Menu

Małopłytkowość

Produkty powiązane z małopłytkowość
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
FeminaB12, kapsułki
FeminaB12, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Urosal – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Urosal – przedawkowanie leku
  3. Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – stosowanie u dzieci
  4. Tialorid mite, 2,5 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  5. Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – dawkowanie leku
  6. Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – przedawkowanie leku
  7. Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – przeciwwskazania
  8. Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Targocid, 200 mg – przeciwwskazania
  10. Targocid, 200 mg – dawkowanie leku
  11. Targocid, 400 mg – przeciwwskazania
  12. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – skład leku
  13. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – przeciwwskazania
  15. Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – przeciwwskazania
  16. Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Streptomycinum TZF, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Streptomycinum TZF, 1 g – wskazania – na co działa?
  19. Sotahexal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Sotahexal 160, 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Sandostatin, 50 mcg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Rifamazid, 300 mg + 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Rifampicyna TZF, 300 mg – wskazania – na co działa?
  24. Rifampicyna TZF, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Urosal – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Urosal może powodować różne działania niepożądane, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, zaburzenia układu pokarmowego, podrażnienie jelit i bóle brzucha, podrażnienie dróg moczowych, krwiomocz oraz skórne odczyny alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować w III trymestrze ciąży, a w pierwszych 6 miesiącach ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika Urosal – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Urosal może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, zaburzenia układu pokarmowego, podrażnienie jelit, bóle brzucha, podrażnienie dróg moczowych, ból w czasie oddawania moczu, pieczenie, uczucie parcia na mocz, krwiomocz i skórne odczyny alergiczne. Zalecana dawka to 1 tabletka trzy razy dziennie po jedzeniu. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i nie podwajać dawki.

  • Ilustracja poradnika Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – stosowanie u dzieci

    Thymoglobuline może być stosowany u dzieci, ale brak jest jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania. Najczęstsze działania niepożądane to małopłytkowość, neutropenia, reakcje związane z infuzją oraz choroba posurowicza. Alternatywne leki to cyklosporyna, takrolimus i mykofenolan mofetylu.

  • Ilustracja poradnika Tialorid mite, 2,5 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tialorid mite jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności krążenia oraz marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami. Działa poprzez zmniejszenie objętości płynów w organizmie, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i zmniejszenia obciążenia serca. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, hiperkaliemię, cukrzycę, ciężką niewydolność wątroby i nerek, laktację oraz dzieci poniżej 18 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. leukopenia, agranulocytoza, hiperkaliemia, hiponatremia, hiperglikemia, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia rytmu serca, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, wysypka, świąd, ból kończyn, kurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek oraz reakcje anafilaktyczne. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym…

  • Ilustracja poradnika Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – dawkowanie leku

    Thymoglobuline 5 mg/ml to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii oraz w leczeniu niektórych chorób hematologicznych. Dawkowanie leku zależy od wskazania, schematu podawania oraz jednoczesnego stosowania innych leków immunosupresyjnych. Lek powinien być podawany wyłącznie w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską. Ważne jest przestrzeganie zalecanej dawki i czasu infuzji, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – przedawkowanie leku

    Thymoglobuline 5 mg/ml to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i leczeniu niedokrwistości aplastycznej. Przedawkowanie może prowadzić do leukopenii, małopłytkowości, gorączki, dreszczy, bólu gardła, owrzodzeń jamy ustnej i krwawień. Zalecane dawki różnią się w zależności od wskazania, ale przedawkowanie może wystąpić, gdy dawki przekraczają te zalecenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Thymoglobuline 5 mg/ml stosowany jest w immunosupresji, szczególnie w transplantologii oraz leczeniu niedokrwistości aplastycznej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na białko królicze oraz aktywne zakażenia. Lek powinien być podawany w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską, a pacjent powinien być monitorowany pod kątem działań niepożądanych i reakcji anafilaktycznych. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej, należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie. Stosowanie leku może zwiększać ryzyko zakażeń oraz zmian nowotworowych.

  • Ilustracja poradnika Thymoglobuline 5 mg/ml, 5 mg/ml; 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Thymoglobuline 5 mg/ml to lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i leczeniu niektórych chorób hematologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, gorączka, wysypka, ból głowy, reakcje związane z infuzją, zaburzenia wątroby, zaburzenia hematologiczne, zakażenia oraz nowotwory. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Targocid, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Targocid, zawierający teikoplaninę, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na teikoplaninę lub wankomycynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze reakcje alergiczne, małopłytkowość, zaburzenia czynności nerek oraz stosowanie innych leków. Podczas leczenia mogą być konieczne badania krwi, czynności nerek, wątroby oraz słuchu. Leki takie jak aminoglikozydy, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna oraz leki moczopędne mogą wchodzić w interakcje z lekiem Targocid.

