Menu

Kontaktowe zapalenie skóry

Lista powiązanych wpisów:

Lixim, 70 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lixim to plaster leczniczy zawierający etofenamat, stosowany w leczeniu bólu w skręceniach stawu skokowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości, obrzęk skóry i fotouczulenie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Lixim, 70 mg – wskazania – na co działa?
Lixim to plaster leczniczy zawierający etofenamat, stosowany w krótkotrwałym leczeniu bólu w ostrych skręceniach stawu skokowego u dorosłych. Działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Plaster należy naklejać na zdrową skórę co 12 godzin, maksymalnie przez 7 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, uszkodzenia skóry i trzeci trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości, obrzęk skóry i fotouczulenie.
Diclotica, 10 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Diclotica to lek stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych i bólu. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka skórna, świąd, zaczerwienienie, pieczenie skóry i zapalenie skóry. Rzadziej mogą wystąpić pęcherzykowe zapalenie skóry, a bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne, takie jak sapanie, obrzęk twarzy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25˚C.
Diclotica, 10 mg/g – dawkowanie leku
Lek Diclotica, 10 mg/g, żel, zawiera diklofenak sodowy i jest stosowany w leczeniu pourazowych stanów zapalnych, bólu pleców, zapalenia ścięgien, łokcia tenisisty, zapalenia torebki stawowej, zapalenia okołostawowego oraz choroby zwyrodnieniowej stawów. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi 2-4 g żelu, 3-4 razy na dobę. Leku nie należy stosować na uszkodzoną skórę, otwarte rany ani w trzecim trymestrze ciąży. Może powodować działania niepożądane, takie jak pęcherzykowe zapalenie skóry, astma, obrzęk twarzy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, świąd i nadwrażliwość na światło.
Oktaseptal, (0,10 g + 2,00 g)/10 – wskazania – na co działa?
Oktaseptal to lek antyseptyczny stosowany do odkażania ran, dezynfekcji skóry i błon śluzowych, leczenia grzybicy międzypalcowej oraz pielęgnacji kikuta pępowinowego. Jest bezpieczny dla dorosłych i dzieci, ale należy unikać kontaktu z oczami i stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
Oktaseptal, (0,10 g + 2,00 g)/10 – stosowanie u dzieci
Oktaseptal jest bezpiecznym lekiem antyseptycznym dla dzieci, w tym noworodków, stosowanym do dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Alternatywne leki to Octenisept, Chlorheksydyna i Betadine. Możliwe działania niepożądane to pieczenie, rumień, świąd, uczucie ciepła oraz alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.
Maxicortan, 10 mg/g – skład leku
Maxicortan to krem zawierający hydrokortyzonu octan, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry. Oprócz substancji czynnej, zawiera również substancje pomocnicze takie jak alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, makrogolu eter cetostearylowy, parafina ciekła, sorbitanu stearynian, wazelina biała i woda oczyszczona. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na dużych powierzchniach skóry.
Maxicortan, 10 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
Maxicortan to krem zawierający hydrokortyzonu octan, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych skóry. Nie opisano dotychczas interakcji tego leku z innymi lekami stosowanymi zewnętrznie. Maxicortan zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje skórne lub alergiczne. W dokumentach dotyczących leku Maxicortan nie ma informacji na temat interakcji z alkoholem.
Maxicortan, 10 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Maxicortan to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający hydrokortyzonu octan, który działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne. Stosowanie leku może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak zanikowe zapalenie skóry, rozstępy, nawrót zakażenia, plamica posteroidowa, powierzchowne rozszerzenie naczyń krwionośnych, trądzik, zapalenie skóry w okolicy ust i oczu, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, opóźnienie gojenia ran i owrzodzeń, wybroczyny, podrażnienie skóry, jaskra lub zaćma, zahamowanie czynności osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu i rozwoju dzieci, nadmiar cukru we krwi lub w moczu. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na duże powierzchnie skóry.
Maxicortan, 10 mg/g – stosowanie u dzieci
Maxicortan, zawierający hydrokortyzonu octan, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia bez konsultacji z lekarzem ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to maść cynkowa, kremy z pantenolem, kremy z aloesem oraz emolienty. Zawsze warto skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.
Dorzolamidum Timololum Stulln, 20 mg/ml + 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Dorzolamidum + Timololum Stulln stosowany w leczeniu jaskry może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to uczucie palenia i kłucia w oku, zmiana odczuwania smaku, zaczerwienienie gałek ocznych i skóry wokół oka, łzawienie lub swędzenie oka, ból głowy oraz osłabienie i uczucie zmęczenia. Rzadziej mogą wystąpić takie objawy jak toczeń rumieniowaty układowy, mrowienie lub drętwienie dłoni albo stóp, bezsenność, koszmary senne, utrata pamięci, osłabienie popędu płciowego, przemijająca krótkowzroczność, obrzęk rogówki, obniżenie ciśnienia krwi, choroba Raynauda, kontaktowe zapalenie skóry, wypadanie włosów. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują małe stężenia glukozy we krwi, omamy, niewydolność serca, przyspieszone tętno, zwiększone ciśnienie…
