Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Exbol, 75 mg + 650 mg – przeciwwskazania
  2. Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania
  3. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  4. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?
  5. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania
  6. Jext, 300 mcg – przeciwwskazania
  7. Jext, 300 mcg – dawkowanie leku
  8. Jext, 150 mcg – wskazania – na co działa?
  9. Jext, 150 mcg – przeciwwskazania
  10. Jext, 150 mcg – dawkowanie leku
  11. Diklofenak Viatris, 180 mg – przeciwwskazania
  12. Sitagliptin Reddy, 100 mg – przeciwwskazania
  13. Sitagliptin Reddy, 25 mg – przeciwwskazania
  14. Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – wskazania – na co działa?
  15. Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – przeciwwskazania
  16. Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Dimtelzo, 240 mg – wskazania – na co działa?
  18. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania
  19. Ketonal forte SR, 100 mg – przeciwwskazania
  20. Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – przeciwwskazania
  21. Fumaran Dimetylu Adamed – wskazania – na co działa?
  22. Olanzapine Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?
  23. Olanzapine Aurovitas, 5 mg – przeciwwskazania
  24. Daforbis, 5 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Exbol, 75 mg + 650 mg – przeciwwskazania

    Lek Exbol, zawierający tramadol i paracetamol, jest stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ostre zatrucie alkoholem lub lekami, stosowanie inhibitorów MAO, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, padaczka oraz ciąża i karmienie piersią. Przed zastosowaniem leku należy również zwrócić uwagę na ostrzeżenia dotyczące innych leków zawierających paracetamol lub tramadol, chorób wątroby, problemów z nerkami, trudności z oddychaniem, urazów głowy oraz uzależnienia od leków przeciwbólowych. Lek Exbol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania

    Befoair jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego stosowaniem. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, chorób serca, zwężenia tętnic, zaburzeń rytmu serca, nadczynności tarczycy, hipokaliemii, chorób wątroby lub nerek, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, gruźlicy płuc oraz w przypadku konieczności unikania alkoholu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Lek Befoair jest stosowany w leczeniu astmy i POChP. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta. W astmie można stosować go z innym lekiem przynoszącym ulgę (1-2 rozpylenia dwa razy na dobę, maksymalnie 4 rozpylenia) lub jako jedyny lek (1 rozpylenie rano i 1 wieczorem, maksymalnie 8 rozpyleń). W POChP zalecana dawka to 2 rozpylenia rano i 2 wieczorem. Inhalator należy używać prawidłowo i regularnie czyścić. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – wskazania – na co działa?

    Lek Befoair jest stosowany w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny, które działają przeciwzapalnie i rozszerzają oskrzela. Dawkowanie zależy od schorzenia: dla astmy jedno lub dwa rozpylenia dwa razy na dobę, dla POChP dwa rozpylenia rano i dwa wieczorem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz niektóre choroby serca i inne schorzenia.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania

    Befoair to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, nadczynnością tarczycy, hipokaliemią, cukrzycą, gruźlicą płuc oraz zakażeniami wirusowymi lub grzybiczymi. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i glukozy we krwi podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Jext, 300 mcg – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Jext należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, choroby serca, nadczynność tarczycy, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, ciężka choroba nerek lub gruczołu krokowego, małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi, pacjenci w podeszłym wieku, kobiety w ciąży oraz dzieci o masie ciała mniejszej niż 15 kg. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności, takich jak unikanie przypadkowego wstrzyknięcia, szczególnie w dłoń lub palce, oraz monitorowanie pacjentów z astmą i grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej. Adrenalina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich…

  • Ilustracja poradnika Jext, 300 mcg – dawkowanie leku

    Lek Jext jest stosowany w leczeniu nagłych przypadków ciężkich reakcji alergicznych. Dawkowanie zależy od masy ciała: dorośli i dzieci powyżej 30 kg – 300 mikrogramów, dzieci od 15 kg do 30 kg – 150 mikrogramów. Lek podaje się domięśniowo w zewnętrzną stronę uda, przez ubranie lub bezpośrednio przez skórę. Po użyciu leku należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób serca, nadczynności tarczycy, wysokiego ciśnienia krwi, cukrzycy, guza nadnerczy, jaskry, ciężkiej choroby nerek, małego stężenia potasu, dużego stężenia wapnia, wieku podeszłego lub ciąży.