  • Ilustracja poradnika Targocid, 200 mg – dawkowanie leku

    Targocid to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat zazwyczaj otrzymują 6-12 mg/kg mc. co 12 godzin, a następnie raz na dobę. W przypadku zakażeń Clostridium difficile dawka wynosi 100-200 mg doustnie dwa razy na dobę przez 7-14 dni. Dawkowanie dla niemowląt i dzieci różni się w zależności od wieku. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na teikoplaninę. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka, rumień, świąd, ból oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Targocid, 400 mg – przeciwwskazania

    Targocid to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na teikoplaninę lub uczulenia na wankomycynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze reakcje alergiczne, małopłytkowość, zaburzenia czynności nerek oraz inne przyjmowane leki. Podczas leczenia mogą być konieczne regularne badania krwi, czynności nerek, wątroby i słuchu. Targocid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak aminoglikozydy, amfoterycyna B, cyklosporyna, cisplatyna i leki moczopędne.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen Sandoz, 20 mg – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Tamoxifen Sandoz, w tym zarówno składników aktywnych, jak i substancji pomocniczych. Głównym składnikiem aktywnym jest tamoksyfen, a substancje pomocnicze to m.in. laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa i powidon. Omówiono znaczenie każdego składnika oraz potencjalne skutki uboczne. W artykule zawarto również FAQ oraz słownik pojęć.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen Sandoz, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania Tamoxifen Sandoz obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ może on przenikać do mleka matki. Prowadzenie pojazdów wymaga ostrożności ze względu na możliwe zaburzenia widzenia i oszołomienie. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni być monitorowani ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być regularnie monitorowani, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni mieć regularnie kontrolowaną czynność wątroby.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen Sandoz, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Tamoxifen Sandoz jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciężka małopłytkowość, ciężka leukopenia, hiperkalcemia, ciąża i dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyko nowotworów endometrium, konieczność badań okulistycznych oraz ryzyko zakrzepicy. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, aminoglutetymid, ryfampicyna, inhibitory CYP2D6 i doustne środki antykoncepcyjne.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Etopiryna Kontrol nie powinien być stosowany w przypadkach nadwrażliwości na jego składniki, astmy oskrzelowej, czynnej choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, zaburzeń krzepnięcia krwi, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, dny moczanowej, jednoczesnego stosowania z metotreksatem w dawkach 15 mg tygodniowo lub większych, u dzieci poniżej 16 lat oraz w ostatnim trymestrze ciąży i okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna Kontrol, 300 mg + 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Etopiryna Kontrol może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia krwi, układu immunologicznego, układu nerwowego, serca, nerek i innych. Przedawkowanie leku może powodować poważne objawy toksyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Streptomycinum TZF, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Streptomycinum TZF to antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym gruźlicy. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, ototoksyczność, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne i neuropatie obwodowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Streptomycinum TZF może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Streptomycinum TZF, 1 g – wskazania – na co działa?

    Streptomycinum TZF to antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica, dżuma, tularemia, bruceloza, ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki, zakażenia układu oddechowego, zakażenia układu moczowego oraz posocznica. Lek podaje się domięśniowo, a dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego masy ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na streptomycynę, zaburzenia słuchu i miastenię. Możliwe działania niepożądane to ototoksyczność, reakcje alergiczne, zaburzenia krwi, układu nerwowego, skóry oraz nerek.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    SotaHEXAL to lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak lęk, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, ból brzucha i inne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne wizyty kontrolne są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek SotaHEXAL stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to lęk, zaburzenia snu, zmiany nastroju, zawroty głowy, oszołomienie, ból głowy, parestezje, omdlenie, zaburzenia smaku, widzenia i słuchu, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej, kurcze mięśni, zaburzenia funkcji seksualnych, odczucie zmęczenia, astenia, gorączka i obrzęk. Niezbyt często może wystąpić skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko zmniejszone wydzielanie łez. Działania niepożądane o nieznanej częstości to małopłytkowość, choroba Raynauda, zaostrzenie chromania przestankowego, wysypka, zaostrzenie objawów łuszczycy, łysienie, nadpotliwość i powstawanie przeciwciał przeciwjądrowych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań…

  • Ilustracja poradnika Sandostatin, 50 mcg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandostatin, zawierający oktreotyd, jest lekiem stosowanym w leczeniu akromegalii i hormonalnie czynnych guzów układu pokarmowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia, bóle głowy i ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne i małą liczbę płytek krwi. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rifamazid, 300 mg + 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rifamazid to lek stosowany w leczeniu gruźlicy, zawierający ryfampicynę i izoniazyd. Może powodować działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, objawy grypopodobne, reakcje uczuleniowe, zaburzenia wątroby, zaburzenia widzenia, zaburzenia nerek oraz zabarwienie płynów ustrojowych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Rifampicyna TZF to antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy, trądu, brucelozy, legionellozy, ciężkich zakażeń wywołanych przez gronkowce, zapobieganiu meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych oraz zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz wieku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ryfampicynę, żółtaczkę oraz leczenie sakwinawirem lub rytonawirem. Możliwe działania niepożądane to reakcje skórne, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia krwi i układu chłonnego oraz zaburzenia układu immunologicznego.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rifampicyna TZF to lek stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym gruźlicy i trądu. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje skórne (uderzenia gorąca, świąd, pokrzywka), zaburzenia żołądka i jelit (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (psychozy), zaburzenia krwi i układu chłonnego (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza), zaburzenia układu immunologicznego (objawy grypopodobne, reakcje rzekomoanafilaktyczne, ostra niedokrwistość hemolityczna, ostra niewydolność nerek) oraz inne działania niepożądane (hiperbilirubinemia, zmiany zabarwienia moczu, potu, łez oraz śliny, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.