskazania
  2. DicloMAX Mobilat, 23,2 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Segosana, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Segosana, 75 mg – wskazania – na co działa?
  5. Segosana, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Segosana, 30 mg – wskazania – na co działa?
  7. Segosana, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Segosana, 30 mg – stosowanie u dzieci
  9. Sitagliptin Adamed, 100 mg – wskazania – na co działa?
  10. Sitagliptin Adamed, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Lorabex, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Lorabex, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Lorabex, 2,5 mg – dawkowanie leku
  14. Sitagliptin Adamed, 25 mg – wskazania – na co działa?
  15. Lorabex, 0,5 mg – dawkowanie leku
  16. Lorabex, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Lorabex, 1 mg – dawkowanie leku
  18. Eloprine Forte, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Irinotecan SUN, 1,5 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Neuair Airmaster, (50 mcg + 500 mcg)/d – przeciwwskazania
  21. Telam, 80 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Telam, 80 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  23. Telam, 80 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Telam, 80 mg + 10 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika DicloMAX Mobilat, 23,2 mg/g – przeciwwskazania

    Lek DicloMAX Mobilat nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na diklofenak, astmą, otwartymi ranami, w ostatnim trymestrze ciąży oraz u dzieci poniżej 14 lat. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, unikać kontaktu z oczami i światłem słonecznym. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka, świąd i zaczerwienienie skóry.

  • Ilustracja poradnika DicloMAX Mobilat, 23,2 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    DicloMAX Mobilat to lek stosowany miejscowo w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypkę skórną, świąd, zaczerwienienie skóry, wyprysk i zapalenie skóry. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak astma czy obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 14 lat.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Segosana, zawierający oseltamiwir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, ból głowy, ból brzucha i niestrawność. Rzadziej mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, zaburzenia neuropsychiatryczne i zaburzenia wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i w razie potrzeby skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 75 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Segosana, zawierający oseltamiwir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych, młodzieży, dzieci oraz niemowląt. Skuteczność leczenia jest największa, gdy zostaje rozpoczęte w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Segosana może być stosowana w profilaktyce poekspozycyjnej oraz sezonowej, zwłaszcza w sytuacjach pandemii. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta oraz celu stosowania. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na oseltamiwir lub inne składniki leku. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności, wymioty, ból żołądka, niestrawność, ból głowy i ból.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Segosana, zawierający oseltamiwir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, ból głowy, ból brzucha i niestrawność. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. U dzieci najczęściej występują kaszel, nieżyt nosa i wymioty, a u niemowląt dodatkowo biegunka i wysypka pieluszkowa. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Segosana, zawierający oseltamiwir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt. Skuteczność leczenia jest największa, gdy lek zostanie podany w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów grypy. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na oseltamiwir. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, nudności, reakcje anafilaktyczne i inne. Ważne jest, aby lek był stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Segosana, zawierający oseltamiwir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, ból głowy i ból mięśni. Rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, krwioplucie i zaburzenia neuropsychiatryczne. U dzieci najczęściej występują wymioty, kaszel, nieżyt nosa, ból brzucha i zapalenie spojówek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Segosana, 30 mg – stosowanie u dzieci