  • Ilustracja poradnika Jext, 150 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Jext jest stosowany w leczeniu nagłych przypadków ciężkich reakcji alergicznych (anafilaksji) na użądlenia, pożywienie, leki oraz inne alergeny. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta: dzieci 15-30 kg – 150 mikrogramów, dorośli i dzieci powyżej 30 kg – 300 mikrogramów. Lek podaje się domięśniowo w przednio-boczną część uda. Nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania leku, ale pacjenci z pewnymi schorzeniami powinni zachować ostrożność. Najczęstsze działania niepożądane to drżenie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zawroty głowy, omdlenie, ból głowy, uczucie mrowienia lub drętwienia, uczucie szybkiego lub nieregularnego bicia serca, sztywność mięśni, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zmniejszone ukrwienie dłoni i stóp,…

  • Ilustracja poradnika Jext, 150 mcg – przeciwwskazania

    Lek Jext jest stosowany w leczeniu nagłych przypadków ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, nadczynnością tarczycy, wysokim ciśnieniem tętniczym krwi, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą, ciężką chorobą nerek lub gruczołu krokowego, małym stężeniem potasu lub dużym stężeniem wapnia we krwi, osób w podeszłym wieku oraz kobiet w ciąży. Adrenalina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Jext, 150 mcg – dawkowanie leku

    Lek Jext jest stosowany w leczeniu nagłych przypadków ciężkich reakcji alergicznych. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 30 kg – 300 mikrogramów, dzieci od 15 kg do 30 kg – 150 mikrogramów. Lek podaje się domięśniowo w przednio-boczną część uda. Po podaniu leku należy natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Pacjenci z pewnymi schorzeniami powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Diklofenak Viatris, 180 mg – przeciwwskazania

    Lek Diklofenak Viatris jest stosowany w celu złagodzenia bólu i stanu zapalnego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, alergii na NLPZ, w trzecim trymestrze ciąży, astmy, uszkodzeń skóry, choroby wrzodowej oraz u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku problemów z oddychaniem, chorób nerek, serca lub wątroby, chorób przewodu pokarmowego oraz skłonności do krwawień. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ. W okresie ciąży i karmienia piersią lek należy stosować ostrożnie. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje skórne i…

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Reddy, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Sitagliptin Reddy nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na sytagliptynę, cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach trzustki, nerek oraz wcześniejszych reakcjach alergicznych. Ważne jest również monitorowanie stężenia digoksyny we krwi podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Najczęstsze działania niepożądane to małe stężenie cukru we krwi, ból głowy i zakażenia górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptin Reddy, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Sitagliptin Reddy nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na sytagliptynę, cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach trzustki, kamieniach żółciowych, uzależnieniu od alkoholu, wysokim stężeniu triglicerydów oraz chorobach nerek. Możliwe działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Teriflunomide Neuraxpharm to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Działa poprzez ograniczenie liczby limfocytów, co zmniejsza stan zapalny i chroni ośrodkowy układ nerwowy. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Przeciwwskazania obejmują m.in. ciążę, ciężkie choroby wątroby i nerek oraz nadwrażliwość na składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Teriflunomide Neuraxpharm jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować, jeśli pacjent ma uczulenie na teryflunomid lub inne składniki leku, ciężkie choroby wątroby, jest w ciąży lub karmi piersią, ma ciężkie choroby układu odpornościowego, zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, choroby nerek wymagające dializowania lub hipoproteinemię. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Neuraxpharm, 14 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Teriflunomide Neuraxpharm może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym leflunomidem, ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, dziurawcem zwyczajnym, repaglinidem, pioglitazonem, nateglinidem, rozyglitazonem, daunorubicyną, doksorubicyną, paklitakselem, topotekanem, duloksetyną, alosetronem, teofiliną, tyzanidyną, warfaryną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, cefaklorem, benzylopenicyliną, cyprofloksacyną, indometacyną, ketoprofenem, furosemidem, cymetydyną, zydowudyną, rozuwastatyną, symwastatyną, atorwastatyną, prawastatyną, sulfasalazyną, cholestyraminą i węglem aktywowanym. Pokarm nie ma klinicznie istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne teryflunomidu. Wyniki badania stężenia wapnia mogą być fałszywie zaniżone. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Teriflunomide Neuraxpharm, aby nie zwiększać ryzyka uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Dimtelzo, 240 mg – wskazania – na co działa?

