Menu

Ketokonazol

Lista powiązanych wpisów:

Bilagra, 20 mg – profil bezpieczenstwa
Lek Bilagra, zawierający bilastynę, jest stosowany w leczeniu objawów alergii. Stosowanie u kobiet karmiących nie jest zalecane. Bilastyna w dawce 20 mg nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani nie zwiększa senności wywołanej alkoholem. Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
Bilagra, 20 mg – przeciwwskazania
Bilagra, lek przeciwhistaminowy, nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na bilastynę lub jej składniki pomocnicze. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek oraz dzieci poniżej 12 lat powinni zachować ostrożność. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, cyklosporyna, rytonawir i ryfampicyna. Bilagra nie powinna być przyjmowana razem z jedzeniem ani sokami owocowymi. Brak danych dotyczących stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią. Przed prowadzeniem pojazdów należy sprawdzić indywidualną reakcję na lek.
Bilagra, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Bilagra, zawierająca bilastynę, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, cyklosporyna, rytonawir i ryfampicyna. Pokarm i soki owocowe zmniejszają biodostępność bilastyny, dlatego lek należy przyjmować na pusty żołądek. Bilastyna nie zwiększa senności wywołanej alkoholem.
Bilant, 20 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania leku BILANT obejmują nadwrażliwość na jego składniki oraz wiek poniżej 12 lat. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Ważne jest unikanie interakcji z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, cyklosporyna, rytonawir i ryfampicyna.
Geroladut, 0,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Geroladut, zawierający dutasteryd, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak werapamil, diltiazem, rytonawir, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon oraz leki blokujące receptory alfa. Może również wchodzić w interakcje z lecytyną sojową oraz nasieniem mężczyzn stosujących ten lek. Brak dostępnych informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem przed spożywaniem alkoholu podczas stosowania Geroladutu.
Posaconazole Aurovitas, 40 mg/ml – przeciwwskazania
Lek Posaconazole Aurovitas jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom grzybiczym, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na pozakonazol lub inne składniki leku oraz jednoczesnego stosowania niektórych leków, takich jak terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, halofantryna, chinidyna, alkaloidy sporyszu, statyny i wenetoklaks. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku reakcji alergicznych, schorzeń wątroby, biegunki, wymiotów, zaburzeń rytmu serca oraz stosowania alkaloidów barwinka.
AuroMirta ORO, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem
AuroMirta ORO, zawierający mirtazapinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z IMAO, SSRI, wenlafaksyną, L-tryptofanem, tryptanami, tramadolem, linezolidem, litem, błękitem metylenowym, preparatami z dziurawca zwyczajnego, nefazodonem, benzodiazepinami, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami na alergie, lekami przeciwbólowymi, lekami na infekcje, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwgruźliczymi, lekami przeciwzakrzepowymi oraz lekami wpływającymi na rytm serca. AuroMirta ORO zawiera aspartam, który może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może on nasilać działanie uspokajające mirtazapiny.
AuroMirta ORO, 45 mg – interakcje z lekami i alkoholem
AuroMirta ORO, zawierający mirtazapinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), innymi lekami przeciwdepresyjnymi, benzodiazepinami, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami na alergie, lekami przeciwbólowymi, lekami na infekcje, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwgruźliczymi, lekami przeciwzakrzepowymi oraz lekami wpływającymi na rytm serca. Może również wchodzić w interakcje z aspartamem, który jest źródłem fenyloalaniny. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania AuroMirta ORO, ponieważ może on nasilać działanie uspokajające leku oraz wpływać na koncentrację i czujność.
AuroMirta ORO, 15 mg – przeciwwskazania
AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mirtazapinę, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO oraz wystąpienie poważnych reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak padaczka, choroby wątroby, serca, schizofrenia, depresja maniakalna, cukrzyca, jaskra oraz trudności z oddawaniem moczu. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji. Pacjenci powinni być świadomi ryzyka myśli samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia.
AuroMirta ORO, 30 mg – przeciwwskazania
AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę, jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) oraz wystąpienia ciężkich reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o padaczce, chorobach wątroby, nerek, serca, schizofrenii, depresji maniakalnej, cukrzycy, chorobach oczu, trudnościach z oddawaniem moczu, infekcjach oraz jeśli pacjent jest osobą starszą. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z IMAO, lekami przeciwdepresyjnymi, nefazodonem, lekami na niepokój, schizofrenię, alergie, silny ból, infekcje, przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, zapobiegającymi skrzepom oraz wpływającymi na rytm serca.
Eplerenon Medical Valley, 25 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania leku Eplerenon Medical Valley obejmują nadwrażliwość na eplerenon, hiperkaliemię, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz stosowanie niektórych leków przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych i antybiotyków. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób nerek lub wątroby.
Eplerenon Medical Valley, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Eplerenon Medical Valley może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, antybiotykami, lekami przeciwdepresyjnymi, moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i antagonistami receptora angiotensyny (ARB). Może również wchodzić w interakcje z solami litu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.
Eplerenon Medical Valley, 50 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania leku Eplerenon Medical Valley obejmują uczulenie na eplerenon, wysokie stężenie potasu we krwi, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, ciężką chorobę nerek i wątroby, oraz stosowanie niektórych leków przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych, antybiotyków i nefazodonu. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek lub wątroby, przyjmuje sole litu, takrolimus lub cyklosporynę. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z eplerenonem, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
Eplerenon Medical Valley, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Eplerenon Medical Valley może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, antybiotykami, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i antagonistami receptora angiotensyny (ARB), litem, cyklosporyną, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), trimetoprymem, alfa-1-adrenolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami, glikokortykosteroidami, tetrakozaktydem, digoksyną, warfaryną, erytromycyną, sakwinawirem, flukonazolem, amiodaronem, diltiazemem, werapamilem, zielem dziurawca, ryfampicyną, karbamazepiną, fenytoiną i fenobarbitalem. Może być przyjmowany podczas lub niezależnie od posiłków. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększone stężenie potasu we krwi, zawroty głowy, omdlenie, ból głowy, kaszel, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia…
Lerakta, 10 mg – przeciwwskazania
Lerakta to lek na nadciśnienie tętnicze, ale nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, niektórych chorób serca, ciężkich chorób wątroby i nerek, jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami oraz spożywania grejpfrutów. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, wątroby lub nerek oraz przyjmowania innych leków. Unikanie alkoholu i grejpfrutów jest również istotne. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny unikać stosowania leku Lerakta.
Lerakta, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lerakta, lek na nadciśnienie, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, jedzeniem oraz alkoholem. Inhibitory CYP3A4, cyklosporyna, induktory CYP3A4, beta-adrenolityki, digoksyna i symwastatyna mogą wpływać na działanie lerkanidypiny. Spożycie grejpfrutów, posiłków bogatych w tłuszcz oraz alkoholu może nasilać działanie leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia i unikać tych substancji.
Lerakta, 20 mg – przeciwwskazania
Lerakta to lek na nadciśnienie, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, zwężenia drogi odpływu krwi z lewej komory serca, nieleczonej zastoinowej niewydolności serca, niestabilnej dławicy piersiowej, świeżego zawału mięśnia sercowego, ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Lerakta, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Lerakta, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, induktorami CYP3A4, beta-adrenolitykami, digoksyną oraz symwastatyną. Spożycie grejpfrutów, soku grejpfrutowego oraz alkoholu może nasilać działanie leku, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać spożywania wymienionych substancji podczas leczenia lekiem Lerakta.
Sunitinib G.L. Pharma, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Sunitinib G.L. Pharma może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, erytromycyna, ryfampicyna, rytonawir, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca. Pacjenci powinni unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność w jego spożywaniu.
Sunitinib G.L. Pharma, 12,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Podczas stosowania leku Sunitinib G.L. Pharma, ważne jest, aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na stężenie sunitynibu w organizmie. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, który może zwiększać stężenie leku w osoczu. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji sunitynibu z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. W razie jakichkolwiek wątpliwości, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Boncel 25 000 j.m., 25 000 IU – interakcje z lekami i alkoholem
Boncel, zawierający cholekalcyferol (witaminę D3), może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ryfampicyna, izoniazyd, fenytoina, barbiturany, tiazydowe leki moczopędne, glikokortykoidy, glikozydy nasercowe, żywice jonowymienne, aktynomycyna i imidazolowe leki przeciwgrzybicze. Dodatkowo, suplementacja wapnia i fosforanów powinna być monitorowana. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Dasatinib SUN, 80 mg – przeciwwskazania
Dasatinib SUN to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz stosowanie u dzieci poniżej 1 roku życia. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z problemami z wątrobą, sercem, trudnościami w oddychaniu oraz zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B. Dasatinib SUN może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Dasatinib SUN, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Dasatinib SUN może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, lekami stosowanymi w padaczce i lekami blokującymi wydzielanie kwasu żołądkowego. Należy unikać spożywania grejpfruta i jego soku podczas leczenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.
Dasatinib SUN, 100 mg – przeciwwskazania
Dasatinib SUN to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (PBSz) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia (Ph+). Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, stosowanie leków rozrzedzających krew, zaburzenia czynności wątroby lub serca, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub kaszel, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, mikroangiopatia zakrzepowa, wiek poniżej jednego roku, interakcje lekowe, spożywanie grejpfruta lub soku grejpfrutowego oraz ciąża i karmienie piersią. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i działań niepożądanych.