Menu

Małopłytkowość

Produkty powiązane z małopłytkowość
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
FeminaB12, kapsułki
FeminaB12, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Oxycardil 120, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Nolicin, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Nimotop S, 30 mg – wskazania – na co działa?
  5. Nimotop S, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Nimotop S, 30 mg – dawkowanie leku
  7. Nimotop S, 30 mg – stosowanie u dzieci
  8. Naklofen, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  9. Monural, 2 g – przedawkowanie leku
  10. Monural, 3 g – przedawkowanie leku
  11. Molsidomina WZF, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Molsidomina WZF, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  15. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  16. Madopar HBS, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Madopar 125 mg, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Lipofundin MCT/LCT 10% – wskazania – na co działa?
  19. Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Lipofundin MCT/LCT 20% – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku
  22. Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku
  23. Lanvis, 40 mg – przedawkowanie leku
  24. Ketonal, 50 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Oxycardil 120, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxycardil 120 to lek stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Może powodować działania niepożądane, takie jak obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, złe samopoczucie, zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności i rumień. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką oraz zgłaszać je do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ospen 750, zawierający fenoksymetylopenicylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje alergiczne, zmiany w obrazie krwi czy zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nolicin, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nolicin, zawierający norfloksacynę, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to cholestatyczne zapalenie wątroby i wysypka. Niezbyt częste obejmują zmiany w liczbie komórek krwi, ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha i krystalurię. Rzadkie działania niepożądane to reakcje alergiczne, zmiany nastroju, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach i zapalenie trzustki. Bardzo rzadkie skutki to parestezje, polineuropatia, drgawki, bezsenność i zerwanie ścięgna. Częstość nieznana obejmuje tachykardię, arytmię, wydłużenie odcinka QT, żółtaczkę, śpiączkę hipoglikemiczną, tętniak, rozwarstwienie aorty i niedomykalność zastawek serca.

  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Nimotop S, zawierający nimodypinę, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu niedokrwiennych ubytków neurologicznych po krwotoku podpajęczynówkowym. Zalecane dawkowanie to 360 mg na dobę, podawane doustnie po wcześniejszym dożylnym leczeniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami. Nimotop S może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a do najczęstszych działań niepożądanych należą małopłytkowość, reakcje alergiczne i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nimotop S, zawierający nimodypinę, stosowany jest w profilaktyce i leczeniu niedokrwiennych ubytków neurologicznych po krwotoku podpajęczynówkowym. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, tachykardia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia tętniczego i nudności. Niezbyt częste działania to małopłytkowość i reakcje nadwrażliwości, a rzadkie to bradykardia, niedrożność jelit i przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Nimotop S stosuje się w profilaktyce i leczeniu niedokrwiennych ubytków neurologicznych po krwotoku podpajęczynówkowym. Zalecane dawkowanie to dożylne podanie przez 5-14 dni, a następnie doustne przez około 7 dni. Ważne jest unikanie soku grejpfrutowego i informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, tachykardia czy obniżenie ciśnienia tętniczego.

  • Ilustracja poradnika Nimotop S, 30 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Nimotop S u dzieci nie jest zalecane z powodu braku badań klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo i skuteczność. Alternatywne leki, które mogą być stosowane u dzieci, to paracetamol, ibuprofen, acetazolamid i furosemid. Zawsze należy konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Naklofen, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Naklofen jest stosowany w leczeniu zapalnych i zwyrodnieniowych chorób reumatycznych. Zalecana dawka to 75 mg na dobę, maksymalnie 150 mg na dobę, nie dłużej niż 2 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, czynna choroba wrzodowa, ostatni trymestr ciąży, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, zastoinowa niewydolność serca. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać stosowania u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Leśniowskiego-Crohna, astmą, obrzękiem Quinckego, pokrzywką. Możliwe działania niepożądane to ból w klatce piersiowej, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zmiany w liczbie komórek krwi.

  • Ilustracja poradnika Monural, 2 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Monural może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie narządu przedsionkowego, zaburzenia słuchu, metaliczny posmak w ustach, hipotonia, senność, zaburzenia elektrolitowe, małopłytkowość i hipoprotrombinemia. Zalecane dawkowanie dla dzieci powyżej 5 lat to jedna saszetka (2 g) w dawce jednorazowej. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zwiększyć wydalanie leku z moczem poprzez nawadnianie organizmu.

  • Ilustracja poradnika Monural, 3 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Monural może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipotonia, senność, zaburzenia równowagi elektrolitowej, małopłytkowość i hipoprotrombinemia. Standardowa dawka wynosi 3 g fosfomycyny. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować odpowiednie leczenie objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności wieńcowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, znaczne obniżenie ciśnienia krwi, nudności i alergiczne reakcje skórne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Niektóre działania niepożądane mogą upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Molsidomina WZF to lek stosowany w leczeniu chorób serca, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstszym skutkiem ubocznym są bóle głowy. Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, znaczne obniżenie ciśnienia krwi, nudności i alergiczne reakcje skórne. Bardzo rzadko może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują małopłytkowość, zaczerwienienie twarzy i obniżenie ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zasięgnąć porady lekarskiej.