    Dimtelzo to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Lek działa poprzez powstrzymywanie układu odpornościowego przed uszkadzaniem mózgu i rdzenia kręgowego. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badań krwi oraz regularne monitorowanie liczby białych krwinek, czynności nerek i wątroby. Dimtelzo nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na fumaran dimetylu lub podejrzenia PML. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dimetylu fumaran oraz podejrzenie lub potwierdzenie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Pacjenci powinni poinformować lekarza o chorobach nerek, wątroby, żołądka, jelit oraz o ciężkich zakażeniach. Lekarz będzie monitorował liczbę białych krwinek oraz czynność nerek i wątroby. W razie podejrzenia półpaśca, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ketonal forte SR, 100 mg – przeciwwskazania

    Ketonal forte SR to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, który nie może być stosowany przez wszystkich. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ketoprofen, reakcje alergiczne na inne leki przeciwbólowe, choroby wrzodowe, aktywne krwawienia, ciężką niewydolność serca, poważne zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz ostatnie trzy miesiące ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma astmę, choroby przewodu pokarmowego, choroby serca, nerek lub wątroby, wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, wysoki cholesterol, pali tytoń lub jest w podeszłym wieku. Ketonal forte SR może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed, 240 mg – przeciwwskazania

    Lek Fumaran Dimetylu Adamed jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), ciężkich chorób nerek i wątroby, chorób żołądka i jelit, ciężkich zakażeń, półpaśca oraz zespołu Fanconiego. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 13 lat, a kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed jego stosowaniem. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami i alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Fumaran Dimetylu Adamed – wskazania – na co działa?

    Fumaran Dimetylu Adamed jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Zalecana dawka początkowa to 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować z pokarmem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML). Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania krwi oraz monitorowanie funkcji nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Olanzapine Aurovitas jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10-20 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę oraz ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, z cukrzycą, chorobami serca, wątroby, nerek, Parkinsona, napadami drgawek, zablokowanym jelitem, chorobami krwi oraz po udarze. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność, zwiększenie stężenia prolaktyny, zawroty głowy, niepokój ruchowy, drżenie, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, utrata siły, skrajne zmęczenie, obrzęki, gorączka, ból stawów oraz zaburzenia seksualne.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 5 mg – przeciwwskazania

    Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, jaskry, otępienia u osób starszych, nieprawidłowych ruchów, zespołu neuroleptycznego, cukrzycy i zaburzeń metabolicznych, zakrzepów krwi oraz innych chorób i stanów, takich jak choroby serca, wątroby, nerek, Parkinsona, napady drgawek, choroby gruczołu krokowego, zablokowane jelito, choroby krwi, udar lub niedobór soli. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy je przyjmować wyłącznie za zgodą lekarza. Nie stosować leku w okresie karmienia piersią i skonsultować się z lekarzem w przypadku ciąży.

  • Ilustracja poradnika Daforbis, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Daforbis, zawierający dapagliflozynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca oraz przewlekłej choroby nerek. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz pewne schorzenia, takie jak cukrzyca typu 1 i choroby nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia narządów płciowych, zakażenia układu moczowego, hipoglikemia i odwodnienie.