    Segosana jest bezpiecznym lekiem przeciwwirusowym dla dzieci od 1 roku życia, stosowanym w leczeniu i zapobieganiu grypie. Dawkowanie zależy od masy ciała i wieku dziecka. Alternatywne leki to zanamivir, amantadyna i rimantadyna. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Adamed, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Sitagliptin Adamed to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Może być stosowany w monoterapii lub w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka zapalenia trzustki i hipoglikemii. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy i zakażenia górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Adamed, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sitagliptin Adamed stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować działania niepożądane, takie jak hipoglikemia, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, problemy z nerkami, wymioty, ból stawów i mięśni oraz śródmiąższowa choroba płuc. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Lorabex, zawierający lorazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami stosowanymi w narkolepsji, leczeniu HIV, przeciwpsychotycznymi, zobojętniającymi sok żołądkowy, przeciwwymiotnymi, przeciwbólowymi, antybiotykami, lekami na wysokie ciśnienie krwi, astmę, zwiotczającymi mięśnie, przeciwhistaminowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, na dnę moczanową, antykoncepcyjnymi oraz wpływającymi na enzymy wątrobowe. Lek może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak alkohol. Picie alkoholu podczas stosowania lorazepamu może nasilać działanie uspokajające leku oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorabex to lek na zaburzenia lękowe i bezsenność, który może powodować działania niepożądane, takie jak uspokojenie, zmęczenie, senność, niezborność ruchowa, splątanie, depresja, zawroty głowy, osłabienie mięśni, zaburzony popęd seksualny, wysypka, leukopenia, zmiany w morfologii krwi, depresja oddechowa i reakcje paradoksalne. Objawy odstawienia mogą obejmować zaburzenia snu, lęk, stany napięcia, pobudzenie, ból głowy, depresję i drgawki. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, obrzęk gardła, nudności i wymioty, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Lorabex, zawierający lorazepam, jest stosowany w leczeniu lęku i bezsenności oraz jako premedykacja przed zabiegami. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz wskazania terapeutycznego. Dorośli zwykle przyjmują 0,5 mg – 2,5 mg na dobę, dzieci i młodzież mają dostosowane dawki w zależności od wieku. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek i wątroby powinni stosować zmniejszone dawki. Lek należy podawać doustnie, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Adamed, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin Adamed jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera sytagliptynę, która obniża stężenie glukozy we krwi. Wskazany jest do stosowania w monoterapii oraz w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Najczęstsze działania niepożądane to hipoglikemia, ból głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Lorabex, zawierający lorazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności oraz jako premedykacja przed zabiegami. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz wskazania terapeutycznego. Dla dorosłych zaleca się 0,5 mg – 2,5 mg na dobę, a przed zabiegami 1 mg – 4 mg. Dzieci i młodzież mają inne dawki, a pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek i wątroby powinni stosować zmniejszone dawki. Lek podaje się doustnie, a czas leczenia ustala lekarz. Ważne jest stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorabex, zawierający lorazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności. Może powodować działania niepożądane, takie jak uspokojenie, zmęczenie, ataksja, splątanie, depresja, zawroty głowy i osłabienie mięśni. Rzadkie skutki uboczne obejmują wysypkę, leukopenię, zmiany w morfologii krwi, depresję oddechową i żółtaczkę. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, mogą być groźne. Lorabex może prowadzić do uzależnienia, a nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienia. Lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę.

  • Ilustracja poradnika Lorabex, 1 mg – dawkowanie leku

    Lek Lorabex, zawierający lorazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności oraz jako premedykacja przed zabiegami. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz wskazania terapeutycznego. Ważne jest, aby stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Eloprine Forte, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Eloprine Forte to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych i opryszczki. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie stężenia kwasu moczowego, nudności, bóle głowy, świąd i wysypka. W rzadkich przypadkach może wystąpić obrzęk naczynioruchowy lub reakcja anafilaktyczna. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan SUN, 1,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Irinotecan SUN nie powinien być stosowany u pacjentów z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit, uczuleniem na irynotekan, karmiących piersią, z wysokim stężeniem bilirubiny, ciężkimi zaburzeniami czynności szpiku kostnego, złym stanem zdrowia, stosujących ziele dziurawca oraz szczepionki zawierające żywe mikroorganizmy.

  • Ilustracja poradnika Neuair Airmaster, (50 mcg + 500 mcg)/d – przeciwwskazania

    Neuair Airmaster to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności dotyczą chorób serca, nadczynności tarczycy, wysokiego ciśnienia krwi, cukrzycy, małego stężenia potasu we krwi, gruźlicy i zaburzeń widzenia. Lek może wchodzić w interakcje z beta-adrenolitykami, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela oraz lekami zawierającymi pochodne ksantyny.

  • Ilustracja poradnika Telam, 80 mg + 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Telam jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i amlodypinę, które działają poprzez obniżanie ciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, w ciąży, w ciężkich zaburzeniach wątroby, wstrząsie kardiogennym, zwężeniu aorty, niewydolności serca po zawale oraz jednoczesnego stosowania z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek, wątroby, serca, cukrzycę lub inne schorzenia. Lek Telam może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Telam, 80 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Telam to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający telmisartan i amlodypinę. Działa poprzez obniżanie ciśnienia tętniczego, co zapobiega poważnym powikłaniom zdrowotnym. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, ciężkie choroby wątroby, zwężenie zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, niewydolność serca po zawale oraz cukrzycę z aliskirenem. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i obrzęk okolicy kostek.

  • Ilustracja poradnika Telam, 80 mg + 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Telam, zawierający telmisartan i amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak omdlenia, senność, zawroty głowy lub uczucie wirowania, co uniemożliwia prowadzenie pojazdów. Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku Telam, dlatego zaleca się jego unikanie. U seniorów dawkę amlodypiny należy zwiększać z ostrożnością. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki, ale u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów hemodializowanych należy zachować ostrożność. Telam jest przeciwwskazany u pacjentów…

  • Ilustracja poradnika Telam, 80 mg + 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Telam, zawierający telmisartan i amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana codziennie o tej samej porze. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. W przypadku przyjęcia większej dawki należy skontaktować się z lekarzem. Pominiętą dawkę należy przyjąć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem.