Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Toptelmi HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  2. Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku
  3. Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Prolutex, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Gisartan, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?
  6. Gisartan, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  7. Polsart Plus, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  8. Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  9. Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania
  10. Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku
  11. Polsart Plus, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania
  12. Polsart Plus – przedawkowanie leku
  13. Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – przeciwwskazania
  14. Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania
  15. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml
  16. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  17. CitraFleet, (0,01 g + 3,5 g + 10 – przeciwwskazania
  18. Levofloxacin Kabi, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Vellofent, 67 mcg – wskazania – na co działa?
  20. Imatinib Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania
  21. Imatinib Zentiva, 400 mg – przeciwwskazania
  22. Imatinib Zentiva, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku
  24. Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Toptelmi HCT to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na jego składniki, w ciąży, oraz przy ciężkich zaburzeniach wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i zmniejszone stężenie potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Toptelmi HCT może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie tętnicze, przyspieszona lub zwolniona czynność serca, zawroty głowy, wymioty, zaburzenia czynności nerek oraz hipokaliemia. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego. Leczenie obejmuje monitorowanie stanu pacjenta, podanie węgla aktywnego, wywołanie wymiotów oraz podanie płynów i soli.

  • Ilustracja poradnika Toptelmi HCT, 40 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Toptelmi HCT to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Jest wskazany dla dorosłych pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Lek ten może być również stosowany w leczeniu chorób nerek, wątroby oraz obrzęków. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych związanych z tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Prolutex, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Prolutex, zawierający progesteron, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak karbamazepina, ryfampicyna, gryzeofulwina, fenytoina, fenobarbital, ziele dziurawca, cyklosporyna, leki przeciwcukrzycowe i ketokonazol. Może również wchodzić w interakcje z hydroksypropylobetadeksem. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. W przypadku przedawkowania objawy obejmują senność.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Gisartan jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd, które wspomagają kontrolę ciśnienia krwi. Lek jest przyjmowany raz na dobę, niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, ciężką niewydolność wątroby lub nerek oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak niskie ciśnienie, choroba nerek, choroba wątroby, problemy z sercem, cukrzyca, dna moczanowa, zwiększone stężenie aldosteronu i toczeń rumieniowaty układowy.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Gisartan nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, w ciąży po trzecim miesiącu oraz w okresie karmienia piersią. Pacjenci z ciężką chorobą wątroby, nerek, zaburzeniami elektrolitowymi, cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek powinni unikać tego leku. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, takimi jak preparaty litu, inne diuretyki, leki przeciwcukrzycowe, NLPZ oraz leki mogące podwyższać stężenie potasu we krwi.

  • Ilustracja poradnika Polsart Plus, 80 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Polsart Plus to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd. Nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi chorobami wątroby lub nerek, kobiety w ciąży po trzecim miesiącu, osoby z małym stężeniem potasu lub dużym stężeniem wapnia we krwi oraz pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek leczonych aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie potencjalne ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Gisartan to lek złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek ten jest również stosowany w leczeniu chorób nerek, chorób wątroby, chorób serca, cukrzycy oraz dny moczanowej. Gisartan pomaga w kontrolowaniu ciśnienia krwi, co jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom związanym z tymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Gisartan, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, trzeci trymestr ciąży, ciężkie choroby wątroby i nerek, małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi oraz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek leczone aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o niskim ciśnieniu tętniczym, chorobach nerek, wątroby, serca, cukrzycy, dnie moczanowej, zwiększonym stężeniu aldosteronu, toczniu rumieniowatym układowym, problemach z widzeniem i bólem oczu, nowotworach złośliwych skóry oraz problemach z oddychaniem. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych, takich jak posocznica, obrzęk naczynioruchowy, toksyczne martwicze…

  • Ilustracja poradnika Gisartan, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku

    Gisartan to lek na nadciśnienie zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia, z posiłkiem lub bez. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki, ciężką chorobę wątroby i nerek, małe stężenie potasu, duże stężenie wapnia, cukrzycę i zaburzenia czynności nerek. Ważne jest, aby informować lekarza o wszelkich stanach zdrowotnych i przyjmowanych lekach. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenia, przyspieszone tętno, zaburzenia rytmu serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, skrócenie oddechu, biegunka, suchość błon śluzowych w jamie ustnej, wzdęcia, ból pleców, skurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia…

  • Ilustracja poradnika Polsart Plus, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania

    Polsart Plus to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, trzeci trymestr ciąży, ciężkie choroby wątroby i nerek, oporną na leczenie hipokaliemię i hiperkalcemię oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenia, przyspieszone tętno i zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Polsart Plus – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Polsart Plus może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, wymioty oraz pogorszenie czynności nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie obejmuje monitorowanie pacjenta, leczenie objawowe oraz w niektórych przypadkach prowokowanie wymiotów lub podanie węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Ibum Zatoki, 200 mg + 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Ibum Zatoki nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, alergii na niesteroidowe leki przeciwzapalne, chorób przewodu pokarmowego, skazy krwotocznej, niewydolności narządów, ciąży, karmienia piersią, jednoczesnego stosowania innych NLPZ, ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, zatrzymania moczu, nadczynności tarczycy, jaskry z wąskim kątem oraz przebytych krwotocznych udarów mózgu.

  • Ilustracja poradnika Valtap HCT, 320 mg + 25 mg – przeciwwskazania

    Valtap HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera walsartan i hydrochlorotiazyd. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ciąża powyżej 3. miesiąca, ciężka choroba wątroby i nerek, bezmocz, zaburzenia elektrolitowe oraz cukrzyca leczona aliskirenem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem kwestie związane z innymi lekami, biegunka, wymiotami, chorobami serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, przeszczepieniem nerki, hiperaldosteronizmem, obrzękiem naczynioruchowym, toczniem rumieniowatym układowym, nowotworami złośliwymi skóry, reakcjami alergicznymi, problemami z oddychaniem oraz stosowaniem inhibitorów ACE lub aliskirenu. W artykule omówiono również najczęściej zadawane pytania oraz wyjaśniono ważne terminy medyczne.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz sedacji pacjentów. Umożliwia utratę świadomości podczas operacji i zabiegów, a także zapewnia stan sedacji u pacjentów wentylowanych mechanicznie. Lek jest przeznaczony do podawania dożylnego przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu pacjenta. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami serca, płuc, nerek oraz wątroby. Propofol może powodować działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający, który nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol, soję, orzeszki ziemne oraz u dzieci poniżej 16 roku życia wymagających intensywnej opieki medycznej. Przed jego zastosowaniem należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności serca, chorób serca, elektrowstrząsów, chorób płuc, nerek, wątroby, padaczki, odwodnienia oraz zmian w ukrwieniu. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, wolne lub szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, zmiana sposobu oddychania, czkawka i kaszel.

  • Ilustracja poradnika CitraFleet, (0,01 g + 3,5 g + 10 – przeciwwskazania

    Lek CitraFleet jest stosowany do oczyszczania jelit przed badaniami diagnostycznymi, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na składniki, zastoinowej niewydolności serca, opóźnionego opróżniania żołądka, wrzodów żołądka lub dwunastnicy, niedrożności jelit, toksycznego zapalenia okrężnicy, porażenia okrężnicy, nudności lub wymiotów, odwodnienia, wodobrzusza, ostrych stanów w obrębie jamy brzusznej, perforacji jelit, zapalenia jelit, rabdomiolizy oraz ciężkich schorzeń nerek. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek lub serca, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, padaczkę, niskie ciśnienie krwi, jest w podeszłym wieku lub jest słaby fizycznie.

  • Ilustracja poradnika Levofloxacin Kabi, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Levofloxacin Kabi to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, problemów ze ścięgnami, u dzieci i młodzieży, oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma inne schorzenia lub przyjmuje inne leki. Ważne jest monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych i natychmiastowe zgłaszanie ich lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Vellofent, 67 mcg – wskazania – na co działa?

    Vellofent to lek zawierający fentanyl, stosowany w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych pacjentów z chorobą nowotworową. Lek jest dostępny w różnych dawkach i powinien być stosowany pod nadzorem lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na fentanyl, problemy z oddychaniem, stosowanie inhibitorów MAO, brak regularnego stosowania opioidów, krótkotrwały ból oraz stosowanie hydroksymaślanu sodu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaparcia, senność, uspokojenie i zawroty głowy. Najpoważniejsze działania niepożądane to depresja oddechowa, niskie ciśnienie krwi oraz wstrząs.

  • Ilustracja poradnika Imatinib Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania

    Imatinib Zentiva to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak przewlekła białaczka szpikowa i ostra białaczka limfoblastyczna. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, choroby wątroby, nerek lub serca, przyjmowanie lewotyroksyny oraz przebyte zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B. Podczas terapii należy zachować ostrożność, monitorować masę ciała i unikać ekspozycji na słońce. W razie wątpliwości lub wystąpienia niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Imatinib Zentiva, 400 mg – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do zażywania leku Imatinib Zentiva, w tym nadwrażliwość na imatynib oraz choroby wątroby, nerek lub serca. Zawiera również ostrzeżenia dotyczące stosowania leku, takie jak ryzyko ponownej aktywacji wirusa zapalenia wątroby typu B oraz mikroangiopatia zakrzepowa. Opisuje interakcje z innymi lekami, w tym z inhibitorami i induktorami CYP3A4 oraz lewotyroksyną. Artykuł zawiera także FAQ oraz słownik pojęć.

  • Ilustracja poradnika Imatinib Zentiva, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Imatinib Zentiva to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak przewlekła białaczka szpikowa (CML) i ostra białaczka limfoblastyczna (Ph+ ALL). Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zmęczenie, nudności, wymioty, biegunka, wysypka, kurcze mięśni i obrzęki. Niezbyt częste działania obejmują bezsenność, depresję, zapalenie spojówek, wysokie ciśnienie krwi i zapalenie warg. Rzadkie działania to splątanie, przebarwienia paznokci, martwica kości i pęcherzyca. Niektóre działania mają nieznaną częstość, takie jak przewlekła niewydolność nerek i reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B. Pacjenci powinni unikać bezpośredniej ekspozycji na słońce i regularnie monitorować swoją masę ciała.

  • Ilustracja poradnika Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku

    Telmisartan HCT EGIS to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie zależy od konkretnej sytuacji pacjenta i może wynosić 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg lub 80 mg + 25 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia, popijając wodą lub napojem bezalkoholowym. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki. Ważne jest monitorowanie objawów zaburzeń elektrolitowych i zgłaszanie działań niepożądanych lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Telmisartan HCT EGIS, 80 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania

    Telmisartan HCT EGIS to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera telmisartan i hydrochlorotiazyd. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, w ciąży po trzecim miesiącu, przy ciężkich chorobach wątroby i nerek, oraz przy niektórych zaburzeniach elektrolitowych i cukrzycy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące problemy zdrowotne, takie jak problemy z oddychaniem, niskie ciśnienie tętnicze, choroby nerek, serca, cukrzyca, dna moczanowa, zwiększone stężenie aldosteronu, toczeń rumieniowaty układowy i problemy z oczami. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym preparatami litu, lekami związanymi z hipokaliemią, lekami mogącymi zwiększać stężenie potasu, lekami…