Dorzolamidum Timololum Stulln, 20 mg/ml + 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Dorzolamidum + Timololum Stulln stosowany w leczeniu jaskry może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie palenia w oku, zmiana odczuwania smaku, zaczerwienienie oczu, ból głowy i nudności. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Przed zastosowaniem leku warto zapoznać się z pełną listą możliwych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent używa soczewek kontaktowych lub ma inne schorzenia.
Oktaseptal – działania niepożądane i skutki uboczne
Oktaseptal to lek stosowany do dezynfekcji skóry i błon śluzowych, który może powodować działania niepożądane takie jak odczucie pieczenia, rumień, świąd, uczucie ciepła, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry oraz uporczywy obrzęk, rumień i martwica tkanki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem lub farmaceutą.
Oktaseptal – dawkowanie leku
Oktaseptal to lek stosowany do dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Należy go stosować w postaci nierozcieńczonej, minimum raz na dobę. Jest przeznaczony do odkażania ran, dezynfekcji skóry przed zabiegami oraz antyseptyki błon śluzowych. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku oraz płukanie jamy brzusznej. Należy unikać kontaktu leku z oczami i nie stosować go do wnętrza ucha. Możliwe działania niepożądane to pieczenie, rumień, świąd i uczucie ciepła.
Izovag, 10 mg/g – dawkowanie leku
Lek Izovag stosuje się w leczeniu zakażeń grzybiczych pochwy. Zaleca się stosowanie kremu raz na dobę przez 7 dni, najlepiej na noc. Należy unikać stosowania u dzieci poniżej 15 lat i nie wykonywać irygacji pochwy podczas leczenia. Możliwe działania niepożądane to pieczenie, świąd i reakcje alergiczne. Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, a po otwarciu zużyć w ciągu 7 dni.
Solvetusan, 60 mg/10 ml – skład leku
Dokładny skład leku Solvetusan: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych Solvetusan to lek stosowany w objawowym leczeniu nieproduktywnego (suchego) kaszlu. Zawiera substancję czynną lewodropropizynę, która działa przeciwkaszlowo i znosi skurcz oskrzeli. W 10 ml syropu Solvetusan znajduje się 60 mg lewodropropizyny oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, alkohol benzylowy, glikol propylenowy i etanol. Każda z tych substancji pełni określoną rolę w leku, np. sacharoza nadaje syropowi słodki smak, a konserwanty zapobiegają rozwojowi mikroorganizmów. Solvetusan nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 2 lat, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje…
Solvetusan, 60 mg/10 ml – interakcje z lekami i alkoholem
Solvetusan to lek na nieproduktywny kaszel, który nie wykazuje istotnych interakcji z innymi lekami, ale należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających. Zawiera substancje pomocnicze mogące powodować reakcje alergiczne. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak senność.
HeviPoint, 50 mg/g – wskazania – na co działa?
Hevipoint to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu opryszczki wargowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Lek należy stosować 5 razy na dobę przez 4-10 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz stosowanie u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to pieczenie, świąd i reakcje alergiczne.
HeviPoint, 50 mg/g – przeciwwskazania
Hevipoint to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu opryszczki wargowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na acyklowir lub walacyklowir oraz wiek poniżej 12 lat. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z obniżoną odpornością oraz unikania kontaktu leku z oczami. Możliwe działania niepożądane to m.in. pieczenie, kłucie, mrowienie, wysuszenie skóry, świąd, rumień i kontaktowe zapalenie skóry.
HeviPoint, 50 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
Hevipoint, zawierający acyklowir, jest stosowany w leczeniu opryszczki wargowej. Nie są znane interakcje tego leku z innymi lekami ani z alkoholem. Lek może powodować miejscowe reakcje skórne oraz podrażnienie oczu i błon śluzowych. W przypadku wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
HeviPoint, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Hevipoint to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu opryszczki wargowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak przemijające uczucie pieczenia, kłucia lub mrowienia, umiarkowane wysuszenie i łuszczenie się skóry oraz świąd. Rzadziej mogą wystąpić rumień i kontaktowe zapalenie skóry. Bardzo rzadko mogą pojawić się nagłe reakcje uczuleniowe, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
HeviPoint, 50 mg/g – dawkowanie leku
Lek Hevipoint stosuje się 5 razy na dobę w odstępach około czterogodzinnych, z przerwą nocną. Nakładać małą ilość leku bezpośrednio na zakażone miejsca. Leczenie powinno trwać przynajmniej 4 dni, maksymalnie do 10 dni. Hevipoint jest przeznaczony do podania na skórę, nie należy stosować go na błony śluzowe jamy ustnej, nosa czy oczu. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. W przypadku przypadkowego połknięcia leku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Oviderm, 250 mg/g – przeciwwskazania
Oviderm to krem stosowany w leczeniu suchej skóry, zawierający glikol propylenowy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie na poparzoną skórę oraz aplikację do kanału ucha. Należy zachować ostrożność w przypadku dzieci i unikać stosowania na piersi podczas karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie i reakcje alergiczne.
Oviderm, 250 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
Oviderm to krem na suchą skórę zawierający glikol propylenowy. Brak badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Unikaj stosowania na poparzoną skórę i do kanału ucha. Brak informacji o interakcjach z alkoholem. Skonsultuj się z lekarzem w razie wątpliwości.