  • Ilustracja poradnika Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Methotrexat-Ebewe jest lekiem przeciwnowotworowym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym zmniejszoną odporność na zakażenia, zapalenie gardła, zmniejszenie liczby płytek krwi, ból głowy, zawroty głowy, kaszel, utratę apetytu, biegunki, ból brzucha, nudności, wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, łysienie, zmęczenie i złe samopoczucie. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują posocznicę, niedokrwistość megaloblastyczną, zmiany nastroju, niedowład, zaburzenia widzenia, zapalenie płuc, ostrą martwicę wątroby i śmierć płodu. Podanie dokanałowe może wywołać chemicznie wywołane zapalenie pajęczynówki, niedowład i leukodystrofię. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani przez lekarza, a w przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, natychmiast skontaktować się z…

  • Ilustracja poradnika Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Methotrexat-Ebewe może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do zgonu. Dawki przekraczające zalecane wartości mogą powodować objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi, ból głowy, zawroty głowy, napady drgawek, żółtaczka, kaszel, duszność i krwioplucie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podać folinian wapnia jako odtrutkę, a także monitorować stan pacjenta i przeprowadzać regularne badania kontrolne.

  • Ilustracja poradnika Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Metotreksat nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zmęczenie i zawroty głowy, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko toksycznego działania na wątrobę. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki leku i być regularnie monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby również wymagają zmniejszonych dawek i regularnego monitorowania.

  • Ilustracja poradnika Madopar HBS, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Madopar to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności oraz zaburzenia rytmu serca. Rzadziej mogą wystąpić niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość, depresja, halucynacje, senność, nagłe napady snu, niedociśnienie ortostatyczne i zmiana zabarwienia moczu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak sobie z nimi radzić. Regularne konsultacje z lekarzem i monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe dla bezpiecznego stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Madopar 125 mg, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Madopar to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności oraz zaburzenia rytmu serca. Rzadziej mogą wystąpić niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość, depresja, halucynacje, senność, nagłe napady snu, niedociśnienie ortostatyczne i zmiana zabarwienia moczu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie objawów, zmiana diety, unikanie nagłych zmian pozycji oraz regularne badania.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 10% – wskazania – na co działa?

    Lipofundin MCT/LCT 10% to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, dostarczająca energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych. Jest stosowana u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna oraz zespół przeciążenia tłuszczem.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 10% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Artykuł omawia działania niepożądane i skutki uboczne leku Lipofundin MCT/LCT 10%. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się reakcje nadwrażliwości, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, leukopenia i małopłytkowość. Skutki uboczne obejmują gorączkę, utratę apetytu, nudności, wymioty, zawroty głowy i bóle głowy. Zespół przeciążenia tłuszczem to stan, który może wystąpić w wyniku przedawkowania leku lub zaburzonej zdolności organizmu do eliminacji triglicerydów. Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemia, gorączkę, nacieki tłuszczowe, hepatomegalię, splenomegalię, anemię, leukopenię, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, odbiegające od normy wyniki badań czynności wątroby i utratę przytomności.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipofundin MCT/LCT 20% może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, trudności z oddychaniem, zsinienie krwi, hiperlipidemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna i ketonowa, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, nudności, wymioty, utrata apetytu, ból głowy, uderzenia gorąca, zaczerwienie skóry, podwyższona temperatura ciała, potliwość, uczucie zimna, dreszcze, bóle pleców, klatki piersiowej, kości lub okolicy lędźwiowej, cholestaza, leukopenia i małopłytkowość. Zespół przeciążenia tłuszczem to poważny stan, który może wystąpić w wyniku przedawkowania leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – dawkowanie leku

    Lek Lipofundin MCT/LCT 20% jest stosowany w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g/kg. Dla dzieci dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg, a maksymalna to 3 g/kg. Szybkość infuzji powinna być możliwie najniższa, a maksymalna szybkość dla dorosłych to 0,15 g/kg/h. Przedawkowanie może prowadzić do hiperlipidemii, kwasicy metabolicznej i zespołu przeciążenia tłuszczami. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Lipofundin MCT/LCT 20% – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipofundin MCT/LCT 20% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, kwasica metaboliczna i zespół przeciążenia tłuszczami. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę, a maksymalna dawka to 2,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku dzieci maksymalna dawka wynosi 3,0 g tłuszczów na kg masy ciała na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i monitorować stan pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Lanvis, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lanvis, zawierającego tioguaninę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak leukopenia, małopłytkowość, hepatotoksyczność i martwicze zapalenie jelit. Standardowa dawka wynosi od 100 do 200 mg/m2 powierzchni ciała na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest monitorowanie obrazu krwi i wdrożenie leczenia wspomagającego.

  • Ilustracja poradnika Ketonal, 50 mg/ml – przeciwwskazania

    Ketonal, zawierający ketoprofen, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu zapalnych i zwyrodnieniowych schorzeń reumatycznych oraz w łagodzeniu bólu. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na ketoprofen, reakcje nadwrażliwości na NLPZ, trzeci trymestr ciąży, ciężka niewydolność serca, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, skłonność do krwawień, ciężka niewydolność wątroby i nerek oraz stosowanie u dzieci poniżej 15 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.