Menu

Hiperglikemia

Produkty powiązane z hiperglikemia
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Morwa biała plus forte, tabletki
Morwa biała plus forte, tabletki
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Diabetosan Caps, kapsułki
Diabetosan Caps, kapsułki
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Insulan, tabletki
Insulan, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Maria Bialik
Maria Bialik
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Sademlip, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku
  2. Sademlip, 50 mg + 1000 mg – przeciwwskazania
  3. Masultab, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Masultab, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Masultab, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Grumabix, 500 mg – wskazania – na co działa?
  7. Grumabix, 500 mg – przeciwwskazania
  8. Zenofor, 1000 mg – przeciwwskazania
  9. Zenofor, 500 mg – dawkowanie leku
  10. Zenofor, 850 mg – wskazania – na co działa?
  11. Zenofor, 850 mg – przeciwwskazania
  12. Zenofor, 850 mg – stosowanie w ciąży
  13. Zenofor, 500 mg – wskazania – na co działa?
  14. Zenofor, 500 mg – przeciwwskazania
  15. Zenofor, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Palifren Long, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Sitaformil duo – przeciwwskazania
  18. Egoropal
  19. Egoropal – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Lonamo Duo, 50 mg + 1000 mg – przeciwwskazania
  21. Lonamo, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Lonamo Duo, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania
  23. Metformax Combi, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku
  24. Metformax Combi, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sademlip, 50 mg + 850 mg – dawkowanie leku

    Lek Sademlip stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, a maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, ostre zatrucie alkoholowe oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Sademlip, 50 mg + 1000 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Sademlip obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, znacznie zmniejszoną czynność nerek, niewyrównaną cukrzycę, ciężkie zakażenie lub odwodnienie, planowane badania radiologiczne z podaniem środka kontrastowego, ostatnio przebyty zawał serca lub ciężkie zaburzenia krążenia, choroby wątroby, nadmierne spożycie alkoholu oraz karmienie piersią. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Masultab, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Masultab, zawierający amisulpryd, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bezsenność, lęk, objawy pozapiramidowe, senność, hiperprolaktynemię, zwiększenie masy ciała i niewyraźne widzenie. Niezbyt częste działania to drgawki, bradykardia, leukopenia, neutropenia, hiperglikemia, reakcje alergiczne i hiponatremia. Rzadkie działania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepicę żylną, guz przysadki mózgowej i intensywne bicie serca. Niektóre działania, jak zespół odstawienia u noworodka, mają nieznaną częstość występowania. Pacjenci powinni być świadomi tych działań i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Masultab, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Masultab, zawierający amisulpryd, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bezsenność, lęk, pobudzenie, objawy pozapiramidowe, senność, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej oraz zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują drgawki, wolne tętno, reakcje alergiczne, hiperglikemię, hiponatremię, dezorientację, przekrwienie błony śluzowej nosa, osteopenię i zatrzymanie moczu. Rzadkie działania niepożądane to złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, guz przysadki mózgowej, intensywne bicie serca i obrzęk naczynioruchowy. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zespół odstawienia u noworodka.

  • Ilustracja poradnika Masultab, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Masultab, zawierający amisulpryd, jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe, senność, niewyraźne widzenie, zwiększenie masy ciała oraz problemy żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują drgawki, bradykardię, reakcje alergiczne, hiperglikemię i dezorientację. Rzadkie działania niepożądane to złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, guz przysadki mózgowej i intensywne bicie serca. Niektóre działania niepożądane, takie jak zespół odstawienia u noworodka, mają nieznaną częstość występowania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Grumabix, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Grumabix to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami. Jest wskazany w przypadkach nowo rozpoznanego hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego wysokiego ryzyka z przerzutami, opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami oraz raka gruczołu krokowego z przerzutami po chemioterapii. Zalecana dawka to 1000 mg raz na dobę, przyjmowana co najmniej godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na abirateron, ciążę, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz skojarzenie z Ra-223. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z wątrobą, nadciśnienie, niewydolność serca, niskie stężenie potasu, inne choroby serca, nieregularny rytm…

  • Ilustracja poradnika Grumabix, 500 mg – przeciwwskazania

    Grumabix to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami. Nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na abirateron, kobiety w ciąży, pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami wątroby oraz w skojarzeniu z lekiem Ra-223. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z wątrobą, nadciśnienie, niewydolność serca, niskie stężenie potasu, inne choroby serca, nieregularny rytm serca, duszność, szybki przyrost masy ciała, obrzęki, wcześniejsze stosowanie ketokonazolu oraz wysokie stężenie cukru we krwi. Grumabix może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 1000 mg – przeciwwskazania

    Lek Zenofor, zawierający metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które pacjenci powinni znać. Nie należy stosować leku Zenofor, jeśli pacjent ma uczulenie na metforminę lub inne składniki leku, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszoną czynność nerek, niewyrównaną cukrzycę, odwodnienie, ciężkie zakażenia, niewydolność serca lub inne poważne zaburzenia krążenia, oraz nadużywa alkoholu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – dawkowanie leku

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 500 mg lub 850 mg dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie 3000 mg na dobę. Dzieci i młodzież zaczynają od 500 mg lub 850 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg na dobę. Lek należy przyjmować w czasie posiłku lub bezpośrednio po posiłku, popijając wodą. Regularne badania stężenia glukozy we krwi i czynności nerek są niezbędne. Przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej, której objawy to wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni i trudności w oddychaniu.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 850 mg – wskazania – na co działa?

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 10 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku i czynności nerek pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, kwasicę metaboliczną, stan przedśpiączkowy, ciężką niewydolność nerek, ostre stany chorobowe, niewydolność wątroby oraz alkoholizm. Ważne jest monitorowanie czynności nerek i serca podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 850 mg – przeciwwskazania

    Lek Zenofor, zawierający metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na metforminę, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, odwodnienie, ciężkie zakażenia, niewydolność serca oraz nadużywanie alkoholu. Ryzyko kwasicy mleczanowej, poważnego powikłania metabolicznego, zwiększa się w przypadku niewyrównanej cukrzycy, ciężkiego zakażenia, długotrwałego głodzenia lub spożywania alkoholu, odwodnienia, zaburzeń czynności wątroby oraz stanów chorobowych z niedotlenieniem. Stosowanie leku Zenofor może być niebezpieczne w połączeniu z niektórymi innymi lekami, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod, leki moczopędne, NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych, kortykosteroidy…

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 850 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Zenofor w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności. Metformina przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego, ale nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu. Alternatywne leki, takie jak insulina i glibenklamid, mogą być bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Zenofor to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i zmniejsza ryzyko powikłań związanych z cukrzycą. Lek ten ma określone przeciwwskazania i może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Zenofor, zawierający metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na metforminę lub inne składniki leku, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, odwodnienie, ciężkie zakażenia, niewydolność serca i inne poważne zaburzenia krążenia oraz nadużywanie alkoholu. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Zenofor, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Zenofor, zawierający metforminę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki moczopędne, NLPZ, inhibitory ACE, agoniści receptorów beta-2 adrenergicznych, kortykosteroidy oraz inhibitory OCT1 i OCT2. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki kontrastowe zawierające jod oraz alkohol. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Zenoforu zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, ogólne złe samopoczucie, silne zmęczenie, trudności z oddychaniem, zmniejszenie temperatury ciała i spowolnienie akcji serca. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Palifren Long, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Palifren Long, stosowany w leczeniu schizofrenii, może powodować różnorodne działania niepożądane, od trudności z zasypianiem po poważniejsze skutki uboczne jak zapalenie płuc czy reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sitaformil duo – przeciwwskazania

    Lek Sitaformil duo, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, zaburzenia krążenia i oddychania, choroby wątroby, spożywanie nadmiernych ilości alkoholu, karmienie piersią, badania radiologiczne z użyciem środków kontrastowych oraz zabiegi chirurgiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Egoropal

    Lek Egoropal jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów, którzy są stabilizowani na paliperydonie lub rysperydonie. Zawiera substancję czynną paliperydon, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Lek jest podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Dawkowanie leku jest dostosowywane przez lekarza w zależności od objawów pacjenta. Egoropal może powodować działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała oraz zmiany w poziomie cukru we krwi. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących stosowania leku oraz monitorować stan zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Egoropal – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Egoropal, zawierający paliperydon, stosowany jest w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, wysokie stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, dystonię, dyskinezy i gorączkę. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepy krwi, nagła zmiana stanu psychicznego, gorączka, zesztywnienie mięśni, przedłużona erekcja, mimowolne ruchy języka, ust lub twarzy, ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lonamo Duo, 50 mg + 1000 mg – przeciwwskazania

    Lonamo Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera sytagliptynę i metforminę. Istnieje kilka przeciwwskazań do jego stosowania, w tym nadwrażliwość na składniki leku, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, ciężkie zakażenie lub odwodnienie, badania radiologiczne z kontrastem, choroby serca i wątroby, nadmierne spożycie alkoholu oraz karmienie piersią. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby trzustki, ryzyko kwasicy mleczanowej, reakcje alergiczne, możliwość hipoglikemii oraz planowane zabiegi chirurgiczne. Pacjenci powinni również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na działanie leku Lonamo Duo.

  • Ilustracja poradnika Lonamo, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Lonamo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią, ponieważ brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować zawroty głowy i senność. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Seniorzy mogą stosować Lonamo bez konieczności zmiany dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest to konieczne.

  • Ilustracja poradnika Lonamo Duo, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania

    Lonamo Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, znacznie zmniejszonej czynności nerek, niewyrównanej cukrzycy, ciężkiego zakażenia lub odwodnienia, planowanych badań radiologicznych, chorób serca i krążenia, chorób wątroby, nadmiernego spożycia alkoholu oraz w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Metformax Combi, 50 mg + 1000 mg – dawkowanie leku

    Metformax Combi to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający sytagliptynę i metforminę. Dawkowanie zależy od aktualnego schematu leczenia i tolerancji pacjenta, a maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Metformax Combi, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania

    Lek Metformax Combi, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, zaburzenia krążenia i oddychania, choroby wątroby, nadmierne spożycie alkoholu oraz karmienie piersią. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.